Totaal aantal pageviews

maandag 31 december 2012

Gelukkig nieuwjaar

Even sjoelen

We gaan de sjoelbak uitlenen voor vanavond. Maar omdat ie nu toch klaar staat is er niets op tegen om even een potje, nou ja een paar potjes, te spelen. Tevens wil ik er even op wijzen hoe ontzettend goed ik ben in dit spel. Vooral als ik mijn lenzen nog niet in heb en ik ook nog niet eens ben aangekleed. Maar wel vijf stenen in alle poortjes hè!!! (Ik moest de puntentelling even opzoeken bij Wikipedia en daar komt de term 'poortjes' vandaan.) Nou een gezellige oudejaarsdag gewenst dan maar!


zondag 30 december 2012

Mac op de foto!

Je zou misschien denken dat hier een hond lekker is gaan liggen naast een kussen. Niets is minder waar, onze lieve Mac is op de vlucht, voor mij. Ineens wil hij niet dat er foto's van hem gemaakt worden (voor alle duidelijkheid, ik gebruik geen flits). Als hij mijn kleine fototoestel ziet,  kruipt hij weg, achter een stoel of zo of achter een dik kussen. Veel meer wegkruipplekjes zijn er niet in onze kamer. Ja, onder het bureautje of in zijn mand, maar dan is hij nog heel duidelijk te zien en te fotograferen. Zie je trouwens die ontzettend beledigde blik. Dwars langs me heen kijkend? Wat een lieverd hè.

zaterdag 29 december 2012

Babykleertjes (2)

Dit vestje zat ook in het rieten koffertje. Alle drie de kinderen hebben het gedragen, maar mijn moeder breide het zo'n tweeëndertig jaar geleden voor onze oudste zoon. Ik vind het zo schattig en ook dit hangt nu in de kast bij Nienke.
En dan dit roze kieltje. Gesmockt door mijn moeder. Dat was natuurlijk voor Nienke en die heeft het ook vaak gedragen.
Smocken, je ziet het niet zo heel vaak meer en dan nog alleen in hele dure winkels. Zelf heb ik het ook nog geleerd vroeger op school. Maar daarna heb ik het nooit meer gedaan.
Enfin, onze kleindochter zal dus twee dingen dragen die door haar overgrootmoeder zijn gemaakt.
Ze heeft ook nog een levende overgrootmoeder en die heeft een dekentje gebreid.  Hoe leuk is dat?

vrijdag 28 december 2012

Wat ik ook nog even wil zeggen...

... is dat ik het programma Hello Goodbye met Joris Linsen  geweldig vind. Het schijnt dat er al 100 afleveringen zijn geweest (daar is de NCRV trots op zeggen ze, vandaar dat ik het weet) maar ik zag er nog maar een stuk of vijf. Echt jammer!

Ode an die Freude

Hij is al niet nieuw meer, maar ik zag hem gisteren voor het eerst (bij Hanneke Groenteman). Een super flash mob: Ode an die Freude. En zeg nou zelf, daar wordt een mens toch blij van?

Inge Loök, Postcrossing

Een beetje aan de late kant, deze kaart.Dat kwam door al die sneeuw natuurlijk.  Maar toch superleuk, want Inge Loök. Van de Finse Mervi en via Postcrossing. De twee dametjes in een rode eend, zoals ik vroeger ook had.

donderdag 27 december 2012

Babykleertjes (1)

Heel veel babyspulletjes heb ik niet bewaard. Een klein rieten koffertje vol. Het meeste zal na drie kinderen ook wel versleten zijn geweest. Maar de dingetjes die ik nog wel had bewaard heb ik tijdens de kerstdagen gewassen en gestreken. Ze liggen nu kant en klaar in het nieuwe babykamertje bij dochter en schoonzoon. Het lakentje is echt oud. Daar heb ik zelf onder gelegen. Ik denk dat mijn moeder het heeft gemaakt. Het is het enige dat bewaard is gebleven. Ik ben van 1951 en mijn moeder heeft alle babydingen weggegeven in 1953 met de watersnood. Ze vond absoluut dat ze dat moest doen en deed het ook van harte. Maar toen mijn kinderen werden geboren vond ze het wel jammer dat er niets meer was. Behalve dus dat lakentje, met een sloopje erbij.

woensdag 26 december 2012

Citroenrasp

Er is hier wel eens de draak gestoken met volkomen belachelijke en overbodige hulpjes in de huishouding en speciaal in de keuken. Zoals de bananensnijder. Maar dit is een citroenrasp. Tuurlijk, ik heb het jaren zonder dit dingetje gesteld, Een gewone rasp werkt prima. Toen ik dit ding zag (bij Dille en Kamille) wist ik eerst niet eens wat het was. Daar word ik nieuwsgierig van  en na de uitleg heb ik het gekocht. Geen dure aanschaf, ik weet het niet meer, maar ik gok 1 euro 50 of zo. En een lol dat ik er van heb. Met een rasp ging ik er toch wel eens doorheen, of ik haalde er te weinig van af uit voorzichtigheid. Maar nu? Het is geweldig.Echt!

dinsdag 25 december 2012

Roodkapje (23)

Wat zijn ze toch leuk hè, mijn Roodkapjekaarten. Dat deze uit Nederland komt moge duidelijk zijn. Ik kreeg hem via Postcrossing van Monique uit Goes (uut Hoes) en ik ben er erg blij mee. Dankjewel, Monique!

Kerstboodschap

Nou, mijn kerstboodschap is in ieder geval niet uitgelekt. Dus maak ik hem nu bekend, gewoon op eerste kerstdag 2012:  ik wens jullie fijne kerstdagen, met licht, warmte en gezelligheid en alles wat je nog meer zou wensen.  

maandag 24 december 2012

Licht

'Licht' is het thema deze week bij 'Stuur een Foto'. Hoe kan het ook anders in deze tijd van het jaar. Langzaam aan gaat het weer lichter worden. Dubbel licht is het op deze foto. Ik maakte hem in Syrië, februari 2011. Arm Syrië... ik hoop met heel mijn hart dat het weer licht gaat worden in dat prachtige land!

zondag 23 december 2012

Kletzenbrood

Toen ik gisteren een paar boodschappen deed bij de Deka, was daar een meisje hapjes aan het maken. Het was Kletzenbrood. Ze sneed een broodje zoals op de foto in dunne plakjes en deed daar een beetje Brie op en een klein likje appelstroop. Ik mocht proeven. Tsjongejonge, wat was dat lekker. Ik had nog nooit van Kletzenbrood gehoord, maar ik nam meteen een broodje mee. Het is maar heel klein hoor zo'n broodje en over de herkomst verschillen op het internet de meningen. Sommigen zeggen dat het uit Spanje komt, maar de algemene mening is Oostenrijk. Kletzen zouden dan gedroogde peren zijn. En dit zit er allemaal in:  verschillende meelsoorten, vijgen, peren dus, pruimen, walnoten, hazelnoten, rozijnen, specerijen en rum. Al deze ingrediënten geven het een zoete, kruidige geur en smaak.
We hadden toevallig eters en ik serveerde het met de brie en de appelstroop als hapje bij de borrel. Mijn gasten hadden er ook nog nooit van gehoord, maar vonden het heerlijk.
Ik denk dat het alleen voor de feestdagen te koop is, maar er zijn recepten genoeg te vinden, dus wie weet, misschien ga ik het een keer proberen te maken. Kletzenbrood! Kennen jullie het?




Cinderella en Willy Schermelé




Toen ik laatst zo'n leuke Roodkapjekaart kreeg, getekend door Willy Schermelé was ik meteen terug in één van mijn favoriete sprookjes. Dat was niet Roodkapje maar Assepoester ofwel Cinderella. Cinderella and the Glass Slipper heette het boek dat ik had. In het engels ja, want ik had een tante en een oom in New Zealand die behalve foto's ook wel eens een cadeautje stuurden. Voor Bertie, staat er in veel liefs van Michael en Rodger. Ik kon dat boek natuurlijk helemaal niet lezen, maar de tekeningen waren zo duidelijk en zo mooi dat ik het toch snapte. En nu nog steeds ben ik er weg van. Willy Schermelé leefde van 1904 tot 1995 en dit boek werd gepubliceerd in de jaren vijftig. Zij was actrice, maakte modetekeningen en illustreerde.
Smaken verschillen natuurlijk hè, maar ik vind deze tekeningen echt veeeel mooier dan al dat Disneywerk. Enfin, kijk zelf maar, nu wat groter:

zaterdag 22 december 2012

Life of Pi

Jaren geleden, ik gok tien jaar geleden, las ik in een tijdschrift de vraag aan JanTerlouw welk boek dat jaar de meeste indruk op hem had gemaakt. Zijn antwoord was Het leven van Pi.Van Yann Martel. Ik was fan van de boeken van Jan Terlouw en ook wel een beetje van Jan Terlouw zelf en omdat hij het zei wilde ik dat boek lezen. Dat heb ik ook gedaan en nog eens en het boek is jarenlang mijn favoriete boek geweest. Eng dus om de film te gaan bekijken. (Een collega van me vertelde dat hij ieder jaar Koning van Katoren voorlas in zijn klas en dat hij dat sinds hij de film heeft gezien niet meer zal doen). Maar we gingen toch, want hoe ze dat nou gingen verfilmen, een tijger in een boot op de oceaan, dat leek me niet te doen en maakte nieuwsgierig. Bovendien las ik goede kritieken en was ik toch niet meer van plan het boek te herlezen. Weinig risico dus!
Ik vond het een bijzondere film. Ongelooflijk hoe ze zoiets kunnen maken. Ik weet natuurlijk nog steeds niet hoe ze zoiets maken, maar ik heb nu gezien hoe het er uit ziet. In 3-d overigens. Zo echt!! En verder is er niet erg afgeweken van het verhaal in het boek en waren de beelden zo ongeveer als ik ze in mijn hoofd had. Het verhaal van Pi(scine) Patel, een Indiase jongen van zestien. Zijn vader heeft een dierentuin, maar de familie wil emigreren. Familie en dieren worden ingescheept, maar het schip vergaat. Als enige overleeft Pi,  met een tijger, een aap, een zebra en een hyena. Of toch niet?

vrijdag 21 december 2012

Kerstpost

Ik vind het superleuk om kaarten te krijgen. Niet voor niks ben ik zo lang zo actief geweest met Postcrossing natuurlijk. Er gaat bijna geen dag voorbij waarop ik geen kaart krijg; vaak krijg ik er meer dan een. En ik verheug me ook altijd op de kerstpost. Maar de klad zit er in wat dat laatste betreft. Veel mensen sturen een berichtje per mail of met Facebook. Ook leuk hoor, maar wat mij betreft gaat er niets boven een handgeschreven kaart als teken dat iemand ergens even aan je denkt. Tuurlijk, ook bij een e-mailcard denkt degene die hem stuurt even aan je, dat is dus eigenlijk niet anders. Maar je kunt zo'n kaart niet vasthouden, niet neerzetten, niet ophangen. En om nou een mapje 'kerstpost' te maken en daar die mailtjes in te verzamelen lijkt me niks.
't Komt vast door de crisis, vást. Dus ik hoop maar dat we na de crisis weer kaarten gaan sturen. Echte kaarten, zoals deze die ik deze week op school kreeg. Voor juf Betie...

donderdag 20 december 2012

Ikje


Hierbij het 'ikje' dat mijn schoonzus schreef en dat gisteren in de NRC was geplaatst.

woensdag 19 december 2012

Invaljuf

Juf, eh, hoe oud bent u eigenlijk, want u was toch al lang gestopt met werken?
Ja, dat is waar, nou wat denk je? Doe maar eens een gokje.
Eh veertig?
Ouder.
Vijfenveertig dan?
Nog ouder.
Zevenenveertig?
Veel ouder.
Vijftig?
Je wordt al een heel klein beetje warm.
Zestig.
Heel warm, heel warm.
Eenenzestig dus.
Precies. Wel leuk dat je eerst dacht dat ik veertig was.
Nou, dat heb ik van mijn vader geleerd. Die zegt dat je tegen vrouwen altijd de helft moet zeggen van wat je denkt!

dinsdag 18 december 2012

Roodkapje (22)

Roodkapje is op weg gegaan
En ziet dan zoveel bloempjes staan!
Al spoedig zit ze dan gebukt
En heeft een ruikertje geplukt.
Maar... achter het groen loert het gevaar
Al wordt ze het ook niet gewaar.

Deze kaart kreeg ik van Mirjam uit Nieuwe-Tonge. Via Postcrossing. Het rijmpje staat op de achterkant.
Ik werd er heel erg blij van en nog steeds als ik er naar kijk. Dankjwel, Mirjam!

Het ontwerp is van Willy Schermelé. Van haar werk ben ik al jaren fan, al sinds ik klein was. Later meer over haar werk!

maandag 17 december 2012

Kerstversiering

Kerstversiering, dat vraagt Els bij Stuur een Foto (klik) Nou hebben wij een zeer rustige boom, met alleen maar lichtjes en die had ik al laten zien. Maar toch is er nog wel wat te fotograferen. Deze balletjes namelijk die ik aan de lamp heb gehangen. Ik vind het wel een bijzondere foto, gemaakt met het fototoestel plat op tafel onder de lamp. Die grijze kronkels en de grijze (metalige) kapjes vormen samen de lamp en de ballen zijn aan een doorzichtig draadje er aan gehangen. Ik vind het resultaat zelf erg leuk. Verder versieren we niet veel.Kaarsen staan er altijd dus dat telt niet.  Ik maak nog een krans en als die voor kerst klaar is laat ik hem misschien zien. Als hè, als...

zondag 16 december 2012

Pureepers

Zo'n klein boekje met de titel 'Huis en Comfort', ik kan het gewoon niet laten liggen. Ik spit het helemaal door, van voor naar achter en andersom. Zoveel handigheidjes waar ik nog nooit van heb gehoord, die ik nog nooit heb gezien en die ik ook nog nooit heb gemist. Ha, ik houd er van. Neem nou deze pureepers. Of eh een tandenstokerhouder voor in de handtas. Navulbaar. Een druppelvanger voor om de tuit van een theepot. Inlegzolen met kaneel, een welriekend idee. Een kozijncleaner met schraper voor hardnekkig vuil. Transparante kunststof ringkussentjes voor als uw ringen te groot zijn.
Als ik nou een proefbestelling doe, krijg ik de grote catalogus met 1000 verrassende nieuwe produkten gratis. Zal ik?

zaterdag 15 december 2012

vrijdag 14 december 2012

Alles is Familie

'Alles is Familie', zagen we gisteren in het filmhuis. Gistermiddag om precies te zijn. En wat is het toch lekker om na twee dagen werken 's middags gewoon met alle andere bejaarden (waaronder twee erg bekende bejaarden)  naar een film te kijken. Maar dit terzijde.                                    De film... tja wat zal ik er van zeggen? Dat ik af en toe erg heb gelachen, dat echtgenoot echt genoot en nog veel harder moest lachen. Dat de film erg lang duurde. Dat ik vond dat de grapjes soms toch wel gezocht waren. Dat de sterrencast goed speelde en dat iedereen er erg aantrekkelijk uitzag, speciaal Benja Bruijning in de rol van Charlie. Dat ik nog nooit van Benja Bruijning had gehoord trouwens. Dat ik de hele film door zat te bedenken waar ik Kees Hulst ook al weer van kende. En dat ik bij Martine Bijl toch steeds denk 'daar heb je Martine Bijl', ook al doet ze het hartstikke goed. Dat het allemaal een beetje veel was, maar dat ik aan het eind toch ook nog even tranen in mijn ogen had.
Nou, dat dus allemaal!

donderdag 13 december 2012

Tonio

Toen deze week bekend werd dat de schrijver A. F. Th. van der Heijden de P.C. Hooft-prijs krijgt uitgereikt voor zijn gehele oeuvre, was ik net Tonio aan het lezen. Tonio, een requiemroman. Ik associeer requiem met muziek, maar vanaf nu zie ik het  als een soort monument voor een gestorven persoon. In dit geval een monument voor Tonio, de zoon van de schrijver en zijn vrouw Mirjam Rotenstreich. Tonio kwam in mei 2010 om het leven na een verkeersongeluk. En een monument voor de liefde tussen deze drie mensen. Meer dan 600 bladzijden telt het boek en je kunt het niet wegleggen.  A.F.Th. van der Heijden werkte er 9 maanden lang 9 uur per dag aan vertelt zijn vrouw hier: Klik Tonio levend houden... dat is gelukt. Zelfs voor mensen die hem nooit hebben gekend. Echt heel erg mooi!
(Ik ben jaren geleden eens begonnen in een ander werk van A. F. Th. en dat kon me toen op dat moment niet pakken, maar ik ga opnieuw beginnen, dat is zeker)

woensdag 12 december 2012

When the Thames froze

Zomaar een lekker liedje. Ik geloof dat het van vorig jaar is, maar ik vind het nog steeds leuk

dinsdag 11 december 2012

Scheiden


Zo'n advertentie had ik nog niet eerder gezien. Misschien omdat scheiden bij ons niet aan de orde is en niet geweest ook. Maar nu zag ik het en ik moet zeggen dat ik het op z'n zachtst gezegd toch een tikje merkwaardig vind.

maandag 10 december 2012

Kerstboom (2)

Het leek mooi, alleen de witte lichtjes in de boom.
Maar ik ben juist erg van kleur de laatste tijd en dus vond ik het toch een beetje saai. Bovendien is het buiten al grauw genoeg.
Nou had ik nog een paar snoertjes gekleurde lichtjes. En nu die er bij hangen ziet de boom er echt geweldig uit.
Toch is het gek, gekleurde lichtjes. Het zou vroeger niet in me opgekomen zijn...

zondag 9 december 2012

Oud!

Ik ben altijd lid van de bond geweest in mijn werkzame leven. En dat ben ik nog steeds. Uit solidariteit en ook omdat ik nog regelmatig werk natuurlijk. Van de AOB ben ik lid om precies te zijn. Ik denk dat ik het aan dat lidmaatschap te danken heb dat ik tegenwoordig iets krijg van de ANBO: een krantje. Met soms lezenswaardige zaken hoor, dat wel. De ANBO, dat is voor ouderen. Oké, ik ben niet meer heel jong, al voelt het anders. Maar om nou maar meteen te veronderstellen dat ik een Senioren GSM nodig zou hebben, of een parelarmband of een nostalgisch spellenpakket... Ik vind het eigenlijk maar niks. Ik denk dat de meeste ouderen al lang om kunnen gaan met een mobiele telefoon en ook geen infrarood thermometer behoeven. Of misschien ook wel hoor, maar dat ze het dan gewoon kopen, al dan niet via internet.

zaterdag 8 december 2012

Stuur een foto: Kerstboom

Tja, het thema deze week bij Stuur een Foto: kerstboom. Dit is die van ons. Op vijf december aangeschaft, een dagje buiten laten staan en nu siert hij (zo scheef als hij is, maar dat zie je niet op de foto), onze woonkamer.
Wat versiering betreft houden wij het simpel, zeer simpel, we versieren niet. De keuze is altijd rood of zilver of alleen lichtjes. De laatste optie heeft al jaren mijn voorkeur en deze keer kreeg ik mijn zin. Alleen lichtjes dus en reken maar dat het mooi staat.
Nou, kom doe eens mee en show je kerstboom bij Stuur een Foto: klik.

vrijdag 7 december 2012

Joop van den Ende, de biografie

Helemaal, maar dan ook helemaal ben ik verdiept in deze biografie van Joop van den Ende. Geschreven door Henk van Gelder, maar wel op initiatief van Joop van den Ende. Ik was op het moment dat ik dit boek kreeg twee andere boeken aan het lezen. Allebei heel goed (De Kakkerlak van Jo Nesbo en Tegenlicht van Esther Verhoef), maar nadat ik een klein stukje in de biografie had gelezen, kreeg deze voorrang. Ik vind het boeiend om te zien hoe een doodgewone jongen, met alleen een timmerdiploma, bereikt wat hij bereikt. Het is gewoon eigentijdse geschiedenis en daarbij komt dat ik veel van zijn produkties, met name de musicals heb gezien en er van heb genoten. En zo'n prachtig theater als het DeLaMar... Ja, mijn bewondering voor de man was al groot. Hoe het allemaal is gegaan en wat een creatieve geest en een lef je moet bezitten is allemaal te lezen in dit boek. Laat het maar sneeuwen. Ik ga weer lekker verder lezen!

donderdag 6 december 2012

Roodkapje (21)

Joehoe, hier is weer een Roodkapje. Mijn verzameling groeit gestaag... Dit Roodkapje kwam uit Engeland naar me toe, via Liliane. Thanks for the Red Riding Hood!

woensdag 5 december 2012

Tien kilometer!!!!!

Denk nou maar niet dat het allemaal rozengeur en maneschijn was met de Sinterklaascadeautjes. Nee denk dat niet. Ik heb ook nog een buitengewoon grappig kind, die mij met een twee kantjes lang gedicht namens de Sint een startbewijs deed toekomen:
 
Tsss, tsss... Voor de tien kilometer. TIEN. Ook zijn broertje verblijdde hij met een inschrijving, maar die kan dat ongetraind makkelijk aan, dat heeft hij al eerder vertoond. Maar ik, ik kan dat ongetraind niet aan en getraind waarschijnlijk ook niet. En geen schijn van kans dat ik het gewoon vergeet hè, want oudste zelf  en echtgenoot lopen de halve marathon. Bovendien de vriendinnen van de jongens gaan ook voor de tien. 't Is verschrikkelijk!

dinsdag 4 december 2012

Herman van Veen in Carré

Afgelopen vrijdag waren we naar Carré, naar Herman van Veen. De voorstelling heeft als titel: Kunt u niet nog eens...
Herman van Veen heeft vaak gespeeld in Carré (wij waren daar vaak bij) en als cadeau voor het 125- jarige theater was dit programma bedoeld. Met veel liedjes die het publiek dat hem daar vanaf 1971 zag optreden graag nog eens wilde horen. Dus natuurlijk kwam Suzanne langs en Liefde van later en... maar ook wel wat minder bekende of misschien wel nieuwe nummers. Ik vind het altijd mooi om te zien hoe een artiest de zaal bespeelt. Hoe het hele publiek soms zachtjes meezong, maar alleen als Herman van Veen dat aangaf. En ik moet altijd heel erg lachen om zijn voetbal/tennisact.
De eindtijd was 22.30 maar dat werd uiteindelijk 23. 30 uur. Na de eerste toegift, gingen er al mensen weg, maar niet de echte fans. Die wisten dat hij heus nog wel een keer terug zou komen. Dus bleven ze klappen. Enfin, hij bleef terugkomen. Wij zaten midvoor balkon, maar eindigden voor in de zaal op nog geen meter afstand. Daar maakte ik deze foto. Herman van Veen was toen nog alleen met Edith Leerkes, de gitariste op  het podium. Mooie avond.

maandag 3 december 2012

Opa en Oma Pluis

Sinterklaas is weer voorbij. Hier bij ons wel in ieder geval. We hadden het erg gezellig met elkaar en we kregen leuke, lieve, grappige, handige, warme en lekkere cadeautjes. In plaats van de B, of de S of de P kreeg ik deze keer de O. Van Oma natuurlijk. En het boekje Opa en Oma Pluis. Het is een boekje dat we niet hadden toen onze kinderen klein waren. Ik heb het gemist of misschien was het er toen wel niet, want anders had ik het vast gekocht. Zo schattig.
Onze kinderen citeerden toen ze dit boekje zagen trouwens moeiteloos een ander Nijntjeboekje, eentje dat we wel hadden: Nijntje in de dierentuin. Ik ken het zelf ook nog bijna in z'n geheel uit mijn hoofd. 'Zeg Nijn', zei vader op een dag, 'ik heb een goed idee. We gaan eens naar de dierentuin, ga jij dan met me mee? '
Zou Nijntje al cultureel erfgoed zijn?
Ik weet wel dat Postcrossers vaak om een Nijntje/Miffy card vragen.

zondag 2 december 2012

Sinterklaas

Wij vieren vandaag Sinterklaas. Vind ik eigenlijk niks hoor, ik vind 5 december is 5 december en niet 2 december. Maar het kwam nou eenmaal zo beter uit en van de andere kant mag ik blij zijn dat mijn kinderen Sinterklaas willen vieren. Want je zou het aan de winkels te zien niet zeggen, maar toch schijnt de (in mijn ogen) verschrikkelijke Kerstman ieder jaar populairder te worden. Vind ik jammer. Maar het is waarschijnlijk niet heel lang tegen te houden.
Hoe dan ook, het is hier een drukke dag vandaag want je denkt toch zeker niet dat mijn gedichten al af zijn hè? Dus ik moet aan de slag.  Voor de mensen die het ook vieren : veel plezier! En voor alle anderen: fijne zondag gewenst!

zaterdag 1 december 2012

Jarige Mac!

Op 1 december 1997 werd onze Mac geboren. Ian Mac van den Princen van Oraengien. Vandaag is hij dus jarig. Vijftien jaar!!! Alsof het gisteren was herinner ik me hoe we naar het nest gingen kijken om een pup te kiezen. Ha, kiezen... we hadden niks te kiezen. Mac koos zelf. Hij werkte zich omhoog langs Nienkes arm en begon aan haar oor te sabbelen. Dat was volkomen duidelijk. Ik zie de trui voor me die ze droeg die dag.
Vijftien jaar... wat een herinneringen. Toen hij bij ons in huis kwam leefden onze ouders nog allemaal. Jongste zoon zat nog op de basisschool en was supertrots toen Mac en ik hem uit school kwamen halen. Dat hij als pup door het ijs is gezakt, waarna Nienke hem onder een warme douche heeft gezet. Dat hij sindsdien nooit dol is geweest op water. Het strand, rennen aan het strand. Bij een lange wandeling liep hij ver vooruit en dan weer terug. Nooit moe. Het strand is nog steeds een hoogtepunt in zijn leven en hij kan dan ook nog wel even heel hard rennen.
Ach, onze Mac, de liefste hond van de wereld.

vrijdag 30 november 2012

Best thing since

Voor wie het nog niet wist: Naast Beter Spellen en Beter Rekenen is er al weer een hele tijd Beter Engels. En ook dat testje hoort bij mijn dagelijkse routine.
Een van de vier vragen van gisteren was deze:

(Gezegde: wordt gebruikt als iemand een uitvinding/product fantastisch vindt.)


Best thing since ........ .

- electricity

- sliced bread

- seedless watermelons

-Beethoven


Ik wist het antwoord niet en moest dus gokken. Ik gokte goed, wat beslist  beter is voor mijn humeur. Daarna heb ik een hele poos zitten verzinnen hoe wij dit in het Nederlands zouden zeggen.
De beste uitvinding sinds  de uitvinding/ontdekking van   .......................................................................................

Nou??????

(O ja en als je wilt weten wat het juiste antwoord is, moet je even heel ver naar beneden scrollen.)




























Sliced Bread





--------------------------------------------------------------------------------

donderdag 29 november 2012

Madame Grès

Al die details over oude kleding van beroemde ontwerpers postte ik in het stukje over Villa Vintage.
Een van die ontwerpers  is Madame Grès. Het gaat niet zozeer over haar, maar over een jurk. Enfin zo kwam het dat ik wat meer wilde weten over Madame Grès (1903 - 1993).  Zo kwam het ook dat ik weer voor behoorlijk lange tijd werd afgeleid van datgene wat me hier in huis te doen staat. Tja, 't is niet anders. Maar dit terzijde.
Madame Grès ontwierp bijv. voor Grace Kelly, Greta Garbo en later Jackie Kennedy. Sculpturale mode wordt het genoemd en als je deze twee jurken bekijkt zie je wel waarom. Ik vond ook nog een filmpje over haar en dat kun je hier zien:

woensdag 28 november 2012

Fantasie

Zomaar... een tijdje geleden gezien in een winkel in de Haarlemmerstraat (kan ook Haarlemmerdijk zijn, die twee haal ik altijd door elkaar). Er staat daar ook altijd een tekst of een gedichtje op de etalageruit. En als ik er weer langs kom zal ik de naam van de winkel noteren. Ik vind het gewoon een cadeautje en zo waar. Fantasie is iets heel bijzonders!

dinsdag 27 november 2012

Villa Vintage

Een heerlijk boek! Dat staat op de voorkant omdat iemand het in de Daily Mail heeft gezegd. Een mooie romance en kleurrijke details over vintage jurken. Feelgood van de bovenste plank.
Ik ken de Daily Mail alleen van naam  en de recensent ken ik niet, maar hij of zij (nou ja, 't zal heus wel een zij zijn) heeft volkomen gelijk. Inderdaad een heerlijk boek. Zo'n boek waarmee je onder een dekentje op de bank kruipt, pot thee ernaast of een glaasje van het een of ander erbij. En dan moet het eigenlijk enigszins mistig, grauw weer zijn of de regen moet tegen de ramen kletteren en de haard aan... Zo'n boek dus.
Het gaat over Phoebe die eigenlijk nog heel verdrietig is als zij een winkel in vintage kleding begint. Langzaam wordt duidelijk waarom ze verdrietig is. Het gaat ook over haar moeder, het gaat over een oude dame waar Phoebe kennis mee maakt en die háár verhaal vertelt.
En tussendoor dus al die details over oude kleding van beroemde ontwerpers...
Aanrader!

maandag 26 november 2012

Mag ik dan bij jou

Een collega had een gala georganiseerd en zong met een aantal vriendinnen dit lied. Ze plaatste het filmpje daarvan  op Facebook en sindsdien is het niet meer weg te krijgen uit mijn hoofd. Ik vind het niet heel erg, want het is echt een prachtig liedje. Hier de versie van Claudia de Breij met Paul de Leeuw

zondag 25 november 2012

Stuur een Foto: Souvenir

Dit kleine beessie staat al jaren in mijn vensterbank. Het is een herinnering aan de Wadi Rum in Jordanië. Prachtig was het daar. En opeens totaal onverwacht zat er een vrouw spullen te verkopen. Ik vind het zo'n leuk dingetje. De plaid die ik er voor de foto even achter heb gelegd past er wonderwel bij en zou je met een beetje fantasie ook een souvenir kunnen noemen. Maar dan gewoon uit Bovenkarspel!
P.s.: Els is weer begonnen met Stuur een Foto. Doe mee of ga kijken: hier.

zaterdag 24 november 2012

Kleinkind (6)

Gisteren zagen we ons kleinkind bewegen in de buik van haar moeder. Plop, zo schattig! Ze zijn gelukkig weer terug uit Australië en ze groeit goed. Evenals het dekentje dat ik aan het haken ben, dat groeit ook goed

vrijdag 23 november 2012

Goed gewerkt


Weer aan de late kant. Dat komt doordat ik ook vandaag ging werken. Wat een mazzel eigenlijk hè. Met pensioen zijn en dan zo vaak mogen invallen! Het is wel moeilijk hoor, invallen,  maar ik had deze week echt drie leuke werkdagen. Op school heb ik de Sint/Kerstperiode altijd erg leuk gevonden. En dat vind ik nog steeds. Alleen al die kleine Sintstickertjes. Daar wordt een kind toch blij van! De kinderen uit deze groep in ieder geval wel!

donderdag 22 november 2012

Invaljuf

Als je hier klikt, hier en je kijkt even verder, dan zie je een paar voorbeelden uit de test die ik gisteren maakte. De Nederlandse Intelligentietest voor Onderwijsniveau, beter bekend als NIO.
Wat ben je van plan, dan Bettie, ga je iets ingewikkelds studeren?
Nee, zeker niet. Maar toen ik gisteren op school kwam voor een dagje invallen bleek dat de groep de NIO moest doen. De assistente van de psycholoog neemt die test af en de juf (ik dus in dit geval) heeft eigenlijk niet veel te doen, maar moet er wel bij blijven. Voor als er wat gebeurt hè of als er iemand verdrietig wordt of boos of niet oplet.
Het ging prima met de kinderen en dat gaf mij de tijd om mee te doen. Niet helemaal geconcentreerd en met minder tijd dan er eigenlijk voor staat.  Het ging allemaal goed bleek na afloop. Verbaal scoorde ik hoog. Maar symbolisch niet. En dat zat hem in één onderdeel: uitslagen. Dat zijn van die uitgeklapte figuren van doosjes of balken of prisma's. Vooraan staat dan bijv. het balkje en daarnaast staan vier uitgeklapte balkjes. En jij moet aangeven welke uitslag bij die balk hoort.
Tja en dat zie ik niet. Maar dan ook echt niet. Ik wist al meteen dat het zeer slecht zou gaan en dát had ik in ieder geval tamelijk intelligent ingeschat.



woensdag 21 november 2012

Oude boeken

Oude boeken... je kunt ze weggeven, verkopen, buiten laten zwerven, bij het oud papier doen, in een krat wegbergen, ze herlezen. Maar in onze bibliotheek hebben ze nog iets anders bedacht. Leuk toch?

dinsdag 20 november 2012

Vlaggen

Hoewel het recht zijn loop moet hebben en het goed is als een moordenaar gepakt wordt, past enige afstand vind ik. Ik ergerde me gisteren aan die vlaggen in dat dorp in Friesland.  Net las ik een stukje van Hanneke Groenteman daarover:
http://www.hannekegroenteman.nl/archive/2012/11/20/we-hebben-hem

maandag 19 november 2012

Opbrengst Noordermarkt

Vandaag was ik naar de Noordermarkt. En wat ik er vond was dit: vier puzzeltjes van vier bekende Gouden boekjes. Vijf brandweermannetjes, De gele taxi, Hoep zei de chauffeur en Christoffel en de Columbus. Ik heb nooit geweten dat er puzzeltjes van bestonden. Deze vier zijn al heel oud en ook tamelijk vies. Maar ik krijg ze heus wel schoon en hoe leuk zal het zijn om de Brandweermannetjes voor te lezen en daarna het puzzeltje te maken. De boekjes heb ik alle vier en het maakt niet uit dat De gele taxipuzzel niet compleet is. Nou ja, het maakt een beetje uit, want De gele taxi was wel echt een favoriet.                                                          
En zie je dat kleine olifantje? Zo lief. De koopvrouw meldde nog dat hij wel dringend een bad nodig heeft. Gaat gebeuren en wel nu!

zondag 18 november 2012

Voetlicht - Marieke van der Pol

Marieke van der Pol kan schrijven. Dat liet ze zien met Bruidsvlucht en ook met dit boek: Voetlicht. Het gaat over Vero (eigenlijk heet ze Veronica, maar zo heette een duffe radiozender in de tijd dat dit boek zich afspeelt, dus Vero)
Vero gaat naar de toneelschool, krijgt een relatie met de vrijgevochten Brak en het is een en al vrijheid en anti-burgerlijkheid in haar omgeving. (Amsterdam, jaren zeventig).Vero werkt hard en heeft succes.  Maar dan wordt ze verliefd op de Israelische Alon en na enige tijd gaat ze hem opzoeken in Israël. De bedoeling is dat ze twee weken blijft, maar op het geplande tijdstip kan ze niet terug door een wond aan haar been. Ze blijft en gaat samenwonen met Alon. Vero probeert zich thuis te voelen in het land waar de opvattingen totaal verschillen van de hare tot op dat moment. Uiteindelijk maakt ze een keuze.
Ik vind het een echte aanrader, dit boek. Marieke van der Pol was zelf actrice en kent die scene van binnen uit. Ook wel bijzonder om het boek in deze tijd te lezen met weer een dreigende situatie in Israel.

vrijdag 16 november 2012

Walter and Connie

Dat was toch wel heel gek, ik deed vanmorgen mijn ogen open en dacht 'Walter en Connie'. Waarom ik daar nu opeens aan dacht? Geen idee. Ik heb het niet over Engelse les gehad, ik heb geen plaatje gezien, ik had voor zover ik weet niet over de lui gedroomd. De BBC was natuurlijk wel in het nieuws, maar dan nog is de link met Walter and Connie vreemd. Nou ja, daar zal ik wel niet achter komen.
Maar wat zou ik graag nog eens zo'n uitzending zien. Heel veel mensen deden toen mee met die televisiecursus Engels. En dat was dus blijkbaar nodig of nuttig. Mijn moeder deed ook mee en ik soms een beetje. Tegenwoordig spreken basisschoolkinderen vaak al een aardig mondje Engels. Echt anders dan toen.
Weten jullie het nog?