Nog een poging

 

Ik heb het toch nog even geprobeerd. Omdat ik het niet uit kan staan als zoiets niet lukt. En ook omdat ik het filmpje zeer de moeite waard vind. Dus hopelijk blijft het nu staan!

Maeve Binchy

Je kan van mij wel zeggen dat ik een lezer ben. Altijd al geweest, daar verandert niets in. En het is ook altijd zo geweest dat ik,  om zo te zeggen,  rijp en groen lees. Van de Libelle tot de NRC, van 'hoogstaande' literatuur ahum, tot een doodgewoon boek. 

Maakt me niet uit, alles door elkaar. 

Ik ben een hele tijd nogal dol geweest op de boeken van Maeve Binchy. Dat zijn boeken die beslist niet tot de literatuur worden gerekend. Maar heerlijk om te lezen. Echt heerlijk. Ik kócht de boeken indertijd ook. Ik heb er zelfs eentje met een handtekening van Binchy. Ze kwam toen een keer (vanuit Ierland) signeren in Hoorn. Stampvol was die winkel toen. 

Maar het is al lang geleden en van herlezen is het nog steeds niet gekomen. Toch... ik heb heel veel boeken weggedaan, maar Maeve Binchy nog niet. 

Vorige week haalde ik een gereserveerd boek op in de bieb, keek even in de draaibak met ingeleverde boeken en daar lag dit boek. Een titel die ik niet kende. Toch nog eens even proberen, dacht ik en.... jaaaaaa, lekker leeswerk! 

Een verhaal over een vrouw die een hotel begint in een oud huis aan zee. Hoe ze daar zo toe is gekomen is al een verhaal op zich en daarna lees je de verhalen van de gasten in de eerste week na opening. En van de personeelsleden. 

Ik denk dat het misschien wel al een jaar of twintig geleden is dat ik een Binchy-verslaafde was. Maar niks veranderd hoor. Ik begreep me zelf weer helemaal!

Ps. Wat jammer van dat filmpje van gisteren. Ik zag pas laat dat het niet gelukt was, maar ik kon het niet veranderen. Ook niet via Google.

 

Nomen est omen

Het zit hem best vaak in het groen. Van de Bosch Boomverzorging, werd me gestuurd door Mieke, van MiekeQuilt.  En tuinarchitect Niek Roozen werd ontdekt door Marga.

Deze twee plaatjes wilde ik naast elkaar hebben en het lukte maar steeds niet. En ik kreeg de foto's onder elkaar ook niet weg. Dus deed ik het opnieuw en het lukte. 

En toen  deed ik het eerste blogje in de prullenbak. Heel stom, want het is dus echt weg. Er stonden nog een paar nomens en die weet ik nu niet meer. 

Ja,  eentje nog, Dokter Bloed uit Urk. 

Oh ja en Harder natuursteen in Grootebroek. En J. de Haan, een poelier uit Grootebroek. Maar de foto's die ben ik kwijt. 

Dan was er ook nog een Bakker Bakker, in Herwijnen en... en... ik weet het niet meer. Ook niet wie ze gestuurd had. Stom en slordig. Sorry. 

Gelukkig kwamen er ook nog een paar nieuwe. Van Jeanette, van Hip en Kleurig:

een boek van Teun van de Keuken. HIj schreef over duurzaam leven en ook een boek over diëten. En ook van Jeanette, een stukje over de arts Martine Arts. 

Zelf zag ik er ook nog een: In Binnenstebuiten kwam de biologische boer Kees Nieuweboer aan het woord: 

Kerstkaarten

Ja, waar zal ik eens mee beginnen? Nu ik het over de kerstkaarten wil hebben? 

Ik heb zoveel lieve, aardige, attente, mooie kaarten gekregen. En met iedere kaart ben ik blij. Echt blij. Iemand heeft eventjes aan ons of aan mij gedacht. Iemand wenst ons een gelukkig nieuwjaar. Dat vind ik echt geweldig. Altijd. 

Ik wil er wat van laten zien en kies voor de zelf gemaakte kaarten. Ik kreeg in totaal bijna zeventig kaarten, dus om dat allemaal te laten zien, dat wordt wat veel, vandaar de keuze voor de zelfgemaakte. Trouwens ieder jaar denk ik: 'Ik ga op tijd beginnen en ik doe het zelf dit jaar'. En het komt er bijna nooit van. Misschien daarom dat ik de zelfgemaakte kaarten extra waardeer. Maar wat ik zei: iedere kaart wordt zeer op prijs gesteld. 

Kijk hier is de allermooiste. Voor het eerst een kerstkaart die we kregen van onze oudste kleindochter (Anna, 8jr):

Een geduldwerkje, denk ik. Zo lief.

Dan twee kaarten die echt speciaal voor mij zijn gemaakt, daar staan namelijk Roodkapjes op. Dat is helemaal lief, Ferrara en Anja. En kerst of geen kerst, ze gaan in de verzameling. 

Dan kaarten met het thema (kerst)boom 

Ik zie nu dat je bij de laatste kaart niet goed ziet dat het de woorden in de vorm van de kerstboom zijn. maar het is zo. Zo goed bedacht allemaal. Dank, Agnes, Toos, Emie, Els, Marthy en Judy. 

Twee kaarten met een ander model. Eigenlijk zijn het geen kaarten, maar wel erg leuk. Van Trudie en Mieke. Deze waren lastig te scannen, maar je krijgt een beeld, toch?

En van mijn nicht Trudie:

En dan nog een verzamelcollage: Ook allemaal bijzonder hoor. Jeanette, Lies, Bert en Marion, Kitty, Tineke en Anja. Dank. 

De allerlaatste, paste niet meer in de collage. Dus die mag apart. Ook omdat ik het zo'n hoopvolle uitspraak vind voor het jaar 2022.  Niet helemaal nieuw meer, dat jaar,  maar nieuw genoeg!!

En Laura schreef er nog bij dat er altijd weer licht is, ook in 2022, 

Het beeld is van Igor Mitoraj

Strand

Dat we naar het strand gingen had ik al verteld, dat was op 3 januari. Het was fantastisch weer, zonnig, harde wind, heerlijk. En bovendien: het strand is altijd anders. Altijd...

Deze keer waren er allemaal bruine eilandjes. Sommige met droge voeten te bereiken, andere niet. 

Ik raak altijd nogal gefascineerd door al die kleine schuimbelletjes, met de meest prachtige kleuren. En ik nam de tijd om dat nou eens mooi op de foto te krijgen. 

Toen ik thuis de foto's ging bekijken was er iets gebeurd waar ik helemaal buiten stond. Geen idee wat ik heb gedaan, maar ik vind het toch leuk, dus het maakt niks uit. 

En trouwens misschien is het wel gewoon een heel apart en zeer kortdurend natuurverschijnsel geweest. Je weet het niet hè, je weet het niet...

Arthur

 Onze jongste kleinzoon, Arthur, wordt vandaag twee jaar. We gaan zo bij hem op bezoek en zoals gebruikelijk inmiddels, maak ik een collage, met uit ieder levensjaar een foto. Maar onder de vijf zijn me dat te weinig foto's. Dus dat worden er wat meer. Sterker nog, ik doe twee collages. Voor ieder levensjaar een.

Het eerste levensjaar van Arthur. We zagen en knuffelden hem zeer geregeld, dwz.  vanaf 5 januari 2020, tot 1 maart 2020. 

Daarna heeeeel lang niet meer. Dat gold natuurlijk voor alle kleinkinderen, maar ja, zo'n baby verandert zo snel... Die wil je vasthouden, ruiken, voelen. En dat ging niet helaas. 

't Is niet anders. 

We zagen hem wel hoor, in de tuin, aan het strand en op vele foto's en filmpjes, maar ja. Niet om te zeuren, maar dat is toch niet hetzelfde. 

Ik ben er nog steeds over  verbaasd dat hij ons toch gewoon herkende. Dat we toch vertrouwd voor hem zijn geworden. Verbaasd en blij.

Het is zo'n lieverd, zo'n kind dat meteen zijn armpjes uitsteekt en laat zien dat hij op schoot wil. Of met een boek aan komt of iets anders. Ook met Arthur zijn we superblij!

Gast

 

Op Nieuwjaarsdag gaan we, zolang ik me kan herinneren, naar het strand. 

Misschien hebben we wel eens een jaar overgeslagen, maar dat zal toch niet vaak zijn geweest. 

Zo'n wandeling op de eerste dag is een goed begin en lekker verfrissend, vinden wij. 

Dit jaar zat het er niet in. 

De reden: we hadden een logé. Je ziet hem hier. 

Nou denk je natuurlijk dat deze logé bij uitstek geschikt is om mee te gaan naar het strand en dat zal hij zelf ook vast gevonden hebben, maar ja, hij werd die dag weer opgehaald, we vinden het nog niet fijn om met hem in de auto te zijn, loslaten aan het strand durven we ook nog niet... 

En dus besloten we om lekker thuis te blijven en een potje Rummikub te spelen. Een paar potjes. Zoals je ziet: ik tegen onze gast en mijn man. 

Ik won en dat mag een wonder heten, want je snapt natuurlijk wel dat ik behoorlijk werd afgeleid door dat koppie. Dat koppie van George bedoel ik. 

En die wandeling, die maakten we op 3 januari en toen was het extra mooi weer!

Monday mural

 

Unfortunately I don't know anything about the artist. I did try to find something, but I didn't succeed.

Johnny Razor? 

It is also an image that does not make me very happy. But hey, it is very cleverly made, don't you think? Well painted too. 

I saw this a few months ago at the NDSM site, Amsterdam.

Not black, not white... That's very often the case, I think. But I wish you all a happy and healthy New Year!

Linking to Sami's Colourful World

2 Januari

 Omring... dat is hier in West-Friesland een organisatie die hulp biedt.  Dat gaat dan over verzorging en verpleging en hulpmiddelen en verpleeghuizen en zo. Ik vind de naam altijd mooi gekozen.  Omringen met zorg. Maar dit terzijde. Als je lid bent krijg je een blad, met verhalen en tips. Dat blader ik altijd vluchtig door en deze keer zag ik dit: 

In het kader van mooie plannen maken, waar dan niet altijd zo heel veel van terecht komt, vond ik dit wel leuk en haalbaar. Vandaar dat ik het deel. Niet dat ik alles op de dag af doe, vandaag gaat zeker geen pyjamadag zijn. Maar toch vind ik het leuk. 

Nieuwjaar

 

Voor iedereen die hier leest: Een heel gelukkig nieuwjaar!

Het gedichtje is van Hans Kuyper en de illustratie van Barbara de Wolf. 

Ik liet het al eens eerder zien op een eerste januari. 

Voor mij zegt het alles en dus mag het een traditie worden op mijn blog