Totaal aantal pageviews

vrijdag 30 september 2016

Money uit de Tube

Dit gebeurde in de Londense underground:

Frits en ik zaten te wachten op een bankje. Het was totaal niet druk en de volgende trein zou over een paar minuten binnen denderen. Daarna zou de trein komen die wij moesten hebben.
Wat doe je dan? Mensen kijken natuurlijk. Dat kan ik heel lang vol houden. Sowieso in de underground, je zit, je kijkt naar de overkant waar mensen zitten en staan, dan komt er een trein, je kijkt weer naar de overkant en er zitten nieuwe mensen.


Ik zag (niet aan de overkant maar op hetzelfde perron waar wij zaten)  een tamelijk kleine man, beetje Aziatisch, jaar of veertig.
Hij hipte (ik kan het niet anders noemen) heen en weer op dat perron. Was wat zenuwachtig zo te zien. Een kleine man, niet alleen van lengte.
Zijn trein kwam eerst en hij rende er bijna in. Wij bleven rustig zitten en zagen op het laatst dat hij een envelop liet vallen, zonder het te merken.
Wij reageerden helaas niet snel genoeg om hem te kunnen waarschuwen. De trein vertrok en de envelop lag op het perron.
Zo'n trein laat een hoop wind achter en de envelop begon te fladderen en dreigde op of tussen de rails te eindigen.
Dat ging te ver. Frits raapte de envelop op.
Er stond een naam op, een voornaam.
We legden hem eerst nog even duidelijk zichtbaar neer. Maar ja, we snapten natuurlijk ook wel dat dát niet zo zinvol was.
En dus toen onze trein kwam namen we de envelop mee. Misschien zou er een adres in staan. Misschien was het wel een liefdesbrief. Of juist een aankondiging van een scheiding of iets crimineels of...


Toen we terug in het hotel waren, keken we. Er zat 25 pond in. Dat is op dit moment ongeveer 28 euro.
Best veel, helemaal met het beeld van die kleine man erbij.
Maar er was niet veel dat we konden doen. Niks eigenlijk.
En heel kinderachtig misschien: het voelde niet fijn dat wij nu dat geld hadden. Helemaal niet fijn.
De beste oplossing leek ons dat we het aan een goed doel zouden geven.
Zo gezegd zo gedaan.
Het eerste doel was dit kleine museumpje: het Alexander Fleming Laboratory Museum. Sir Alexander Fleming was de ontdekker van de penicilline.


Het is echt heel klein, oud en wat stoffig en gevestigd in St Mary's Hospital.  We kregen er een privé rondleiding.
En toen die klaar was wisten we dat dit een  zeer goed doel was.(Wordt vervolgd)

15 opmerkingen:

Katrien zei

Well done :-)
Wat een goede tip om gevonden geld weg te geven aan een goed doel. Dit ga ik mijn kind ook 'meegeven'.

Willy zei

Zo'n envelop laat je niet op de rails waaien, ik ben benieuwd naar het vervolg.

Anita Willems zei

Wat een avontuur!
Konden we er nu ook maar achter komen waar en voor wie het geld bestemd was.

Vlimbouter zei

Zo spannend! Ben benieuwd naar het vervolg.

Ageeth Mooij zei

Wonderlijk mooi!

Anoniem zei

Dit is geen kritiek Bertie maar ik zou het naar Gevonden Voorwerpen hebben gebracht. Het is niet aan jou om er een bestemming voor te vinden.

Bertiebo zei

Dat lijkt me wel kritiek
Maar dat is prima hoor. Dat hadden wij natuurlijk zelf ook wel bedacht. We hebben ook gegoogeld maar voor Lost en Found hadden wij een flinke trip moeten maken en daar was geen tijd meer voor helaas. Een formulier per telefoon invullen lukte jammer genoeg ook niet

Marga zei

Bertie, wanneer schrijf je nou eens een boek? Ik vind je blogs zo goed! Ben benieuwd hoe dit afloopt, goeie cliffhanger trouwens!

Pippa's Hus zei

Tja wat moet je ook doen als je dat zomaar overkomt. Wat kon je anders? Wel zielig voor het kleine mannetje...XX Esther

Marthy Berends zei

Heel attent om aan een goed doel te geven. Heel wat mensen zouden het zo in hun zak steken....

Ferrara zei

Wel jammer dat de verliezer nooit zal weten dat zijn geld aan een goed doel werd gegeven.
Prima gebaar!

Neeltje zei

🖒🖒🖒

Villa Zeezicht zei

Jee... ik ben nu wel heel benieuwd naar het vervolg. Dat goede doel klinkt al heel erg goed!

Inge zei

Ik vind dat je/jullie dit prima hebben opgelost!

In de weer zei

Hoe kan hier nou een vervolg aan zitten, je maakt het wel héél spannend.