Misschien weet je nog dat ik een blogje schreef onder de titel Omdat ik kaas ging kopen Het ging over Huib en Marleen van Iwaarden in hun winkel De Groese Til. Twee van de meest positieve mensen die ik ooit ontmoette.
Een jaar geleden las ik dat Marleen van Iwaarden was overleden. Dat ik dat las was al bijzonder, want Marleen woonde in Groede en ik lees geen Zeeuwse kranten. Dus hoe ik dat te lezen kreeg is mij een raadsel, maar dit terzijde.
Ik vond het een verdrietig bericht. Omdat ik Marleen een bijzondere en lieve vrouw vond. Zoals ik haar man Huib een bijzondere en lieve man vond en vind.
Ja Groede is niet naast de deur, dus ik schreef een condoleance brief en nam me voor langs te gaan, de eerstvolgende Groede keer. Toen was de winkel dicht en de keer daarna ook.
Maar deze keer niet.
Het was redelijk druk in Huibs winkel die niet echt een winkel meer is, maar meer een centrum voor natuur en educatie. Er was kunst-en cultuurmarkt in het dorp, vandaar de drukte.
Huib herkende ons direct. En begon meteen te praten en te vertellen.
Het gaat goed met hem.
'Deze morgen, met de markt, heb ik wel wat tranen weggewerkt', vertelde hij. 'Maar ja, dat hoort er bij, dat is ook niet erg.
Kijk hier maar eens:
Zelf ben ik ook begonnen met pottenbakken. Ik krijg er les in en ik vind het leuk.
En... ik heb een nieuwe vriendin!'
Hij vertelde ons over haar en hoe het allemaal zo gekomen was. Hij straalde.


.jpg)
.jpg)
.jpg)









.jpg)

.jpg)




