Totaal aantal pageviews

Posts tonen met het label Groede. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Groede. Alle posts tonen

woensdag 16 september 2026

Vervolg

Misschien weet je nog dat ik een blogje schreef onder de titel Omdat ik kaas ging kopen  Het ging over Huib en Marleen van Iwaarden in hun winkel De Groese Til. Twee van de  meest positieve mensen die ik ooit ontmoette. 

Een jaar geleden las ik dat Marleen van Iwaarden was overleden. Dat ik dat las was al bijzonder, want Marleen woonde in Groede en ik lees geen Zeeuwse kranten. Dus hoe ik dat te lezen kreeg is mij een raadsel, maar dit terzijde. 
Ik vond het een verdrietig bericht. Omdat ik Marleen een bijzondere en lieve vrouw vond. Zoals ik haar man Huib een bijzondere en lieve man vond en vind.
Ja Groede is niet naast de deur, dus ik schreef een condoleance brief en nam me voor langs te gaan, de eerstvolgende Groede keer. Toen was de winkel dicht en de keer daarna ook. 
Maar deze keer niet. 
Het was redelijk druk in Huibs winkel die niet echt een winkel meer is, maar meer een centrum voor natuur en educatie. Er was kunst-en cultuurmarkt in het dorp, vandaar de drukte.
Huib herkende ons direct. En begon meteen te praten en te vertellen.


Het gaat goed met hem.
'Deze morgen, met de markt, heb ik wel wat tranen weggewerkt', vertelde hij.  'Maar ja, dat hoort er bij, dat is ook niet erg. 
Kijk hier maar eens:


Zie je dat potje? Daar was Marleen mee bezig. Ze is niet meer aan het glazuren toegekomen. Ik laat het zo staan zonder glazuur en ik ga het niet verkopen. 
Zelf ben ik ook begonnen met pottenbakken. Ik krijg er les in en ik vind het leuk. 

En... ik heb een nieuwe vriendin!'

Hij vertelde ons over haar en hoe het allemaal zo gekomen was. Hij straalde. 

dinsdag 15 september 2026

Uienoogst


Hahaha, hier zie je een restje van de uienoogst uit de volkstuin. 
Het is een restje en er was dus meer dan wat je op de foto ziet, maar ook weer niet heel veel meer. 
Ze zijn wat smaak betreft heerlijk, dat dan weer wel.

In Groede, zodra we het huisje verlieten voor een wandeling naar het dorp roken we de uien.  
Ik vind dat lekker ruiken, heel landelijk, hier ruik ik dat nooit. 
We roken het dus op vrijdag, bij aankomst. 
Zaterdag hebben we een tijd staan kijken hoe dat oogsten in zijn werk ging, en zondag... 
Zondag was het klaar!






Het terrein waar 'ons' huisje staat heet Veldzicht. Nou als dit geen Veldzicht is, dan weet ik het ook niet meer. 
Hij hieronder had in elk geval Veldzicht!



woensdag 26 augustus 2026

Traditie is traditie

Ik vertelde al dat we even in Zeeuws-Vlaanderen waren, in Sluis. Even betekent in dit geval twee nachten en dus iets meer dan twee dagen. 
Dat kwam zo: een maand of wat geleden besloot mijn man ineens om iets tot traditie te maken. Iets dat tot op dat moment helemaal geen traditie was. 
Tot dat moment was het een eenmalig geabeurtenis geweest, nou ja, dat dácht ik. 
Vorig jaar waren we namelijk pannenkoeken gaan bakken op de camping waar onze oudste zoon met zijn vrouw en kinderen toen verbleven. Dat was op de Veluwe.
Dit jaar waren ze in Normandië, dat was wat ver, maar... ze sloten af aan de Zeeuws-Vlaamse kust en toen besloot mijn man dus ineens er een traditie van te maken. Met een overnachting omdat het toch ook een heel eind rijden is. En toen we er waren besloten we tot nog een nachtje.

Het was leuk en gezellig, dat is zeker. Onze jongste kleinzoon (6) was niet heel tevreden over de pannenkoeken, hahaha. 'Een zeven',  vond hij. Maar ik vond het echt wel een negen hoor. 

De volgende dag gingen we haaientanden zoeken, de camping was vlakbij het Zwin. 
Het is er zo mooi. 
Kijk dat kleine zeilscheepje nou toch weer, zo vlak bij die grote boot. 


Echte fraaie haaientanden werden er trouwens niet gevonden. Zoals gewoonlijk! Da's ook een traditie. 




Enfin,  ik denk dat er volgend jaar weer pannenkoeken worden gebakken. Waar dan ook. 
 
Traditie is traditie tenslotte. Ook na twee keer!


De laatste foto is de mooiste vind ik. Die is dan ook niet door mij gemaakt maar door onze zoon. 
En wij hebben binnenkort nog een weekje Groede voor de boeg. Ik denk dat ik toch maar eens ga beginnen aan een reisgids voor Groede e.o. Hahaha. 


donderdag 25 september 2025

Ferini


Dit is een van de leukste tweedehandswinkels die ik ken. 

Het is eigenlijk meer een museum dan een winkel en ik kan er tijden rond kijken.  Helaas ook nogal duur vind ik, het is dan ook geen rommelwinkel en je vindt er geen kleding. 
Voor ons alleen te bereiken als we in Groede vertoeven en dat is maar goed ook. 
Enfin, ik zei al dat onze vakantie deels bestaat uit herhalingen en dit is er een. 
Ferini in Nieuwvliet.

Mijn man ging even met mij mee naar binnen, maar heel lang rondkijken, dat vindt hij dan weer niks. 



Dus hij ging maar eens even bij zijn vriendin zitten. Zij had zich speciaal voor de gelegenheid  in het nieuw gestoken. Sympathiek gebaar. 
Enfin, mijn man ging zitten. Op gepaste afstand natuurlijk. En zo te zien liep het gesprek niet heel vloeiend.


Gelukkig werden ze allebei meermaals gegroet door verschillende passanten daar op die dijk. 

En ondertussen meende ik binnen een goede slag geslagen te hebben. Ik kocht iets dat ik niet eens op de fiets kon meenemen en dat we dus de volgende dag met de auto gingen halen. Het was nog even spannend of het mee kon qua ruimte, maar dat lukte. 
Mijn man twijfelde heel erg aan de aankoop en dat is zacht uitgedrukt. Hij vond het gewoon helemaal niks.  
En op dit moment in mijn leven moet ik eerlijk zeggen: hij had gelijk! 
Niet dat we afgezet zijn hoor of zo. Maar dat wat ik kocht past op geen enkele wijze in ons huis. NIET.

Ik zit nu nog in de verwerkingsfase, dus daar kom ik later nog wel eens op terug.
Misschien! Als het lukt met de verwerking!

zondag 21 september 2025

Bijenbrood

Al eens eerder schreef ik hier over vlas. 

Ik had toen net een en ander geleerd over het produkt, op een vlasdag hier in de omgeving. 
En hier, die omgeving, dat is Groede, waar we weer een weekje waren. 
Dus toen we met onze dochter op weg waren naar de mosselen in Philippine en ik een blauw veld zag, wees ik haar er op. 
'Kijk', zei ik, 'dat is vlas en dat bloeit maar een dag'. 
De volgende dag gingen we fietsen en zag ik weer een prachtig blauw veld. 
'Kijk',  zei ik weer,  'vlas... we gaan even een paar foto's maken van dichtbij'.


We staken de weg over en zagen dat het inderdaad prachtig was,  maar absoluut geen vlas. Die kleine blauwe bloemetjes van vlas herinnerde ik me nog goed en dit was echt iets anders.


Er stopten meer fietsers om foto's te maken en een van hen wist het. 
'Dat is Bijenbrood',  zei ze. Maar verder wist ze ook niet waar het toe diende. 
Enfin, we genoten van het veld en ik zocht,  thuis gekomen, verder. 

De officiele naam is Phacelia tanacetifolia
En als het zo'n heel veld is,  dan is het vaak bedoeld als groenbemester. Het groeit snel, onderdrukt onkruid en houdt stikstof vast. 
De bloemen leveren heel veel stuifmeel en nectar en zijn belangrijk als voedsel voor bijen. En hommels. 
Nuttige plant dus en dan ook nog eens erg mooi! Bijenbrood...



zaterdag 20 september 2025

Groede

We waren weer eens een weekje in Zeeland, Groede natuurlijk. 
En het was een heerlijke week.  Het eerste weekend kwam onze dochter ook, met Noor en Jet. Dat is ook al een soort traditie geworden. Een leuke. 

Als ze dan weer weg zijn, vind ik er heel even niks meer aan. Maar dat gevoel gaat snel weer voor bij hoor. 


Natuurlijk deden we zoals altijd weer een heleboel dingen die we altijd doen. 
We gingen naar het strand en naar de vuurtoren en we gingen mosselen eten in Philippine.


We wilden eigenlijk de bloedmaan zien in combinatie met de zonsondergang. Dat is niet gelukt. Maar deze spectaculaire lucht bij de vuurtoren van Breskens, maakte dat echt meer dan goed.  


En dan was er ook nog een kunstmarkt in Groede en een atelierroute. We volgden allebei en zagen aardige dingen. Maar het leukst vond ik het rustige sfeertje dat er hing. Kleine muziekgroepjes, niks lawaaiigs, gewoon mooi. 
En het allerleukst: op de markt was de muziektent in gebruik genomen door een zanger die Franse liedjes zong. Toen wij net langsliepen iets van Jacques Brel. Ik dacht echt even dat ik hem hoorde, Brel. 



We hadden prachtig weer en ook een dagje regen waardoor we iets minder fietsten dan normaal. Maar dat gaf allemaal helemaal niks. We schuilden gewoon, net als zij:




En tenslotte zag mijn man, zittend op dat lekkere terrasje op de Markt iets dat wij nog nooit eerder hadden gezien. In al die jaren niet. Ik denk dat het universum het tijd vond ons er eens op te wijzen: 


Toen deze tekst werd aangebracht in 1752, bevond zich hier het knekelhuis!

vrijdag 6 juni 2025

Vakantiebestemming

 'Ik denk dat ik wel weet waar vrijdag jouw favo van Elizabeth over gaat', reageerde Kitty op een Londonblogje van mij. 
Het zoveelste Londonblogje, want ik hou nou eenmaal van die stad. 
 

En ja, als je mij zo ziet liggen, midden in London, echt midden in het centrum, op een plein, in een zonnestoel,  dan zou je best kunnen denken dat London mijn meest geliefde vakantiebestemming is. Bovendien, als iemand morgen tegen me zegt zullen we naar London gaan, dan ga ik mee. Ik doe niets liever dan wandelen daar, kijken, kijken, kijken en van alles ontdekken. Maar...

Maar bij vakantie heb ik toch een ander beeld. 
Een beeld van zee, zon en Zeeland. Een beeld van rust, van mosselen, het Vlaamse achterland, de Westerschelde, oude stadjes, natuur. Van bolussen, de dialecten. Het strand. 
En dus is Groede (Zeeuws-Vlaanderen) mijn favoriete vakantiebestemming. Absoluut en zonder twijfel.

Terugkijkend, heb ik van Nederland best veel gezien en nog steeds doen we nieuwe ontdekkingen en bezoeken we plekken waar ik soms al eerder was en soms ook helemaal niet. 
Ik denk dat ik in iedere provincie (behalve Flevoland) ook echt hele vakanties heb doorgebracht. Als kind al en ook met onze eigen kinderen. 
Ik ben niet overal ter wereld geweest, niet in Australië bijvoorbeeld, maar wel in delen van Amerika, Azië, Afrika en heel wat Europese landen. En ik vond het meestal prachtig en altijd interessant. 

Maar vakantie, echt vakantie, dat kan alleen maar in Groede. Aan de Zeeuws-Vlaamse kust. 





(En als dat nou echt niet kan, doe dan maar een Waddeneiland). 

Nu even kijken naar wat anderen als favoriete vakantiebestemming zien.  Hier, klik


donderdag 12 september 2024

Tot volgend jaar

 Ik ben al lang weer thuis, maar ik ben zo dol op Zeeuws-Vlaanderen dat ik toch nog wat laat zien.


Zo'n bomenrij, wat mij betreft zo karakteristiek voor de omgeving. 


Of nog even een blik op het Zwin. Wat is dat toch ook een prachtig gebied. 


De rust die het dorp uitstraalt bij een avondwandeling. 


Tenslottte, de ondergaande zon gezien vanaf het strand. We zijn verschillende avonden speciaal gaan kijken. Omdat we weten dat die zonsondergang vaak spectaculair is. 
Dat was nu niet het geval. Ook mooi, daar niet van. 
Maar we willen de zon in de zee zien zakken en dat gebeurde niet een keer. 

Hopelijk volgend jaar nieuwe kansen. 

woensdag 11 september 2024

Heerlijke middag

 


We waren gaan kijken naar het huis van mijn vriendin Jeanne die sinds kort in Breskens woont. 

Toen we daar weggingen gaf Jeanne ons een bijzonder en superleuk cadeau mee: een fles wijn en een schaal met heerlijke kleine hapjes. 
De wijn... dat ging niet lukken onderweg, we hadden geen kurketrekker bij ons en ook om andere redenen zou het misschien niet verstandig zijn geweest. 
Maar we namen een flesje vruchtensap mee, nog een broodje erbij en onze lunch was geregeld. Een mooiere lunch kan een mens toch eigenlijk niet hebben. En een leuker cadeautje ook niet. 


Die plek, die is daar gewoon. De stoelen zijn hoog, ik kon niet met mijn benen bij de grond. Maar oh wat zaten we daar fijn. 
Het was gewoon eerste rang daar op de dijk langs de Westerschelde. 
En voor onze neus speelde zich van alles af.
Eerst zagen we dit schip komen:


Ik had een lekker boek bij me, maar van lezen kwam niets terecht. Want dit schip draaide ineens om. Wat zou er zijn? Er is al een loods bij. 


Niks aan de hand hoor. Want later zagen we het schip weer liggen, een eindje verderop. Met een ander schip ernaast. Toen was het duidelijk, daar werd gebaggerd! De DC Brugge is een Hopper Dredger. Ik kan er niks aan doen, zo heet het. 


We zijn al lang weer thuis, maar als ik dit zie wil ik zo wel weer terug. Volgend jaar september hebben  we het huisje weer besproken.  En het moet gek gaan als we dan niet weer een middagje op de dijk doorbrengen. Zittend, wandelend of fietsend. 

zondag 1 september 2024

De Lange Strangetocht

 
Al een tijd geleden las ik bij Mevr. W. die in Zeeuws-Vlaanderen woont over de Lange Strangetocht. 
Strange betekent strand. Het is dan ook een 
strandwandeltocht, tussen Retranchement en Breskens en dat is meteen de hele Zeeuwsvlaamse kust. Ik dacht toen ik het las direct: dat is nou echt iets voor ons. 

Ik informeerde bij de organisatie wanneer de tocht in 2024 zou plaatsvinden en dat bleek net deze week te zijn, de week waarin wij (al een jaar geleden) een huisje in ons geliefde Groede boekten. Zoals we dat ieder jaar een of twee keer doen. 
 
Nou, dat kwam fantastisch uit. We meldden ons aan en gisteren was  het zover en zo ver ook, want zeventien kilometer!
Vanuit Breskens werden we met een bus naar het startpunt vervoerd, daar kregen we een stempelkaart en een rebuskaart en hop, daar gingen we. 
Heerlijk wandelen langs de zee, met naar ik gehoord heb zo'n tweeduizend anderen. Niet dat je daar veel van merkte hoor, van die anderen. Dat verspreidde zich behoorlijk snel. 


Die stempels kon je halen bij de zestien(16) verschillende strandtenten langs de kust. Waarvan ik de meeste kende, maar niet allemaal.  Daar kon je plassen, iets drinken of eten en even lekker zitten. 

Bij sommige zaken werd muziek gemaakt of je kon een spelletje doen en proberen iets te winnen. 

Je kon over de tocht zo lang over doen als je wilde. 
En als het te zwaar was aan het strand, bijvoorbeeld door zacht zand of rul zand,  mocht je ook over de verharde wandelpaden in de duinen lopen. Met veelal uitzicht op zee. 
Het was heerlijk. Het weer ook. Niet te warm, niet te koud. Wel harde wind.

Ik vind dat ik een ervaren wandelaar ben (iedere dag tienduizend stappen en meestal meer) en ik heb natuurlijk vaak op het strand gewandeld, maar pittig vond ik het wel, door dat zand en door de wind. 
Bovendien liepen we meer dan aangekondigd. Volgens mijn stappenteller 22,7 km. 
We hebben er echter volop van genoten. 
De oplossing van de rebus die je onderweg stukje voor stukje kon maken luidde: De stranden in Zeeuws Vlaanderen zijn prachtig en je kunt er uitstekend wandelen. 
Daar zijn wij het uiteraard helemaal mee eens




We kregen allebei een fraaie gladiool bij de laatste stempelpost en zo werd het een beetje een Breskense Via Gladiola. Via Breskiola zeg maar. Superleuk. 
Onze dochter was met haar oudste dochter naar het huisje gekomen voor twee nachtjes. Niet voor de wandeltocht. Zij kwamen voor mosselen in Philippine. Die waren heerlijk en zo hadden we met elkaar ook nog een mooie afsluiting van deze dag.

(Nu... ik heb geslapen als een blok. Spierpijn, had ik gisteravond behoorlijk, tsjonge alsof ik nooit eerder wandelde. Gelukkig is het al behoorlijk gezakt nu). 
 

zondag 4 augustus 2024

Zomer in Zeeland

 

Eigenlijk zijn we nooit in Groede in het hoogseizoen. We waren er in het voorjaar, het najaar en in de winter, maar in deze periode nooit. 


We wisten dus eigenlijk ook niet hoe paars en hoe geel in het daar in de duinen kan zijn. (Grote Kaardebol en Jacobskruiskruid)


Het was er met de warmte natuurlijk drukker dan anders. Maar dat is altijd nog heel veel minder druk dan bijvoorbeeld in Egmond. Zeker als je niet op 5 centimeter naast de strandopgang neerploft. 

Hoe dan ook op de dag dat ik deze foto's maakte was het een klein beetje nevelig. En dan hangt er zo'n rustige, bija dromerige sfeer. 
Zo mooi! Zomer!


zaterdag 3 augustus 2024

Vintage

In Nieuwvliet, vlak bij Groede is een leuke vintagewinkel, genoemd naar de eigenaar: Ferini. 
Ik kan niet in Groede zijn zonder daar even te gaan kijken. 
Zoveel mooie, gekke, leuke dingen... Het lijkt wel een museum, je blijft kijken.

Toen ik er vorig jaar was, vond ik er precies het plantentafeltje dat ik graag wilde hebben. Zo'n hoog ding,  ouderwets, heel geschikt voor een grote, hoge hangplant. En niet zo idioot duur. 
Mijn man was tegen: je wilde toch opruimen, de auto is al best vol, waar moet het staan, schuren is lastig...
Enfin, ik kocht het niet

Deze keer was ik tot de tanden gewapend. 'Als het er is, koop ik het en een knap iemand die me er van afhoudt'. 
Je raadt het al, het was er niet. Maar de volgende keer is het er zeker en die volgende keer is nabij hoor. Dit was een weekje, maar we gaan wat later dit jaar nog een keer een week.

En nou ik het toch heb over tot de tanden gewapend zijn: wat denk je van een complete behandelkamer inrichting? Een behandelkamer bij de tandarts dus hè. Of moet ik martelkamer zeggen? 


vrijdag 2 augustus 2024

Dorsen

Het was een beetje een stomme gedachte, dat ik de Coronadans zou kunnen ontspringen. Met een man die Corona had. Dat gebeurde dus ook niet. 
Ik voelde het aankomen en op een gegeven moment was ik echt ziek. Koorts, hoesten, snot en koud, koud, koud. Ik kon zowat niet op mijn benen staan en moest er echt bij gaan liggen. Liggen balen zeg maar. 
We zijn hier in Groede,  met onze kleindochters, dochter en schoonzoon. We zijn elkaars buren in Groede in de huisjes. Mijn man kon er dus gelukkig op uit met de kinderen. 
En ik lag op de bank onder een deken en keek handboogschieten op de Spelen.Tssss. Best spannend trouwens maar niet waar ik naar verlangde in Groede. 
Enfin de volgende dag was het leed al grotendeels geleden en konden we,  rustig aan,  lekker gaan fietsen. 




We fietsten een mooie route tussen Groede en IJzendijke. Een prachtige knooppuntenroute en voor de kenners: deels via de Westerscheldedijk en Hoofdplaat. 

Mijn allereerste fietstocht in dit gebied ooit,  maakte ik eenenzestig jaar geleden met een vriendinnetje. Vanuit Terneuzen fietsten we naar Oostburg,  om te logeren bij haar oma. Toen is de basis gelegd! 


Rustig word je daar vanzelf. Het IS er rustig en prachtig. Nauwelijks gemotoriseerd verkeer gezien. Het was een hete dag, maar op zo'n elektrische fiets heb je daar gewoon geen last van. Heerlijk windje, het kon niet beter. 
Overal werd gedorst. Er werd zo hard gewerkt dat het landschap er op de terugweg anders uit zag. 
Ik denk dat boeren en loonwerkers haast maakten, want er dreigde regen. Die donderdag inderdaad met bakken uit de hemel viel. 


Fascinerend vind ik het om te zien hoe dat allemaal gaat. Zonder lawaai overigens. 
En hoe dan uiteindelijk dat graan in zo'n bak overgeheveld wordt. 
Ik zou er uren naar kunnen kijken. 
En altijd die bomenrijen op de achtergrond. 
Dit land...