En dan nu toch nog even terug naar de Rubenswandeling. Want op een gegeven moment kwamen we aan bij een kerk: de Sint Pauluskerk.
Mijn man wil altijd in alle oude kerken kijken, ik niet altijd, maar in deze wel om de doodeenvoudige reden dat we de ingang niet konden vinden. Dat kan ik dan niet uitstaan en mijn man ook niet, dus dan zoeken we verder. Toen we de entree eenmaal hadden gevonden gingen we ook naar binnen. Was iets minder kostbaar dan alle andere gebouwen. Die waar we niet in gingen.
We hadden nog anderhalf uur voor sluiting en de vrouw bij de balie zei dat dat genoeg was.
Maar het was pas haar eerste dag vertelde ze en ze had ongelijk, het was beslist niet voldoende.
En als ik weer eens in Antwerpen kom, wil ik meteen terug.
Nou hadden we wel heel veel mazzel omdat we, toen we naar een Rubens stonden te kijken, werden aangesproken door een suppoost.
Je ziet hem hiernaast en hij heeft ons het resterende uur door de kerk gesleurd. Bij wijze van spreken dan natuurlijk hè.
Het was een ontzettend aardige man die heel veel wist te vertellen. Drie keer vroeg hij of wij dat wel wilden en ja, wij wilden dat heel erg graag.
Ik heb veel gezien, ook dingen die ik anders misschien gemist zou hebben. Ja het was een superleuk bezoek
Dan nu nog even Rubens. Ik vond dit de mooiste. Het werk is getiteld De Aanbidding door de herders en Rubens schilderde het in 1609. Hij was toen tweeëndertig jaar oud en een bewonderde en geliefde meester:
Nou, er was nóg een Rubens en een Caravaggio, al was dat een kopie. Nog meer schilderijen van oude meesters, van Dijck en Jordaens. Allemaal in die kerk hè.
Verder: het meest fantastische houtsnijwerk. Werkelijk ongelooflijk mooi allemaal.
En tussendoor wat monniken die zaten te bidden en wat toeristen zoals wij.
En als toetje in de tuin nog een Calvarieberg. Ik wist niet eens wat dat was, maar nu wel. Het is een soort kunstmatig bedevaartsoord, waar het lijden van Jezus wordt herdacht.
En dan zijn er nog oude restanten van deze kerk, een voormalige kloosterkerk. Oud en vervallen, daar kijk ik heel graag naar:
Enfin, in het KMSKA zagen we de volgende dag nog veel meer Rubens.
Ik zei het al, de Barok was nooit favoriet bij mij en Rubens ook niet. Maar ik heb goed gekeken en mijn best gedaan. Genoeg is genoeg!