Totaal aantal pageviews

zondag 12 maart 2017

Proefles

Misschien denken veel mensen bij het woord proefles aan een les die je neemt om eens iets te proberen. Ik had laatst een proefles Tai-Chi.
Maar ik denk bij dat woord aan iets heel anders. Ik denk aan een sollicitatie op een baan als juf.
Van zo een proefles droomde ik vannacht. En dat is gek, want het is al zo lang geleden dat ik er een gaf, waar komt zo'n droom dan ineens vandaan hè.

Het ging als volgt: als je ergens een baan wilde hebben, moest je eerst een goeie brief schrijven.
Met de hand natuurlijk. En zonder fouten. Ik herinner me dat mijn vader eens zo'n brief van mij nakeek en vond dat de 4 in mijn huisnummer erg leek op een 11. Opnieuw dus maar weer.
En die keer dat ik mijn brief tot twee keer toe richtte aan het College van BurgemeesterS en Wethouders. Terwijl er toch echt maar een burgemeester was. Ook over.
Enfin, als ik dan een brief had geschreven,  werd ik uitgenodigd om een proefles te komen geven.
Dat is me een paar keer gebeurd.
Alle keren werd ik aangenomen. Waarom?
Ik denk omdat ik het aandurfde een muziekles te geven.
De meeste sollicitanten durfden dat niet. Juist daarom deed ik het.
Ik gokte dat het voor de mensen die achterin zaten te kijken, leuker was om een zingende juf te zien, met een klas kinderen die daar meestal wel zin in hadden, dan een perfect gegeven rekenles.
Maar spannend was het wel. Heel eng eigenlijk, vooral vanwege de mensen die achterin zaten.
In Oostvoorne zat de burgemeester himself erbij, met een wethouder en uiteraard het hoofd der school. Verschrikkelijk. De burgemeester had rood haar. Ik zie hem nog zo voor me.
Na afloop van zo'n les was er meestal nog een gesprek en dan was het afwachten.
Behalve in Oostvoorne.
Toen ik daar na de proefles wegging en op de bus stond te wachten, kwam er ineens iemand aan rennen, iemand van de gemeente.
'Juffrouw, juffrouw, ze hebben u benoe-oemd', hijgde hij al van verre.

Ik kon meteen weer terug om nadere afspraken te maken.
Een jaar ben ik daar maar geweest. Het was een leuk jaar, met een zeer speciale directeur en een hele leuke, jonge collega, net als ik bezig aan haar tweede jaar,  waar ik heel veel lol mee heb gehad.
Die directeur sprak ons nooit anders aan dan met juffrouw van de Griend en juffrouw Fraaye.
Wij noemden hem Henkie. Achter zijn rug natuurlijk hè.


Ik woonde er op een kamer bij een hele lieve mevrouw. Een fijne kamer en mevrouw L. was echt een schat.
Maar ik wilde erg graag op mezelf wonen en dat had die burgemeester me ook beloofd in dat gesprek. Er stonden van die Duplex huisjes in dat mooie Oostvoorne en dat leek me super.
Maar toen ik eens ging informeren hoe het zat, was er ineens geen sprake meer van. Dat kon nog wel een paar jaar duren.

Ha , ruzie met de burgemeester. Ik nam ter plekke ontslag!

Dat kon ik makkelijk doen, want op de school waar ik mijn eerste jaar had gewerkt, was weer plaats en ik kon daar zo weer aan de slag.
Met een eigen flat erbij!
En zonder proefles.


11 opmerkingen:

KnutzEls zei

Ja wat een ellende, brieven opnieuw schrijven. Dan is zo'n computer toch makkelijker. En solliciteren was ook al zo spannend. Maar toch sweet memories.

miekequilt zei

Wat een droom! Ik droom vaak dat ik op school kom, en er zijn geen collega's, alleen leerlingen. Of er is geen materiaal of.... nou ja, allerlei variaties zijn mogelijk. Maar jouw droom leverde een mooi en leuk verhaal op over lang geleden.

Bertiebo zei

Hahaha, Mieke, ja die dromen heb ik ook. Mijn variatie is dat niet een kind wil doen wat ik zeg. Ze zitten daar en zeggen niks, het is heel stil, maar ze doen echt niks. Ze kijken me alleen maar aan.

Wieneke zei

Juffrouw, is dat de Mildenburg school, gelegen tegen het gelijknamige bos aan?
Vorig jaar wandelden we na vele jaren nog eens in Oostvoorne. Ik heb er mijn halve jeugd doorgebracht. Veel plekjes onveranderd, andere plekjes niet herkenbaar meer.

Bertiebo zei

Ja kind, dat is 'm. Prachtig gelegen die school. En ik wilde daar werken omdat ik er in mijn jeugd ook wat vakanties doorbracht

Ageeth Mooij zei

Geweldige herinneringen!
Ik denk gelijk terug mijn kleuterschooltijd en er veel aanstaanden juffen een proefles kwamen geven, omdat er een vacature was. De tijd van mijn leven! Ze waren ook allemaal zo mooi, die juffen.

Jeanne zei

Grappig, ik ben ook ooit eens aangenomen na het geven van een muziekles! Sweet memory's.

Mrs. T. zei

Dan gaat dat nu inderdaad heel wat gemakkelijker op de computer. Balen zeg, beloftes die niet nagekomen werden. Maar je hebt in ieder geval wel heel fijne herinneringen.

Onlie Mie zei

Zo een proefles hoeft hier niet in België. Nog zo slecht niet eigenlijk die les op voorhand. Hier moet je gewoon op gesprek en wanneer je dan aan het werk bent, komt er wel iemand een keertje naar je les kijken. Als dat dan niet goed zou zijn, komen ze nog een keertje opnieuw. En afhankelijk van die lessen, mag je dan blijven of moet je weg. Een flat bij een schoolbaan? Hier moet je zelf je plan trekken. Is dat nu nog steeds het geval dat je een woning krijgt?

Alet Venhuizen zei

Fijne herinneringen! Wat leuk dat je dit met ons deelt!

Marthy Berends zei

Leuk, die verhalen hoe het er toen aan toe ging. Toen ik voor het eerst ging solliciteren, niet in het onderwijs, lagen de banen nog voor het opscheppen.