Totaal aantal pageviews

zaterdag 1 juli 2017

Schapentweeling

Natuurlijk konden we die week in Zeeland niet oppassen.
Maar ik dacht toch aan onze kleinkinderen.
Voor Odin was ik een sjaal aan het breien.
Anna schreef ik een brief, een echte.
En de schapentweeling in de wei achter ons huisje herinnerde me aan onze eigen tweelingkleindochters.


Het is zo grappig om 's morgens de gordijnen open te doen en recht in de snuiten van dit tweetal te kijken.

Ze zijn hartstikke lief en zeer alert.
We komen hier al jaren en ik weet niet hoe oud ze zijn, maar ze zijn er, sinds wij hier komen,  altijd al geweest.

Misschien is het helemaal geen tweeling hoor. Maar ik heb wel echt een tweeling-tic, dus ik ben er van overtuigd.




11 opmerkingen:

Sjoerd zei

Mooi die twee schapen en dat hek met strengetjes wol. Ik den meer aan mijn kleindochter dan aan mijn kinderen als we weg zijn. Mijn kinderen kunnen zich wel redden, mijn kleinkind is daar nog veel te klein voor...

Kitty zei

Ik wist niet dat het bestond, dat schapen zelf hun wolletje verliezen. :) Mooie foto's weer!

Marloes Kreatief zei

Wat zijn dit voor schapen ,hoeven die niet geschoren lijkt er af te vallen , ja die kleintje gaan niet uit je gedachte grappig eigelijk .

Wieneke zei

Ik was al lang over dat hek geklommen met een schaar :-)

pourquoi pas ??? zei

Wat zijn ze schattig en ja hoor vast tweelingen, dat zie je zo. ;-)

Bertiebo zei

Ik vond het al moeilijk genoeg om met het fototoestel over het hek te klimmen. Later zag ik dat ik het hek gewoon open kon maken

Bertiebo zei

Ha ja ik ook, Sjoerd!

Marthy Berends zei

Mooie koppies.

Bertiebo zei

Ik wilde het nog vragen maar vergat het steeds

Ageeth Mooij zei

Wat een aandoenlijke koppies!

Jeanne zei

Tweeling of niet, mooi zijn ze wel, althans die koppen!!