Twee juffen

De scholen zijn al weer bijna drie weken bezig hier en ik ben ook weer begonnen. Dit jaar ben ik op dinsdag en woensdag op mijn oude school. Daar krijg ik kleine groepjes kinderen om wat extra hulp te bieden. Meestal op rekengebied en dan vooral breuken en procenten.
Maar deze week was ik ook ineens aan het hakken en plakken van het woordje roos. Compleet met gebaren. Erg leuk natuurlijk en nog nooit eerder gedaan. Ja, wel eens met mijn eigen kinderen, maar nooit als juf...

En behalve dat ik er erg van geniet, is het natuurlijk ook super om mijn collega's weer te zien en te spreken in de pauzes. Je hoort weer eens wat anders.
Mijn oude duomaatje bijv. Zij vertelde over haar grote jongen van zes die voor het eerst naar groep drie was.
Hij vindt het tot nu toe allemaal fantastisch op school. Hij gaat blij heen en komt blij thuis, vol verhalen en uiteraard bekaf.
Hij heeft daar twee juffen. Laat ik maar zeggen juf Marian en juf Monique.
Dus aan het begin van de week had hij juf Marian. En vanaf donderdag juf Monique.
Toen mijn duo vrijdag eens bij hem informeerde hoe het bij de tweede juf was, of het anders was en of ze ook lief was, was hij heel verbaasd.
'Een tweede juf? Nee hoor mama, echt niet.'
'Ja maar' zei z'n moeder, 'je hebt toch twee juffen, juf Marian en juf Monique. Eerst de ene en na een paar daagjes  de andere?'
Diep, heel diep nadenken en toen:
'Nee hoor, ik snap het al, het is er echt één hoor, maar ze had andere kleren aan!'

De denk/ervaringswereld van jonge kinderen... En die juffen doen het goed zou ik denken!

Rommelmarkt op donderdag

Ik denk dat het Waterlooplein de allereerste rommelmarkt was waar ik ooit kwam. Als kind. Ik denk dat mijn moeder vond dat ik daar wel eens moest zijn geweest. Veel vond ik er niet aan.  Toen.

Nu kom ik er ook nog wel eens. Het is in de buurt van verschillende musea en op een mooi plekje. Het gedeelte met de echte handelaren sla ik over, maar er zijn nog steeds wat boekenstallen met goeie boeken. 3 voor 5 euro, daar kan je niet voor sukkelen. Toch?

Jeanne bezocht weer andere rommelmarkten, namelijk in Engeland. Deze foto's stuurde ze:

Het lijkt mij geweldig, een rommelmarkt in Engeland.  Daar is de onderste foto van. Kringloopshoppen voor een goed doel. Beter wordt het niet.
De bovenste foto maakte Jeanne in haar eigen buurt. Ook voor een goed doel (Roemenië) kun je daar kringlopen, buiten bij een boerderij.  Nou, aangezien Jeannes eigen buurt tamelijk dicht bij mijn eigen buurt is, moet ik maar eens goed gaan opletten...
Leuk dat je meedeed, Jeanne. En pas op hoor, je schrijft dat je nog niks hebt gekocht, maar voor je het weet ben je verslaafd!
Jeanne heeft een blog, dus neem daar vooral eens een kijkje. Je vindt haar hier: klik

Kloppertje

Mijn man gebruikt in zijn koffie altijd melk die hij opklopt tot schuim met een kloppertje van Ikea.
Ik heb dat kloppertje laatst een keer gebruikt en toen was het meteen stuk. Helaas heb ik dat effect op apparaten.
Dus toen we bij Ikea waren zei mijn man: 'Help even herinneren dat ik nog zo'n kloppertje meeneem'.
Maar we zochten en zochten en vonden er geen. Een aardige winkeljongen ging ook zoeken, vond de kloppers ook niet en meldde dat het assortiment ook wel eens verandert en dat ze er dus wrschlk gewoon niet meer waren.
Wat dat betreft gingen we onverrichterzake naar huis. Jammer dan voor mijn man (ik kan best goed rijmen hè?)
Inmiddels weten we waarom ze er niet meer waren.
Kijk zelf maar, dan weet je het ook.
Ik maakte de foto's speciaal voor de juffenlezers onder ons. Want hoe leuk is het om dit met je klas te doen. Of natuurlijk gewoon met je eigen kind, kleinkind of buurmeisje. De kinderen op de Uitmarkt vonden het zo te zien geweldig.

'Je eigen echte tekenrobot' zei de jongen die de stand bemande. En hij vertelde dat hij alle kloppers bij Ikea had opgekocht.
Mijn man mocht er wel een kopen van hem, zodat die gelukkig weer lekker schuim op zijn koffie heeft!

Uitmarkt (2)

Het tweede wat ik ontdekte en zo superleuk vond op de Uitmarkt was dit:

Zes toonaangevende Nederlandse musea geven het heft uit handen. Vanaf oktober 2014 kun je naar mixmatchmuseum.nl en zelf een tentoonstelling samenstellen.
Dat lijkt me toch echt helemaal te gek. Ik zei het al eerder geloof ik: als ik geen juf was geworden, had ik best graag iets in een museum willen doen. Dat had ik niet bedacht toen ik mijn beroepskeuze maakte.
Maakt niet uit, beter laat dan nooit. Ha, dit is mijn kans.
De musea zijn het van Abbe museum, het Amsterdam Museum, Museum Boerhaave, het Groninger Museum, Kröller Muller en de Twentse Welle.
En als het niks wordt is dat geen enkel probleem. Dan heb ik toch on line lekker die collecties zitten te bekijken en bedacht hoe ik dat aan zou pakken.
Ps.: Op dit kaartje staat het niet, maar degene die het kaartje aan mij gaf zei wel dat er een winnaar is en dat zijn of haar tentoonstelling ook echt gemaakt gaat worden. Dat zou helemaal wat zijn...

Nog een paar beelden van de Uitmarkt tenslotte. Het zit er weer op tot volgend jaar. En ik heb ideeën en plannetjes genoeg!

 Ps. 2: Is er iemand die de man helemaal onderaan herkent? Ik had hem wellicht wat groter in beeld moeten brengen, maar ja dat heb ik nou eenmaal niet gedaan, haha.

Uitmarkt (1)

Dit lag gistermorgen klaar om uitgezocht te worden: folders, flyers, kaarten, allemaal meegenomen van de Uitmarkt afgelopen zaterdag in Amsterdam.
Heerlijk om daar rond te lopen en een beetje te ontdekken wat er allemaal te doen is.
Die stapel had trouwens nog veel groter kunnen zijn, maar ik heb bewust alleen meegenomen waar we écht belangstelling voor hebben. 
Dat is heel wat. Aan de hand van die folders heb ik  nu maar eens een lijst gemaakt van wat we allemaal willen zien. En dat is ook heel wat.
Het mooie is dat het niet hoeft. Het mág en als het er niet van komt is het ook prima.
Want jullie zouden het misschien niet denken (ik hoor vaak dat wij altijd maar weg zijn op een uitstap), maar ik ben ook echt heel graag gewoon thuis. Met een boek. Een echte lezer (en dat ben ik) verveelt zich nooit. En mijn man is geen echte lezer, maar die verveelt zich ook nooit!
Dit terzijde natuurlijk, ik had het over de Uitmarkt.
Twee dingen pik ik er even uit.
Het eerste is een theedoek die ik kreeg in de kraam van het Zuiderzeemuseum. Het enige wat ik daar voor hoefde te doen was mijn adres invullen zodat ze me informatie kunnen sturen over hun activiteiten. Nou dat had ik ook wel zonder theedoek willen doen. Ik heb al vaker over het Zuiderzeemuseum geschreven. Het is voor ons dichtbij, gratis met de Musuemjaarkaart en heel erg leuk. Die theedoek ook. Vooral vanwege de tekst op het kaartje:
Theedoek - doek voor deftige dames
In de keuken van een welgestelde familie tref je in de 18e en 19e eeuw drie soorten droogdoeken aan. Een katoenen droogdoek voor het bestek, servies en de pannen, een linnen glasdoek voor de glazen en een damasten theedoek om de fijne theekopjes mee af te drogen. De kostbare theebladeren komen het best tot hun recht in een brede kop met schotel van dun porselein uit Azië. Deftige dames wassen en drogen de kopjes vaak zelf af, omdat ze de handen van hun dienstmeiden daar te grof voor vinden. 
Ik gok dat dit de gewone katoenen droogdoek is.

Wordt vervolgd!

Aan de kant, ik ben je oma niet!

Een verlaat verjaardagscadeau kreeg ik van M. en B. Ik had het al heel lang in huis, dat kwam omdat zij gingen verhuizen en dan was het boek er maar vast, maar ik had me beheerst en echt niet gekeken al wist ik natuurlijk wel dat het een boek was.
Het is niet gewoon een boek, het is een geweldig boek. Bijzonder origineel ook.
Het gaat over verschillende bewoners van een bejaardentehuis. Steeds in twee gedichten lees je van iedere bewoner hoe ze vroeger waren en hoe ze nu zijn. Daarbij dan een fantastische tekening. Zo maken we bijv. kennis met Meneer van Mandersloot, de laatste veteraan, met Mevrouw de Vries en haar niet te stuiten klauterdrang, met Meneer Zeybek en zijn Turkse thee en met de dames Jansen en Verbruggen van daar komt de bruid.
Dus eerst zoals ze nu is en dan zoals ze vroeger was, Mevrouw van der Marel:

 

Echt een heel bijzonder boek, waar ik erg blij mee ben!

Gevonden op de boekenmarkt

Dit zijn mijn boekenmarktaanwinsten van de laatste tijd. Ha, maar liefst vijf (5) gouden boekjes. En wat zijn ze toch leuk. Het Amerikaanse boekje niet natuurlijk, maar de andere zijn allemaal bewerkt door Annie M. G. Schmidt of door Han G. Hoekstra. De verhaaltjes zijn altijd mooi en het loopt ook allemaal goed af.
Meer nog dan van de teksten, geniet ik van de plaatjes. Ik leer de illustratoren inmiddels heel goed kennen. Margaret Wise Brown bijv. en Elizabeth Orton Jones. Eloise Wilkin van het Amerikaanse boekje kende ik nog niet. Maar nu wel. Mijn verzameling breidt zich uit.

En dan nog deze boeken. Daar zitten drie kinderboeken bij en een boekje óver kinderboeken. De bovenste vier.
Dan nog vijf boeken die ik gewoon wilde lezen. Mannen van Sliedrecht van K. Norel, dat zal wel erg ouderwets zijn. Maar ik ga het toch lezen.
Het gaat over Sliedrecht en boten en baggeren en dat is en deel van mijn jeugd. Mijn vader woonde als jongen lang in Sliedrecht. Twee tantes woonden er. Vandaar.
Asta's ogen had ik uitgeleend en heb ik nooit terug gekregen.  Was niet bij de een, die het doorgegeven had aan iemand anders en daar was het ook niet. Ik vond dat een erg goed boek, ik geloof dat ik er wel eens over heb geschreven. Enfin, ik heb het weer terug.
De andere drie ga ik gewoon lekker lezen!
Voorlopig geen boekenmarkten meer. Volgend jaar nieuwe kansen.

Magic in the Moonlight

Net zoals ik soms zin heb in een eenvoudig (doch smaakvol) romannetje om te lezen, heb ik ook wel eens zin om een 'eenvoudige' film te zien. Zo een waarbij ik niet al te zeer hoef na te denken, geen oorlog, geen ellende, waarbij er geen ingewikkelde verhaallijnen zijn, waarin eventueel wat te lachen valt en als het meezit met een goede afloop.
Over de afloop zeg ik uiteraard niets, maar verder voldoet deze film Magic in the Moonlight aan mijn criteria. Het is dan ook volgens de flyer een romantische komedie.
Er is nog meer: alles ziet er prachtig uit, de kleding, de locatie, de auto's, de huizen. Ja, echt mooi. En dan heb ik het nog niet eens over Colin Firth, de hoofdrolspeler. Die ziet er ook prachtig uit. Ha! Evenals zijn tegenspeelster trouwens.
Het verhaal:
De illusionist Stanley Crawford wordt door zijn beste vriend gevraagd onderzoek te doen naar Sophie Baker, een medium. Zij is bezig voet aan de grond te krijgen in een zeer rijke familie aan de Cote d'Azur. 
Stanleys vriend vertrouwt het niet, maar is niet in staat om Sophie te betrappen op 'vals spelen'. Alles wat zij demonstreert op het gebied van helderziendheid lijkt echt te zijn. Ook Stanley, hoewel zeer wantrouwend, komt onder haar invloed.
En verder zeg ik er niets van. 
De inleider in het filmhuis vertelde dat de film zeer wisselende kritieken kreeg. Maakt mij niet uit. Ik heb er van genoten en echtgenoot ook. Een feel-good film.

Donderdag... Rommelmarkt

Ineke zag nog meer onderdelen van Bambi, op een vide-grenier in de Champagne. Wat klinkt vide-grenier goed hè.  Champagne ook trouwens, hihi.  Ineke heeft een leuke blog en die vind je hier: klik. 

Ook van mij twee foto's deze week. Allebei gemaakt in de IJhallen. En misschien wel allebei uit dezelfde tijd: na de tweede wereldoorlog. Die sfeer hebben ze in ieder geval wel.

En heb je nou zelf een leuke rommelmarktfoto (of van een kringloop, dat mag ook), stuur hem dan naar mij. Dan plaats ik hem volgende week met een link naar jouw blog natuurlijk.

Mijn adres vind je hier: klik

Ps.: Die stoel waar die wederopbouwvrachtwagen op staat, dat is een schommelstoel. Hij kostte 7,50. Dat leek me echt een koopje, alleen kon ik niet bedenken waar ik hem zou moeten zetten. Ik heb echt stoelen genoeg. Dus ik liet hem staan. Deze week zag ik in een woonblad precies zo'n stoel, ook wit, maar dan waren de spijlen van de rugleuning voor een deel omwikkeld met groen draad. Echt leuk. Die stoel was ook van een rommelmarkt.

Groen

Zo'n prachtig groen veertje...
Het lag op straat en iedereen liep er zomaar aan voorbij. 
Ik heb er een tijdje naar staan te kijken en terwijl ik dat deed kwam ik tot de ontdekking dat groen ineens een favoriete kleur is.
Of ineens?
Ik had al langer een groene broek en kocht deze zomer ook een groene jas voor twee euro in de IJhallen. Toen twijfelde ik nog en dacht als ik het niks meer vind kan hij ook zo weer weg.
Maar de jas is gebleven.
Een groene trui heb ik ook en een groen vest.
Groen in het interieur?
Ja, dat wil ik op dit moment graag, al is onze nieuwe kamerlinde (!) op dit moment nog het groenst in huis.
Maar ik weet zeker dat het gaat veranderen. Ik kocht namelijk ook een groen kussen en ben van plan een deken te gaan haken in de kleuren van dat kussen.

Eerst nog even m'n andere deken afhaken. Daar zit ook groen in trouwens. Maar die is niet voor mij bestemd.