Kaarten die met boeken te maken hebben

Bij Postcrossing kun je aangeven welke kaarten je het leukst vindt om te ontvangen. Bij mij staat Roodkapje natuurlijk op nummer één, zo is de verzameling ook ooit begonnen. Maar niet alleen Roodkapje.  Ik heb ook aangegeven dat ik kaarten die met post te maken hebben erg leuk vind, of kaarten met paraplu's / parasols en ja ook kaarten die met lezen/boeken te maken hebben.
Het is geen verplichting hè, bij postcrossing. Je geeft een voorkeur aan, dat is het. Mensen mogen sturen wat ze willen.
Soms is dat heel verrassend. Soms is het helemaal niks qua kaart, maar dan is het toch nog leuk, want dan staat er bijvoorbeeld iets aardigs op geschreven of er zit een bijzondere postzegel op.  En soms is het een kaart waar ik heel blij van word.

Dit is zo'n kaart waar ik blij van word.
Het is er eentje uit China en daar heeft een Chinese man dus zitten knippen en plakken om mij een plezier te doen met een kaart van mijn voorkeur. 'Ni Hao' staat er op. En dat is ongeveer het enige Chinese zinnetje dat ik ken.

En deze is ook fijn. Hij kwam van iemand in Noorwegen. Maar de post heeft er zoveel stempels opgezet dat de titel en/of de naam van de schilder niet te lezen waren.
Gelukkig ben ik vrij goed in het speuren en vond ik de naam van de kunstenaar. Die is namelijk Briton Riviere. Hij is een in London geboren Brit (1840), afstammend van de Hugenoten.
Het doek heet Compulsary Education.

Nee, ik verveel me nooit!!!

Lezen, boeken, kaarten

Zoals jullie misschien weten, doe ik aan Postcrossing. Nog steeds en ik heb er ook nog steeds veel plezier in.
Je stuurt een kaart en je krijgt er eentje terug van totaal iemand anders. Dat is het idee. Soms krijg je een lelijke kaart, maar dat gebeurt niet zo heel vaak. En trouwens ik ben ook blij met een lelijke kaart. Echt!
Je kunt opgeven naar welk thema je voorkeur uitgaat, maar je kunt nergens op rekenen. Het is niet verplicht iemand een kaart van zijn of haar voorkeur te sturen. Soms is het onderwerp ook gewoon niet te vinden. Het lukt mij ook lang niet altijd.
Mijn preferenties zijn: Roodkapje, Koningin Elizabeth, kaarten die met post te maken hebben, paraplu's en parasols, Inge Look met haar Finse dametjes en kaarten die met boeken te maken hebben.
Van dat laatste onderwerp heb ik er een heleboel ontvangen, die zijn blijkbaar niet heel moeilijk te vinden.

Ik liet laatst al een kaart met een lezende dame zien, van August Macke. Daarna keek ik die verzameling nog eens door en dacht ineens dat het best leuk is om er af en toe wat van te laten zien. Zoals ik ook altijd de Roodkapje kaarten heb laten zien.
Incidenteel deed ik dat al met de boekenkaarten, maar nu wil ik het een vast onderwerp maken.
Want er zitten geweldige kaarten tussen. Kijk maar eens naar de eerste twee:

Paperback Riders heet deze,  'by Owen Smith & the New Yorker'.  Ik vind het een geweldige kaart.
Ik ben meerdere keren in New York geweest, ook in de metro natuurlijk.
En ik constateer:  dit is ook inderdaad fiction. In werkelijkheid werd er wel gelezen, maar voornamelijk de krant.
Nu zal het wel een en al telefoon zijn, denk ik.
De kaart kwam uit Duitsland.

Op de tweede kaart leest een meisje in Anna Karenina. Dat ze dat op de rails doet is een verwijzing naar het boek van Tolstoi. Dat zou ik niet weten, want ik ben meerdere keren in het boek begonnen maar kwam er niet doorheen. Maar de Russische Postcrosser vertelt me dat op de achterkant.
Op de achtergrond zie je Tolstoi zelf afgebeeld. De ontwerper is Anzhela Dzehri. 

Lezende dame

\

Een lezende dame, op een bankje aan het IJsselmeer. 

Ze maakte zo'n rustige, ontspannen indruk, dat ik vroeg of ik een foto van haar mocht nemen. Dat vond ze goed. 

De dag er na, kreeg ik (weer via Postcrossing) een kaart van nog een lezende dame. 

Háár naam ken ik wel, Ze heet Elizabeth. En ze is de vrouw August Macke, de kunstenaar.

Macke en Elisabeth waren heel gelukkig. Hij schilderde haar erg vaak. 

August Macke werd slechts 27 jaar. Hij was een Duitser, moest het leger in en sneuvelde in 1914.