Mural_opruiming

 

Opeens bedacht ik dat ik ook wel eens een mural-opruiming zou kunnen houden. Zoals ik met andere foto's ook regelmatig doe. Volgens mijn eigen regels mogen het dan niet meer dan zeven foto's zijn. Maar... een collage, zoals die hierboven, die telt gewoon voor een. (Dus ik mag er nu nog zes!)

Deze beschilderde betonblokken zag ik trouwens in april van dit jaar op het NDSM-terrein in Amsterdam. 

Dan weer een collage, maar wel twee vrouwen in beeld:

Nog drie en dat komt helemaal goed uit. Wat je hier ziet was mijn totale oogst, die dag in april!

Het ziet er allemaal rommelig uit, dat dacht ik in eerste instantie. Maar hoe langer hoe beter je kijkt, zijn ze toch allemaal goed gemaakt. En trouwens... ik doe het de makers niet na!

Linking to Sami's Colourful World. 

In de Rooie Kip

Toen ik laatst blogde over een mooie muurschildering op de muur van een café  in IJzendijke (Z.Vl.),  reageerde mijn stadgenoot en medeblogger Angélique als volgt:

Dat is zeker een mooie Mural. Zoiets vind je hier ook in de Rooie Kip, maar dan van Hoorn natuurlijk'. 

Ha, daar was de Rooie Kip weer eens, Restaurant Brasserie De Rooie Kip. Ik was er nog nooit geweest, hoewel ik al eerder op de zaak (niet op de mural) attent was gemaakt. Het was er gewoon nog nooit van gekomen.

Enfin, zoiets over een mural hoef je maar een keer te zeggen... dus zaterdagmorgen ben ik naar binnen gegaan en heb ik gevraagd of ik een paar fotos mocht maken. Dat mocht. 

Ze waren hartstikke aardig daar in de Rooie Kip, dus ik heb gezegd dat ik in elk geval een keertje koffie kom drinken. Ze dachten dat de maker van deze murals Thoren heette. Maar ik heb hem niet kunnen vinden. 

En dan was er nog een andere voorstelling op de muur, De Koepoort. Die poort is er jammer genoeg niet meer. Die is, zo lees ik, afgebroken in 1871. En ja, dat is heeel jammer.

Ik vond nog een mooie afbeelding van de Koepoort  op Wikipedia

(Hoornse geschiedenis,  mensen.  Hoorn had ooit vijf stadspoorten. Er is er nog maar eentje over en dat is dus niet deze)

En de murals link ik zoals gewoonlijk op maandag naar Sami's Colourful World. 

De rode schoentjes

 

Ik denk dat de meeste mensen in Nederland dit beeld onmiddellijk zullen herkennen. Dat wil zeggen mensen die de Efteling en dan met name het Sprookjesbos bezocht hebben. Zelf zou ik het ook onmiddellijk herkennen, maar ik ben dan ook heel vaak in de Efteling geweest. 

Toch drong het pas bij ons laatste bezoek, vorige week,  tot me door dat dit gewoon een mural is. Een heel echte mural. 

De muurschildering is gebaseerd op een tekening van de onvergetelijke Anton Pieck. Er is nog veel in de Efteling dat aan hem herinnert. Dit is ook een van de oudste attracties. 

Het sprookje van de Rode Schoentjes is er al sinds 1953. Het park opende in 1952. 

Terwijl ik dit opschrijf hoor ik in mijn hoofd de stem van Wieteke van Dort die het verhaaltje vertelt én ik hoor het melodietje waar de schoentjes op dansen. En ik zie ze ook voor me:

Het verhaal is trouwens nog ouder, dat is gebaseerd op een sprookje van Andersen. Dat wist ik niet.

 Ach, die schoentjes van Karen... ze dansen maar door. Nu al drieënzeventig jaar. 

Linking to Sami's Colourful World 

Maandag

Deze foto laat precies zien waarom wij zo graag in Zeeuws-Vlaanderen zijn en waarom het zo fijn is om daar te fietsen. 

Dat laatste, fietsen,  deden we ook deze keer langdurig. Maar ja, met deze temperaturen is het ook heerlijk en bijna noodzakelijk om op een terras neer te strijken en dat deden we in IJzendijke. Het cafe waar dat terras was, staat op de markt en heet Petit Paris. 

We zaten er heerlijk en keken uit op de muziektent:

En op de toren:

We zater er best lang, zo lang dat we het carillon een aantal keren hoorden spelen. Erg leuk. 

De eerste keer Hey Jude en de andere keer na een kwartier,  het Zeeuws-Vlaamse volkslied. 

Ik had het zo naar mijn zin dat ik bijna was opgestaan en met mijn hand op mijn hart had meegezongen. 

Dat laatste deed ik trouwens echt. Maar zachtjes, niemand heeft het gehoord. 

Van d'Ee tot Hontenisse, van Hulst tot aan Cadzand, dat is ons eigen landje, maar deel van Nederland. 

Voor we verder fietsten gingen ging ik nog naar het toilet en kijk nou toch eens: een heuse mural daar binnen. Gemaakt in 1999 door ene Ludo. 

De mevrouw van het café wist er niks van, de mural was er al voor zij kwam, maar ze vond hem wel mooi. 

Ik ook, maar het was schemerig binnen en een goede foto maken was lastig. Maar omdat het nou net de plek voorstelde waar we zaten, met muziektent en al, vond ik het toch leuk genoeg om hem hier te plaatsen.

Tenslotte was het een mural en een mural is een mural, toch?

Linking to Sami's Colourful World

Maandag, in Vlissingen

We waren een klein weekje in Groede. 

En zoals altijd 'deden' we ook een dagje Walcheren. 

Een dagje Walcheren is natuurlijk eigenlijk niet te doen. 

Er is zoveel te zien. 

Maar ja, we komen er best vaak en trouwens, ik heb ook vier jaar in Middelburg gewoond.

Dus het kan. 

We vaarden met fiets en al over met 'de bwoat' van Breskens naar Vlissingen en waren daar nog maar net onderweg toen we vanaf de dijk deze mooie mural zagen.

De maker is Joram Roukes, een kunstenaar van wie ik al eerder werk zag en liet zien. 

Kijk, hij laat zelf ook nog even extra duidelijk zien wanneer hij het werk maakte:

Het wapen van Zeeland er ook nog eventjes bij hè. Erg mooi gedaan vind ik.

Linking to Sami's Colourful World

Even iets anders op muralgebied

 

Dit is een stukje van de Martinikerk in Franeker. En hoe we daar zo terecht kwamen vertel ik morgen. 

Maar goed, die kerk dus, die is gebouwd in de 14e eeuw. En op de kleine foto die ik niet zelf maakte zie je een heleboel pilaren. Er zijn er dertig in totaal. 

De kerk was interessant, natuurlijk was die interessant. Zo oud!!! 

Iemand was een rondleiding aan het geven, maar daar kon ik echt niet meer naar luisteren toen ik die pilaren had gezien. 

Want daarop staan murals en die zijn dus echt heel erg oud. Niet de oudste die ik ooit zag maar wel stokoud.  

Ze zijn ook tijden verborgen geweest, ik geloof dat ze tijdens de reformatie allemaal overgeschilderd zijn. 

Er stonden allemaal heiligen op. Heiligen... ja dat was natuurlijk not done. 

Maar bij een restauratie zijn ze weer tevoorschijn getoverd. Fresco's zijn het. 

En dus, omdat het vandaag monday muraldag is, laat ik er een paar zien. 

Dit is Apollonia van Alexandrië. Zij werd gefolterd omdat ze haar geloof niet af wilde zweren toen dat van haar geëist werd. Haar tanden werden getrokken en ze sprong zelf in het vuur. Sindsdien is ze de patrones van de tandartsen.

Franciscus kent iedereen wel denk ik en die koningin met het zwaard schijnt Clothilde te zijn. Een Frankische koningin.

Enfin, zo waren er dus heel veel heiligen op die zuilen . En ik had te weinig tijd om ze allemaal te fotograferen en te bedenken wie ze waren en wat hun heiligheid heeft veroorzaakt. 

Heiligen zijn vaak herkenbaar aan de attributen waarmee ze worden afgebeeld. De man rechts is waarschijnlijk Jacobus, die heeft altijd een staf bij zich. Maar het staat er niet meer duidelijk op. Niet alles was nog terug te halen en te herstellen. 

Zo, ik dacht even een heel ander soort murals. Want murals zijn het!

Linking to Sami's Colourful World

Maandag

 

Een heel goed advies vond ik dit niet hoor. Dat van de linkerfoto.

Het is juist leuk om naar muurschilderingen te kijken en meestal neem ik ook de tijd om dat goed te doen.

In deze buurt in London barst het namelijk van de murals. Shoreditch/Bricklane. 

Telkens weer nieuwe verrassingen. De foto's van vandaag heb ik allemaal gemaakt in 2025. 

Er was veel te zien toen. Ook veel kleine dingetjes. Zoals een space-invader.

Dus ik ben een tijd blijven staren. In de eerste plaats omdat er daar op die hoek een spel van licht en schaduw plaats vond. 

In de tweede plaats omdat ik het gezicht van de man knap geschilderd vind. Ook een spel van licht en schaduw trouwens.

En tenslottte omdat ik me echt afvroeg en vraag wat de gedachte hierbij is. Daar kun je verschillende ideeën over hebben en misschien is dat wel de bedoeling van de kunstenaar geweest.

Linking to Sami's Colourful World

Together we rise

 

Dat je lekker loopt te slenteren en dan eigenlijk  min of meer toevallig naar links kijkt en dat je dan een verrassende mural ziet zo tussen die hoge gebouwen. Ik stond echt even met mijn ogen te knipperen. Een verrassing, dat was zeker.

Echt heel leuk en mooi gemaakt ook. De kunstenaar heet Sophie Mess en het kunstwerk heeft een mooie naam: Together we rise. Poëtisch vind ik. 

En zo gefotografeerd is-ie nog net wat bijzonderderder. Gezien in London in mei 2025. 

Linking to Sami's Colourful World. 

Fin Dac

En nogmaals terug naar het London van een jaar geleden. Die keer (in mei) waren we ook in Notting Hill. In dat deel van London  zijn heel wat huizen geschilderd in pastelkleuren. Zachtblauw, zacht roze. Mooi om te zien. 

De muren en pilaren zijn beschilderd. Eigenlijk ook murals toch? 

Ik zag ook nog een hele mooie échte mural. Op de hoek van Portobello Road en Lancaster Road. Aah die namen alleen al. 

Maar goed,  die mural is gemaakt door Fin Dac, een Ierse kunstenaar. 

Ik snap niet dat ik hem niet eerder liet zien, want ik vind hem echt prachtig. Zo mooi hoe die 

geïntegreerd is. Die lantaarns, die kroon...

Je komt steeds een stukje dichterbij:

En dan de laatste: 

Ik gok zomaar dat dit werk een lang leven beschoren zal zijn, omdat je er niet zo heel makkelijk bij komt om te bekladden. 

Door dat masker herkende ik het werk meteen. 

Fin Dac 'hing' ook in Straat, het museum voor Street art in Amsterdam Dat werk heb ik al een laten zien hier, klik

Linking to Sami's Colourful World

Mural

 Een grote mural deze keer. Een jaar geleden gezien in London. 

Mooi? Nou dat weet ik eigenlijk niet. Ik laat gewoon zien wat ik zie, soms mooi, soms lelijk, soms knap gemaakt en soms grappig

De maker heb ik ondanks verwoede pogingen niet kunnen achterhalen. 

Update: Ha,  de maker is Jim Vision en Haba zag dat meteen, waarvoor dank. Het stáát er gewoon!

Linking to Sami's Colourful World. 

Een jaar geleden

We waren in London met onze kleinzoon en je zou denken dat we wel een paar murals gezien zouden hebben. Mis: niet een! 

Maar geen nood, ik had er nog een paar van ons laatste bezoek. Het was op de kop af een jaar geleden  dat we deze zagen:

De maker van het werk hierboven is Benzi Brofman en de straat is Bethnal Green Road. 

Een stukje verderop in dezelfde straat zagen we nog een grote mural. 

Met dezelfde kleur groen, dus ik dacht aanvankelijk dat het van dezelfde kunstenaar was. 

Maar nee, ik zag verschillende tags. Misschien dat ze gewoon elkaars kleur hebben geleend. Wie weet. 

Dit huis staat dus ook in Bethnal Green Road. Ik vond het wel grappig. Een huis vol gebeurtenissen en een slang. Of zijn het meer slangen? 

Deze was trouwens echt lastig op de foto te krijgen, door de hoogte en door de verkeersdrukte. Snakehouse wordt het huis genoemd en de maker is Captain Kris. 

En om de hoek zag ik er nog een. Van Mypenleaks. Weliswaar een andere kleur groen, maar met een tekst die een waarheid is als een koe, eh kikker natuurlijk. Mooi thema voor vandaag vind je niet? 

Linking to Sami's Colourful World.