Totaal aantal pageviews

Posts tonen met het label Vestingstad. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vestingstad. Alle posts tonen

dinsdag 11 november 2025

Enkhuizen

 


Zondagmiddag toen we gingen kijken naar het werk van Eva van der Klei, in de Drommedaris in Enkhuizen, deden we eerst eens stadswandeling. 
Het was heerlijk weer en Enkhuizen is ook echt zo'n prachtig stadje. De stad wordt ook wel de Haringstad genoemd en in het stadswapen en op de vlag zie je drie haringen. 
Het symbool van de stad dus en je ziet die drie overal. 
Ik had er nog veel meer dan je op deze collage ziet. 

Enkhuizen heeft al stadsrechten sinds 1356 en vijf jaar later al verschenen die haringen op het stadszegel. 
(Overigens heeft Scheveningen ook drie haringen in het DORPSwapen, maar dit terzijde). 

Het was een mooie wandeling door deze vestingstad. De historie druipt er aan alle kanten van af


Maar we eindigden deze dag met een overheerlijke portie kibbeling. Geen haring, maar toch wel zeer gepast vonden wij. 


zaterdag 8 februari 2025

Krop uit Steenwijk (en in Steenwijk)


Sommigen hadden meteen in de gaten wat 'de extra' zou zijn waar ik het eergisteren over had in het blogje over Rams Woerthe.
Het gaat over de kunstenaar Hildo Krop die in Steenwijk werd geboren. 

Ik heb al een paar keer iets laten zien over Krop. Hier en Hier. 
Je zou kunnen zeggen dat Amsterdam een Openlucht-Krop-Museum heeft . 
Er zijn ontzettend veel beelden te zien. Monumentaal werk. 



Nou en hier in Steenwijk is permanent veel ander werk van Hildo Krop te zien. 
Dat zijn dan schilderijen, keramiek, houtsneden, sieraden, boekbanden, meubels. 

Het allermooiste werkstuk vond ik deze wieg.
Het is een wieg die de kunstenaar maakte, op verzoek,  voor de vriend van een vriend, de arts van Kimmenade. 
Alle kinderen van de familie hebben in deze wieg gelegen en ook nog een paar kleinkinderen. 
Ik las dat een van die kinderen later zelf beeldhouwer is geworden. Dat vind ik een leuk verhaal. 

Enfin, Krop maakte de wieg heel persoonlijk. 
De naam van de familie er op. 
Een motto: Plus est en vous
Met ruimte voor de namen van de kinderen. 
Fraaie versieringen, zoals de esculaap en de muziek, omdat de ouders muziekliefhebbers waren. 



Je ziet dat Steenwijk, mét Rams Woerthe én Hildo Krop de moeite van een bezoek zeker waard is. 
We wandelden nog fijn wat rond daar en constateerden dat er naast de villa nog veel meer mooie huizen waren. Maar daar mochten we natuurlijk niet binnenkijken! 




dinsdag 17 oktober 2023

Hulst

Wat er leuk aan Groede is? Nou in de eerste plaats de kust, daar krijg ik echt nooit genoeg van. In de tweede plaats het dorp zelf. 
Maar of dat genoeg zou zijn om er zo vaak naar toe te gaan als wij doen? Ik denk het niet. 

Dus er is natuurlijk meer. En dat meer, dat is Zeeuws-Vlaanderen (zie de foto hieronder)  en het Vlaamse achterland. Er is zo veel! 


Deze keer gingen wij een dagje naar Hulst. Oost- Zeeuws-Vlaanderen. 
Wij waren zogezegd INULST. Zo spreken ze dat daar in Hulst uit.  Ze maken er zelfs reclame mee voor de stad. 
Vroeger toen ik in Terneuzen woonde en werkte, ben ik daar vaak geweest. Dat wil zeggen, ik ging daar op kamp met mijn klas. Maar dan kwamen we niet in de stad zelf. En ik heb er wel eens gewandeld en in een kroeg gezeten, maar dat is bijna honderd jaar geleden. 

Hulst is een vestingstad. En na alle Hanzesteden (nou ja, bijna alle),  willen we nu al die vestingsteden bezoeken. De ANWB houdt al jaren een een top-10 verkiezing. En Hulst staat hoog genoteerd. Op een staat Gorcum, op twee Dokkum en op drie Hulst! 

En het is precies wat je van een vestingstad verwacht. Fraai gerestaureerde stadswallen, een stadsgracht. Over die wallen kun je dan een fijne wandeling maken met uitzicht op de vesting. Het was wat nevelig en dat maakte het eigenlijk nog mooier.





Wat ik ook bijzonder vond is de gigantische basiliek van de Heilige Willibrordus die daar staat. Ongelooflijk,  zo groot,  in zo'n klein stadje.


Soms ruim ik teveel op en mijn interieurfoto's zijn helaas niet bewaard gebleven, op eentje na: 


Maar geloof me, die basiliek is prachtig. 

Er was veel te zien in de stad. Ook een museum, een hele fijne kringloop, mooie gevels. Mijn conclusie: die derde plek is zeer terecht.   

En er was ook nog een fijn terras op de markt waar we koffie dronken. Ik bestelde uiteraard een bolus. Die kwam na een hele tijd en was niet te eten. Ik denk dat-ie er al een paar weken gelegen had of zo. Ze hadden hem overdekt met poedersuiker en dat had me al aan het twijfelen moeten brengen. Ik protesteerde en hoefde niet te betalen. En dat terwijl zowat ernaast een bakker was met de heerlijkste dingen. Al had ik daar toen geen zin meer in. 

En nu heb ik het nog niet gehad over Reinaert de Vos. Hulst is de stad van Reinaert de Vos. Morgen meer.

vrijdag 16 juni 2023

De duvel en z'n ouwe moer

 

Bergen op Zoom dus. 
Zei ik al dat ik het zo'n leuke stad vond?
Nou dat vond ik.
Want afgezien van het feit dat er veel te zien is en dat er heerlijke terrassen zijn, vond ik ook nog eens dat er veel leuke winkels waren. 
Een supermooie en gezellige tweedehands kledingzaak en vlak daarbij een mooie... ja hoe moet ik het eigenlijk noemen? 
Op het bord  boven de ingang was in ieder geval duidelijk aangegeven wat ze er hebben.

En daarbij hebben ze ook nog een hele leuke winkelmevrouw. Enthousiast over haar werk. Ze heeft nog gewoon een reguliere baan vertelde ze, maar een paar dagen in de week doet ze de winkel erbij. De ruimte huurt ze.  En al met al levert het haar genoeg op voor een vakantie. Plus dat ze natuurlijk op speurtocht gaat om materiaal voor de winkel te scoren. 


Alles leuk geplaatst, maar ook weer niet zo gestyled dat je denkt dat het helemaal geen ouwe meuk is.


De winkelmevrouw liet ook nog een mooi voorwerp zien, een soort speeldoos. Daarmee is ze te zien geweest in Tussen Kunst en Kitsch. Het had inderdaad waarde, maar ze had in haar winkel al een veel hoger bod gekregen.


En Bettie, heb je je beheerst? Je bent toch zo van het opruimen? Nou nee, natuurlijk niet. 

We hebben er lang over nagedacht en uiteindelijk op een terras een spelletje gedaan: wel of niet kopen. Ik nam een papiertje in mijn hand, maakte een vuist en als mijn man raadde in welke hand het papiertje zat, dan ... 
Hij raadde het en zo kwam ik thuis met een groene bloempot en twee kopjes. 







zondag 15 mei 2022

Gorinchem en Woudrichem


We waren ook in Gorcum en wat een leuke oude stad is dat toch. En wat hebben we er daar veel van in Nederland. Middelburg, ons eigen Hoorn, Gouda, enfin noem maar op en alles zo mooi bewaard 
Ik houd er van!
Veel gedichten hebben ze ook in Gorcum, er is een hele route langs gedichten, gemaakt door mensen uit de omgeving. 
Dit gedicht sprak me aan. Ik was hier ook als kind geweest. Best vaak. Maar ik wist het niet meer. 


Geschiedenis, geschiedenis en verhalen, verhalen en nog eens verhalen. Zo'n prachtig poortje waardoor Hugo de Groot vanuit Loevestijn naar binnen ging en vermomd als metselaar weer naar buiten. 


Nog zo'n mooie poort,  met een fraaie tekst ook!


Wat ligt de stad ook prachtig, bij de monding van de Linge, aan de Merwede. Dus alleen al om die reden gingen we overvaren naar Woudrichem. Om even op de rivier te zijn. 
En natuurlijk rondkijken in Woudrichem. Een vestingstadje. 
We maakten op de boot kennis met een leuke vrouw die met een groep fietsers op weg was naar een andere boot. En die boot trok met mensen en fietsen door het land, helemaal tot Parijs. Dat leek me superleuk. Afwisselend, fietsen en varen.  Kijk op deze boot:


In Woudrichem zagen we trouwens tussen allerlei bezienswaardigheden, ook nog dit:



Ook Woudrichem hebben we uitgebreid bekeken en toen was het tijd om terug te gaan. Ik had het al eens eerder geconcludeerd, zo'n paar daagjes weg, dat telt als een hele vakantie. Echt fijn!


vrijdag 9 juli 2021

Bont

Het is al bijna vijf jaar geleden dat ik schreef over de bontjas van mijn moeder. Hier, klik    
Ik wilde toen de bontjas van mijn moeder niet weggooien en dat heb ik ook niet gedaan. 
Ik wilde er iets van laten maken en daartoe moest ik naar het oude stadje Heusden, want daar zit Bontatelier 'Zacht'. 
Hoe dat allemaal gegaan is en wat er van mijn moeders jas wordt, dat vertel ik later. 


Maar ja, Heusden is niet naast de deur, we hadden de afspraak op zondag, een heerlijke zonnige zondag  en knoopten er uiteraard een rondje Heusden aan vast. 

En na het atelier was deze gevelsteen zo ongeveer het eerste dat ik zag. Blogvriendin Marthy was me voor geweest in Heusden. Zij heeft op haar blog al veel laten zien. Onder andere deze grappige gevelsteen. 
Marthy kwam niet achter de betekenis. Er stond ook niets bij. Maar ik heb het gevraagd aan een man die ik inschatte als bewoner. Hij vertelde me dat het een idee was van vijf plaatselijke ondernemers die zo laten zien wat hun werk is. Je ziet een molen en een schoen, een fles, gereedschap en een rol papier. Nou, dan mag je verder gaan raden wat de beroepen zijn. 


En verder in Heusden? 
Je kunt er een fijne rondwandeling maken. Wat wij deden. Je komt er dan achter dat het een echte oude vestingstad is. Met wallen en kanonnen. 
Het barst er van de prachtige oude panden, gezellige straatjes, mooie doorkijkjes ,  nog veel meer gevelstenen. 
Er is een mooie molen, of eigenlijk moet ik zeggen er zijn mooie molens.


Er is een mooie heemtuin, een haven,  er is echt veel om te bewonderen. En het belangrijkste: er hangt een bepaalde en mooie sfeer in dat stadje. Ik kan het niet precies omschrijven, maar oud, goed verzorgd. 


Een deel van die sfeer wordt bepaald door de rode daken. Mooi om te zien.  Ja Heusden... als je nou niet kunt bedenken waar je in Nederland eens zou willen rondkijken, dan is Heusden wel een idee. Vonden wij. 

In november ga ik nog een keer. Dan om te halen wat eerst mijn moeders jas was. Spannend!




vrijdag 23 april 2021

Geschiedenis

 

754 - Bonifatius bij Dokkum vermoord.  

Vroeger op de lagere school moesten we jaartallen leren. We hadden zelfs een apart jaartallenboek. 
En dus zijn er een heleboel jaartallen die ik me al een jaar of zestig herinner. 

Nou had ik mazzel, want ik kon goed iets uit mijn hoofd leren en ook al snapte ik het niet of wist ik er helemaal niks van, ik kon het reproduceren. 
Begrip kwam in veel gevallen later. 
Maar het moet voor veel kinderen een ramp geweest zijn. 

Het geschiedenisonderwijs in mijn jeugd behandelde wel een doorlopende lijn,  vanaf de Friezen, Franken en Saksen enzo, tot en met de tweede Wereldoorlog. 

Dat is veel, veel te veel, vond men later en toen moest alles veranderen, precies zo'n beetje toen ik zelf juf werd.  
Van die doorlopende lijn was geen sprake meer en jaartallen leren, dat werd helemaal afgeschaft. Er moest in thema's worden gewerkt. 
En als je dan bijvoorbeeld het thema oorlog had, werd er heel wat geleerd over verschillende oorlogen. 
Ik snapte dat heus wel hoor en het was ook leuk werken met zo'n thema. Maar een totaalbeeld ontbrak vrees ik, voor heel veel kinderen.  

Ook topografie werd voor een deel afgeschaft, je kon toch immers alles opzoeken. Daar zat natuurlijk wel wat in. Toch heb ik het altijd fijn gevonden dat ik weet waar Rodeschool ligt. Of Zwartsluis. En ik ben ook blij met die jaartallen. Ik kan gebeurtenissen in de tijd plaatsen en dat is handig. 

En waarom dit verhaal? 
Nou, we bezochten onze zevende stad van de elf Friese steden:  Dokkum. 
En het eerste waar ik aan denk bij Dokkum, dat is het zinnetje hierboven: 754 - Bonifatius bij Dokkum vermoord. 
Kijk, ik had natuurlijk Dokkum ook kunnen linken aan Sonnema, van de Berenburg. 


Het was een tijd bon ton om Berenburg te drinken. Ik had er zelfs heel kleine bekertjes voor. Maar ik vond het niet echt lekker, al verwarmde het wel goed op koude dagen. 


Ook had ik Dokkum kunnen linken aan de Elfstedentocht. Het keerpunt van de tocht is  in Dokkum.

Maar dat deed ik niet, ik linkte Dokkum aan Bonifatius. En die is in het stadje echt niet te missen!
(Wordt vervolgd)

woensdag 25 oktober 2017

Café


We begonnen en eindigden ons bezoek aan Doesburg in een oud café. Sterker nog: in het oudste café van Nederland, namelijk De Waag . Opgericht in 1478!!!
Doesburg was een Hanzestad. Er werd gehandeld en er moest aan de stad belasting worden betaald over inkomende goederen. Dus moesten die goederen gewogen worden. Vandaar die Waag.

 Waar veel mensen bij elkaar zijn wordt er al gauw wat gedronken en dat was (in die tijd) voornamelijk bier. Zo werd de Waag  al snel ook een bierhuis.
En nu staat die Waag er nog.
Sinds 1478 onafgebroken in gebruik geweest! Dat is wat hè.
Ik vind het altijd leuk om het oudste of het grootste of het kleinste ding ergens te zien of er geweest te zijn.
Ik heb,  nu ik er over nadenk,  nog nooit het Guiness Book of Records gezien, maar eigenlijk is dat wel wat voor mij.
Nou en dit café staat er in.
We dronken er koffie en dat was goed verzorgd.
Ik zeg wel 'we dronken er koffie', maar ik drink helemaal nooit koffie, ik vind het niet lekker, dus ik houd het altijd bij thee.
Toen dit blaadje ons werd geserveerd had ik nog even de pest in. Want ik houd niet van koffie, maar wel van zo'n klein glaasje met slagroom en ook van dat kleine glaasje met een drankje er in.

Maar ja, dat was dus voor Frits. Bij de koffie.
Ik nam van beide een heel klein likje voor de smaak en verzoende me vervolgens met de thee en mijn lot.
Dat drankje leek me heerlijk. Dus toen we weggingen vroeg ik nog even wat het was.
' Oh' zei de ober, "oh u bedoelt dat drankje dat bij de thee werd geserveerd?  Dat was African Delight'.
'Huh, bij de thee geserveerd?'
'Ja' zei de ober. 'Dat drankje hoorde bij de thee hoor, en de room bij de koffie!!'
Grrrrrr. Ik moet maar eens op zoek naar African Delight. Kan ik het thuis serveren bij m'n eigen thee!

 We hebben in Doesburg niet gewinkeld, maar ik zag wel dat er ook op dat gebied heel wat te vinden is. Eén uitzondering: het warenhuis Staarink. Een mevrouw in het museum had ons getipt: dat is een heel oud en heel groot warenhuis.

Een echte winkel van Sinkel, vond ik. Inderdaad heel groot. 'Je kunt het niet opnoemen of ze hebben het', had die mevrouw gezegd. Dat was ook zo. Erg leuk !

We slenterden nog wat  en constateerden dat we ook nog heel veel niet hebben gezien. Geen van de kerken, niets van de nieuwbouw, er waren geloof ik nog twee musea die we niet zagen.
Want ja, het was maar een dagje en we waren voor het avondeten weer thuis, terwijl het voor ons niet bepaald in de buurt was.
Dus misschien gaan we gewoon nog eens terug. Misschien als we nog eens een vakantie gaan vieren in de buurt van de IJssel.
Ooit.