Pinkie en Mac

 

Dit is Pinkie. Poes Pinkie. 

Het is een Gouden boekje en al in mijn bezit sinds... nou ja, dat weet ik eigenlijk niet, maar het boekje verscheen in Nederland in 1953. 

Misschien dat ik het toen al kreeg, maar het kan ook wat later zijn geweest. 

Nog wat later, ik denk in 1957, kregen wij een poes. 

Haar naam werd Pinkie. Natuurlijk werd haar naam Pinkie. 

Ze was erg mooi vonden wij. Ze was zwart,  maar met een wit befje, witte puntjes aan haar oor en vier witte sokjes. 

Superlief was ze ook. 

Pinkie zat graag op schoot en ik vond het heerlijk om haar op schoot te  hebben. 

Toen we verhuisden naar T. ging Pinkie mee natuurlijk. Ik weet nog dat ze eerst een tijd binnen moest blijven in onze nieuwe woonplaats en op het nieuwe adres.  Na een paar weken mocht ze naar buiten met... boter aan  haar pootjes. 

Weer een paar jaar later werd Pinkie ziek en ging dood. Ik was daar  heel verdrietig over,  miste haar. 

En toen op een dag, kort daarna,  kwam er een magere, rooie kat aangelopen. Die kwam iedere dag terug en we konden er niet achter komen wie die kat miste. Helaas, toen mijn ouders hadden besloten dat die rooie mocht blijven, toen er een mand was gekocht, een bandje en kattenvoer enzo, toen bleek ik ineens ontzettend allergisch te zijn. 

Niet een beetje, niet alleen wat niesen of zo, maar zo dat ik er ziek van werd. Ik denk nog steeds dat het een psychische reactie was op dat verdriet. De rooie ging naar een ander adres. 

Tot op de dag van vandaag, zou ik heel graag een poes willen hebben. Maar ik durf het echt niet aan. 

Later hebben wij een hond gekregen. Mijn tweede huisdier. Onze onvergetelijk Mac, een kooiker. Vijftien jaar hebben we met en van hem genoten. En als je aan de zijkant kijkt,  zie je, onder labels, de  naam Mac (Kooikerhondje). Ik heb het hier best vaak over hem gehad. Terecht!

Over huisdieren van ándere bloggers kun je hier lezen. Dit is onderdeel van de door Elizabeth georganiseerde bloghop: Favorieten 2025

Vakantiebestemming

 'Ik denk dat ik wel weet waar vrijdag jouw favo van Elizabeth over gaat', reageerde Kitty op een Londonblogje van mij. 

Het zoveelste Londonblogje, want ik hou nou eenmaal van die stad. 

 

En ja, als je mij zo ziet liggen, midden in London, echt midden in het centrum, op een plein, in een zonnestoel,  dan zou je best kunnen denken dat London mijn meest geliefde vakantiebestemming is. Bovendien, als iemand morgen tegen me zegt zullen we naar London gaan, dan ga ik mee. Ik doe niets liever dan wandelen daar, kijken, kijken, kijken en van alles ontdekken. Maar...

Maar bij vakantie heb ik toch een ander beeld. 

Een beeld van zee, zon en Zeeland. Een beeld van rust, van mosselen, het Vlaamse achterland, de Westerschelde, oude stadjes, natuur. Van bolussen, de dialecten. Het strand. 

En dus is Groede (Zeeuws-Vlaanderen) mijn favoriete vakantiebestemming. Absoluut en zonder twijfel.

Terugkijkend, heb ik van Nederland best veel gezien en nog steeds doen we nieuwe ontdekkingen en bezoeken we plekken waar ik soms al eerder was en soms ook helemaal niet. 

Ik denk dat ik in iedere provincie (behalve Flevoland) ook echt hele vakanties heb doorgebracht. Als kind al en ook met onze eigen kinderen. 

Ik ben niet overal ter wereld geweest, niet in Australië bijvoorbeeld, maar wel in delen van Amerika, Azië, Afrika en heel wat Europese landen. En ik vond het meestal prachtig en altijd interessant. 

Maar vakantie, echt vakantie, dat kan alleen maar in Groede. Aan de Zeeuws-Vlaamse kust. 

(En als dat nou echt niet kan, doe dan maar een Waddeneiland). 

Nu even kijken naar wat anderen als favoriete vakantiebestemming zien.  Hier, klik

Spelletje

 

Ha dat is nog eens leuk om zo'n uitnodiging in je bus te vinden. Er stond ook nog op dat mijn man  welkom was om ondertussen met de heer des huizes de wereldproblemen op te lossen.

Het was net na mijn val, dus ik stelde het uit. Maar zo langzamerhand ben ik niet zo heel snel moe meer en dus zal het er binnenkort van komen. 

Gewoon ouderwets scrabbelen op een echt bord met houten letters. En omdat het bij Elizabeth over favoriete spelletjes gaat vandaag... nou dit is er een!

Ik speel trouwens sinds kort ook Wordfeud on line met twee bekende tegenstandsters.  Ook leuk, maar minder spannend. Niks welles, nietes; er wordt gewoon besloten of het woord in de lijst staat. Daar probeer ik gewoon wat of ik klik op husselen en dan komt er een woord waar ik echt nog nooit van heb gehoord, maar dat wel is toegestaan

Op twee staat bij mij Kolonisten, maar dan moet je mensen hebben die dat ook willen spelen en dat geldt ook voor mijn nummer drie: Keezbord.

En on line dan nog Ruzzle, Cross Math en de Slimste mens. Maar nooit vaker dan een keer per dag!

Ik ga nu bij Elizabeth kijken, want dit is een bloghop en wie weet wat ik dan nog voor leuke spelletjes ontdek. 

Muziek

Een bloghop, vind ik leuk, dus ik dacht ik doe mee met deze: Favorieten 2025. Bedacht door Elizabeth.  Klik 

De eerste keer is het onderwerp muziek.  Favoriete Muziek nog wel. 

Tsja... nu doet zich hier een probleem voor dat ik regelmatig heb: ik kan niet kiezen. En al helemaal niet op muziekgebied.

Wel kan ik natuurlijk iets zeggen over muziek waar ik van hou en dat is dat ik ben blijven steken in de sixties. De muziek uit die jaren en  dan aangevuld met wat musical en wat klassiek, dát is mijn favoriete muziek

Ik hou van de Beatles en van Abba. Ik hou van Pink Floyd, Bob Dylan, Leonard Cohen  en Boudewijn de Groot. Van de West Side Story.  Ik hou van... die lijst is zeer uitgebreid. 

Eigenlijk hou ik van al mijn platen, mijn oude platen, die ik kocht tot ik een jaar of dertig was en daarna niet meer. En ze worden nog altijd gedraaid hier in huis. 

En er wordt meegezongen. Door mij en ook door mijn man. Ha, ja hoor wij zijn echt extreem gezellig. 

Dus omdat ik gisteren moest kiezen werd het Georges Moustaki (1934-2013). 

Ik ben een keer bij een optreden geweest. Hij was al oud en zijn stem niet helemaal meer zoals die was. Het was echter zo mooi om die hele zaal met sommige nummers heel zacht mee te horen zingen. Onvergetelijk.  

Enfin, Moustaki dus. 

(Maar als ik vandaag moest kiezen had het best iemand anders kunnen zijn). 

Moustaki: Il y avait un jardin!