In de afgelopen periode en nadat ik bijna een hele film lang had geslapen (terwijl ik van alle kanten hoorde dat het een fijne film was), was ik toch een beetje gespannen toen ik weer naar een film ging.
Want ik vind het stom van mezelf en irritant. Ik wíl helemaal niet slapen.
Ik zag eerst Jimpa en sliep niet.
En daarna werd het nog wat spannender want ik ging naar The Odyssey. Een film die bijna drie uur duurt.
Over Odysseus die na de Trojaanse oorlog op weg gaat naar huis. Hij doet daar twintig jaar over en krijgt te maken met allerlei moeilijkheden. Veroorzaakt door zowel goden als mensen.
Het verhaal heeft me altijd geboeid en tijdens een cursus mythologie in de kunst heb ik me er nog extra in verdiept. Dus ik móést van mezelf.
En... er was een pauze. Die is er bij een gewone film niet bij ons in de Cinema.
Dat scheelde, evenals de koffie vooraf en het water tijdens de voorstelling (Ook een beetje op mijn ogen, waarbij ik in het donker nogal knoeide en dat hielp ook)
Heel veel over het te harde geluid, maar daar was in onze cinema geen sprake van. Ook kritiek op allerlei andere aspecten. Ik deel die kritiek niet.
Ik vond de film fantastisch. Wat een spektakel. Wat ontzettend knap gemaakt. Zoveel mensen, zoveel te zien, zoveel werk en zo ontzettend boeiend. Ik heb er van genoten! En ook van hem hieronder.
Ik hou wat ruimte over, hahaha. En dus ook nog even een andere film:
Het verhaal namelijk van oudere herder op Sardinië, Efisio, die weigert om zijn huis en grond te verkopen. Er wordt hem heel veel geld geboden door een projectontwikkelaar die er een luxe vakantieoord van wil maken. Zo'n prachtig eiland, zo'n mooie kust. Ja het zou ongetwijfeld voor veel mensen aantrekkelijk zijn. En het verkopen zou ook voor velen aantrekkelijk zijn. Het bedrag dat de herder geboden wordt stijgt tot ongekende hoogten.
De projectontwikkelaar heeft geld genoeg en begint alvast te bouwen om de plek van de herder heen.
Er is ook druk vanuit het dorp, immers zo'n resort zou werk opleveren voor veel mensen.
Eigenlijk wordt hij alleen maar gesteund door zijn dochter Francesca. En dan wordt het een juridisch gevecht. De herder weigert en houdt vol. Het gaat om het land van zijn vader en grootvader en dat wil hij niet verkopen.
Een schitterende film, die ook best veel kritiek te verduren kreeg, maar ik vond hem heel goed. Met als kernvraag natuurlijk: hoe ver ga je en wat is het belangrijkste het behoud van erfgoed of vooruitgang?
Er zaten, maar daar dacht ik pas thuis aan, wel wat vreemde dingen in de film. De oude herder die zijn koeien weidde op het strand bijv. Maar het maakte me niks uit.
Wat ik heel erg leuk vond was de aftiteling.
Bij ons in de cinema is het min of meer de gewoonte dat je blijft zitten tot alles en iedereen die wat heeft gedaan aan het maken van de film, is genoemd. Soms vind ik dat vervelend. En ook nogal zinloos omdat je het niet opneemt.
Hier was het verrassend anders en verschenen alle spelers en makers nog even in beeld. Met hun namen erbij. Heel goed gedaan.
.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten