Pinguïns

 Meer dan honderd pinguïns zagen we:

In deze installatie (When the wind blows), van de Deense kunstenares Benedikte Bjerre,  en en het was echt een cadeautje. 

Superleuk was het om deze opblaasbare beestjes te zien.

 'Je mag de beestjes aanraken', stond erbij, 'maar wees een beetje voorzichtig met ze'.

De suppoost, met z'n bijpassende stropdas was dat.  De meneer in het rood was dat overduidelijk niet, hij ging er boven op zitten. 

Er waren kinderen lekker aan het spelen, je kon de dieren aanraken,  ze wiegden een beetje als er iemand langsliep in de luchtstroom, je kon de formatie veranderen. 

Sommige pinguïns waren in bespreking, andere relaxten een beetje. 

En er was natuurlijk een bedoeling. De kunstenares had een bedoeling met dit werk . 

 'De pinguïn is een bedreigde diersoort. Hun leefgebied wordt kleiner en kleiner en dat terwijl wij de wereld vullen met plastic namaakdieren'. 

En er stond ook nog bij: 'Met de woorden in deze ruimte speelt de kunstenaar met dubbele betekenissen, trends die de cosumptie aanjagen, het gepolariseerde politieke debat en een steeds extremer klimaat'.

Behalve dat ik het heel erg leuk vond hier in deze ruimte, maakte het op mij ook de indruk die Benedikte Bjerre denk ik bedoeld heeft. 

Mijn Zeeuwse vriendin en ik hadden deze keer afgesproken in Rotterdam en we kwamen eigenlijk voor een andere tentoonstelling. Daar kom ik nog op terug en die is nog heel lang te zien. Maar de pinguïns zijn er dan niet meer. Wij hadden geluk, dit was hun laatste dag hier in de Kunsthal. 

Hier, klik, zie je meer werk van Benedikte Bjerre