RataPlan

Mijn vriendin M. had ons aangemeld voor de Ronde van RataPlan. Je zou bijna denken dat we iets sportiefs gingen doen hè, maar niets is minder waar.

Moet je natuurlijk wel eerst even weten wat RataPlan is. Het is een kringloopketen. Ze hebben kringloopwinkels in veel verschillende plaatsen. Het zijn er meer dan vijftig momenteel. 

(Ik wilde ineens ook weten wat het woord betekent. Rataplan... ik heb het opgezocht: rotzooi, bende, rommeltje, alles bij elkaar, alles op één hoop, alles door elkaar of een massa ongeordende dingen. De term is afkomstig uit het Frans en wordt ook wel eens gebruikt voor de nabootsing van trommelgeluid). 

De ronde van RataPlan is dus een kringloopuitje.

Je gaat dan op een dag, met een bus, naar vier kringloopwinkels. Een geheel verzorgde dagtocht. 

Je start bij 'je eigen RataPlan' en dan vandaar naar vier RataPlans elders. 

Voor ons waren dat de winkels in Grootebroek, Amsterdam, Haarlem en Volendam. 

Dat is veel ja, maar M. en ik zaten bovenin de bus, vooraan. 

Een beetje zoals in een Londonse dubbeldekker, vind ik ook altijd zo heerlijk. Heel comfortabel. 

We stapten niet eens als eersten in en hadden dus geluk dat die

 plaatsen gewoon nog vrij waren toen wij boven kwamen.

Enfin, RataPlan bezoek ik met enige regelmaat, evenals trouwens andere kringlopen. 

Ik koop bijna nooit meer iets. Een enkele keer nog een boek. 

Ik weet zelf niet waarom, maar ik vind het gewoon heerlijk om rond te snuffelen in zo'n winkel. Te zien wat anderen afdanken en altijd de hoop op iets heel bijzonders. (Ik kijk natuurlijk altijd naar Tussen Kunst en Kitsch, hihi). En te zien hoe anderen speuren. 

Dat is wel eens anders geweest hoor. Maar ja ik moet ontspullen. Het ging mij niet om aankopen dus. 

Het hondje op de foto keek me zo lief aan, zo aandoenlijk. 

Foeilelijk, maar ik had hem wel willen kopen. Gewoon als grap, voor een tijdje. Ik zag ook helemaal voor me hoe mijn man zou hebben gekeken als ik er mee thuis kwam. Maar gelukkig vond ik hem te duur. 24 euro is te veel voor een grapje. 

De winkels leken, ook qua aanbod,  erg op elkaar. Er was heel veel kerst in alle vier. 

Mijn vriendin is erg op kleding. Zij vindt altijd wel wat. Daar moet ze dan ook vaak nog wat aan doen of veranderen en dat kan ze én ze vindt het leuk. 

Een paar maanden later als ze iets moois aan heeft vraag ik dan: Zeg, was dat nou eerst dat jurkje dat je toen kocht in... En dan knikt ze tevreden, want het is heel anders geworden en veel leuker. 

Ze zocht nu een paarse bloes en ja hoor die vond ze. 

En verder kregen we na koffie en thee met lekkers in de eerste twee winkels en een goede lunch in de derde. Die stond gewoon opgesteld in de Haarlemse vestiging. Grote schalen broodjes, een slaatje, soep, koffie, thee, sap. Op weg naar Haarlem hadden we wat vertraging gehad, dus nu mochten we gewoon met een broodje in de hand rond kijken. Om een beetje op schema te blijven. 

En ook dat vond ik leuk. Helemaal toen ik daar een geliefde oud-collega trof die ook bovenin de bus had gezeten, we hadden elkaar eerst niet gezien. Dus dat werd ook nog even lekker teuten. 

We eindigden met weer een drankje of koffie met thee en borrelhapjes in Volendam. En om zes uur waren we weer thuis. 

In alle plaatsen hadden we een stempel gekregen op een kaart en bij inlevering van die kaart was er een verrassing. De cadeaubon die je hier ziet. 

Tsjonge, de hele dag had tien euro gekost. En dan nog zo'n cadeautje krijgen... Vraag niet hoe het kan.  Alles was prima verzorgd en volgend jaar gaan we weer, zoveel is zeker. 

Enfin, die Rembrandt, waarmee ik naar tussen Kunst en Kitsch had willen gaan is niet gelukt. Die Romeinse armband ook niet en zo'n gegraveerd glas uit de 17e eeuw dat 60000 euro op gaat brengen,  ook niet. 

Maar dit koffiebekertje kocht ik wel. Leuk hè voor een nieuwe Amsterdammer?