Stuur een Foto: Souvenir

Dit kleine beessie staat al jaren in mijn vensterbank. Het is een herinnering aan de Wadi Rum in Jordanië. Prachtig was het daar. En opeens totaal onverwacht zat er een vrouw spullen te verkopen. Ik vind het zo'n leuk dingetje. De plaid die ik er voor de foto even achter heb gelegd past er wonderwel bij en zou je met een beetje fantasie ook een souvenir kunnen noemen. Maar dan gewoon uit Bovenkarspel!
P.s.: Els is weer begonnen met Stuur een Foto. Doe mee of ga kijken: hier.

Kleinkind (6)

Gisteren zagen we ons kleinkind bewegen in de buik van haar moeder. Plop, zo schattig! Ze zijn gelukkig weer terug uit Australië en ze groeit goed. Evenals het dekentje dat ik aan het haken ben, dat groeit ook goed

Goed gewerkt

Weer aan de late kant. Dat komt doordat ik ook vandaag ging werken. Wat een mazzel eigenlijk hè. Met pensioen zijn en dan zo vaak mogen invallen! Het is wel moeilijk hoor, invallen,  maar ik had deze week echt drie leuke werkdagen. Op school heb ik de Sint/Kerstperiode altijd erg leuk gevonden. En dat vind ik nog steeds. Alleen al die kleine Sintstickertjes. Daar wordt een kind toch blij van! De kinderen uit deze groep in ieder geval wel!

Invaljuf

Als je hier klikt, hier en je kijkt even verder, dan zie je een paar voorbeelden uit de test die ik gisteren maakte. De Nederlandse Intelligentietest voor Onderwijsniveau, beter bekend als NIO.
Wat ben je van plan, dan Bettie, ga je iets ingewikkelds studeren?
Nee, zeker niet. Maar toen ik gisteren op school kwam voor een dagje invallen bleek dat de groep de NIO moest doen. De assistente van de psycholoog neemt die test af en de juf (ik dus in dit geval) heeft eigenlijk niet veel te doen, maar moet er wel bij blijven. Voor als er wat gebeurt hè of als er iemand verdrietig wordt of boos of niet oplet.
Het ging prima met de kinderen en dat gaf mij de tijd om mee te doen. Niet helemaal geconcentreerd en met minder tijd dan er eigenlijk voor staat.  Het ging allemaal goed bleek na afloop. Verbaal scoorde ik hoog. Maar symbolisch niet. En dat zat hem in één onderdeel: uitslagen. Dat zijn van die uitgeklapte figuren van doosjes of balken of prisma's. Vooraan staat dan bijv. het balkje en daarnaast staan vier uitgeklapte balkjes. En jij moet aangeven welke uitslag bij die balk hoort.
Tja en dat zie ik niet. Maar dan ook echt niet. Ik wist al meteen dat het zeer slecht zou gaan en dát had ik in ieder geval tamelijk intelligent ingeschat.

Oude boeken

Oude boeken... je kunt ze weggeven, verkopen, buiten laten zwerven, bij het oud papier doen, in een krat wegbergen, ze herlezen. Maar in onze bibliotheek hebben ze nog iets anders bedacht. Leuk toch?

Vlaggen

Hoewel het recht zijn loop moet hebben en het goed is als een moordenaar gepakt wordt, past enige afstand vind ik. Ik ergerde me gisteren aan die vlaggen in dat dorp in Friesland.  Net las ik een stukje van Hanneke Groenteman daarover:
http://www.hannekegroenteman.nl/archive/2012/11/20/we-hebben-hem

Opbrengst Noordermarkt

Vandaag was ik naar de Noordermarkt. En wat ik er vond was dit: vier puzzeltjes van vier bekende Gouden boekjes. Vijf brandweermannetjes, De gele taxi, Hoep zei de chauffeur en Christoffel en de Columbus. Ik heb nooit geweten dat er puzzeltjes van bestonden. Deze vier zijn al heel oud en ook tamelijk vies. Maar ik krijg ze heus wel schoon en hoe leuk zal het zijn om de Brandweermannetjes voor te lezen en daarna het puzzeltje te maken. De boekjes heb ik alle vier en het maakt niet uit dat De gele taxipuzzel niet compleet is. Nou ja, het maakt een beetje uit, want De gele taxi was wel echt een favoriet.                                                          
En zie je dat kleine olifantje? Zo lief. De koopvrouw meldde nog dat hij wel dringend een bad nodig heeft. Gaat gebeuren en wel nu!

Voetlicht - Marieke van der Pol

Marieke van der Pol kan schrijven. Dat liet ze zien met Bruidsvlucht en ook met dit boek: Voetlicht. Het gaat over Vero (eigenlijk heet ze Veronica, maar zo heette een duffe radiozender in de tijd dat dit boek zich afspeelt, dus Vero)
Vero gaat naar de toneelschool, krijgt een relatie met de vrijgevochten Brak en het is een en al vrijheid en anti-burgerlijkheid in haar omgeving. (Amsterdam, jaren zeventig).Vero werkt hard en heeft succes.  Maar dan wordt ze verliefd op de Israelische Alon en na enige tijd gaat ze hem opzoeken in Israël. De bedoeling is dat ze twee weken blijft, maar op het geplande tijdstip kan ze niet terug door een wond aan haar been. Ze blijft en gaat samenwonen met Alon. Vero probeert zich thuis te voelen in het land waar de opvattingen totaal verschillen van de hare tot op dat moment. Uiteindelijk maakt ze een keuze.
Ik vind het een echte aanrader, dit boek. Marieke van der Pol was zelf actrice en kent die scene van binnen uit. Ook wel bijzonder om het boek in deze tijd te lezen met weer een dreigende situatie in Israel.

Hij komt...

Walter and Connie

Dat was toch wel heel gek, ik deed vanmorgen mijn ogen open en dacht 'Walter en Connie'. Waarom ik daar nu opeens aan dacht? Geen idee. Ik heb het niet over Engelse les gehad, ik heb geen plaatje gezien, ik had voor zover ik weet niet over de lui gedroomd. De BBC was natuurlijk wel in het nieuws, maar dan nog is de link met Walter and Connie vreemd. Nou ja, daar zal ik wel niet achter komen.
Maar wat zou ik graag nog eens zo'n uitzending zien. Heel veel mensen deden toen mee met die televisiecursus Engels. En dat was dus blijkbaar nodig of nuttig. Mijn moeder deed ook mee en ik soms een beetje. Tegenwoordig spreken basisschoolkinderen vaak al een aardig mondje Engels. Echt anders dan toen.
Weten jullie het nog?