Onderweg

Wat zijn we lang blijven hangen in Groede. Een hele week. Het was fijn.Maar nu dan toch nog onderweg naar Italie. Ik geniet van de bermen onderweg. Doen jullie voorzichtig? Wordt vervolgd.

Ps. Ik bedoelde voorzichtig omdat we nogal alarmerende berichten hoorden over het weer. 

Smoelentrekkers

Smoelentrekkers... Wel eens van gehoord?
Het zijn zuurtjes die zo zuur zijn dat je smoel er van vertrekt
 Zure krengen, onder die naam kende ik ze vroeger. Ik dacht dat het echt een streekprodukt met een dialectnaam was, maar net zei iemand van buiten Zeeland me dat het niet zo is.
Ik houd van streekprodukten, wil ook altijd graag proeven. De Zeeuwse bolus en de Zeeuwse babbelaar voorop natuurlijk. En dan heb je nog de Haagse hopjes, de Dordtse schapekopjes, de Gentse duimen (net pas ontdekt en zooooo lekker), de Friese oranjekoek, de Bossche bol, de..., de...
en verder wil me nu niets meer te binnen schieten. Jullie wel?

Vakantieupdate

Wat is het hier toch fijn. De kust is zo mooi, de stranden zijn schoon, je kunt heerlijk fietsen en wandelen.
Wat we  gedaan hebben:
We liepen over een stormachtig strand van Nieuwvliet naar Cadzand en terug. We aten een Groese paptaart en een bolus. We waren een middagje in Gent, prachtig Gent mag ik wel zeggen. Er kwam bezoek op de camping van een oud klasgenoot van de Ped. Academie die ik veertig jaar niet meer had gezien of gesproken en hij en ik kletsten gewoon verder.
Ik kletste ook gewoon door met vriendin Jeanne uit dezelfde periode. Maar wij zijn elkaar nooit echt kwijt geweest. Zij en haar man wonen ook vlakbij en we hebben heerlijk bij ze gegeten. Ik las een boek uit van de tien die ik meeheb. We bezochten een voorstelling van de Groese kleinkunstenaar Adrie Oosterling. En een klederdrachtshow. We fietsten er vrolijk op los en en en...
Maar nu moet ik dringend weer even uitrusten hoor.
 Tja, vakantie he!

Nog meer bordjes

Sorry dames, ik vind het superleuk dat jullie meedoen met donderdag bordjesdag.
Maar... wij zijn aan het kamperen en wij hebben een voorkeur voor kleine groene of boerencampings. En de boeren en de groenen zijn niet zo erg van de computeraansluitingen en ik ben niet zo erg van de telefoon.
Ik was al blij dat ik iets op mijn blog kon zetten met de telefoon, maar downloaden en verkleinen en opslaan en zo dat was even te moeilijk.
Ik moet dus het ijzer smeden als het heet is, en dat is vandaag. Heet zowel letterlijk als figuurlijk. Heerlijk!
Dus voor een keer is het vrijdag bordjesdag.
Els was eerst. Zij stuurde een grappige foto, gemaakt in Hasselt. België. Nou misschien dat wij er nog langs komen Els en anders moeten jij en ik toch maar eens samen een pint pakken daar in café Betty.
Els schrijft dagelijks op haar blog en dat vind je hier: klik

Daarna kwam Chantal. Zij stuurde een foto van een bordje, gemaakt op haar reis naar Hong Kong. Een voor haar heel bijzonder bordje en daar kan ik me wel iets bij voorstellen.
Chantals kijk op de wereld vind je op haar blog " Chantaliaans", hier.

En Wieneke stuurde een foto van een bordje. Dat is er eentje uit een serie die bij haar de keuken siert. De kaasmaakster.

Ps.: Ik had zelf ook nog een leuk bord gefotografeerd. Een sympathiek bord. De stroom is inmiddels weer gestopt. Een zwart scherm werd mijn deel. Maar als je nou hier aan de zijkant klikt bij Instagram, zie je die foto ook. Een geel bord is het.

Bordjesdag

Ja donderdag- bordjesdag. Van dit soort bordjes maak ik altijd foto's. Ze zijn altijd blauw op wit en vaak te vinden op rommelmarkten. Ik heb wel eens overwogen om er een heleboel te kopen en ze allemaal op een muur te hangen. Maar welke muur? Daar kwamen we niet uit dus het is niet gebeurd.
Deze tekst vind ik trouwens prima. Ja, een cliché is ook niet zomaar een cliché geworden natuurlijk. Er zit vaak wel iets in.

Leuk, Katrien deed ook mee en stuurde deze foto. Weer een andere invalshoek.  Dit vertelt ze er bij:

'Dit is het brood bordje waarvan ik at in de jaren 70.

Wij hadden allemaal ons eigen bordje, wat na de maaltijd met de hand werd afgewassen, tegen lunch tijd was bordje weer schoon om gebruikt te worden.

In mijn herinnering is het verhaal op het bordje nogal gruwelijk.

Twee stoute jongens zitten op een graanzolder, zij halen kattenkwaad uit door met een groot mes de zakken stuk te snijden. Links op het bordje zie je de jongens tot hun middel in het graan staan.

Rechts zie je hun straf, op hun kop in de dicht gebonden zak. 

In mijn kinderlijke beleving dacht ik dat ze daaraan wel dood zouden gaan.

Ben benieuwd of men tegenwoordig deze bordjes nog zouden verkopen :-)'

 

Katrien heeft een leuke blog en die vind je hier: klik.

 

Heb jij nou ook een leuke foto van een bordje, wat voor bordje dan ook, mail me die foto en ik plaats hem de volgende donderdag  hier, met een link naar jouw blog. Mijn adres: klik.

Regen...

Het regent, het regent...
Best gezellig dat getik op het tentdak
It's raining cats and dogs
Na regen komt zonneschijn
Het wordt al lichter
To every cloud there is a silver lining
Nu wordt het echt lichter
Achter de wolken schijn de zon
Zachtjes tikt regen op ons  te-hen-tje
Waar zijn m'n laarzen
It's raining, it's pouring
Eindje rijden dan maar?
Wat zegt de buienradar?
Bleeeeeh!

Kamperen

Vorige week zei iemand toen ik vertelde dat we weer zouden gaan kamperen, met een tent: 'aha, dus er is toch een weg terug'.
Dat sloeg op het feit dat wij van tent, via vouwwagen en caravan, na 35 jaar, nu weer terug zijn bij tent.
Nou is dit wel een heerlijke tent hoor en makkelijk op te zetten, dus dat scheelt.
Hoe dan ook ik vind het net als vroeger heerlijk. Beetje primitief dat wel en ja je loopt natuurlijk wel weer met wcrol over de camping, zodat iedereen weet dat je...eh
Maar verder... heerlijk.
En als het me nu ook nog lukt dit blogje via de telefoon te plaatsen ben ik a. een gelukkig mens en b. trots op mezelf

Borduurtje

Ah, zo'n prachtig borduurwerkje. Een zakdoekje, gekocht op de rommelmarkt, voor vijftig cent. De steekjes zijn zo klein, daar moet echt uren werk in zitten.

En verder kocht ik ook voor vijftig cent een wit bloesje voor Anna. Aan de onderkant geborduurd. Dat zijn dus weer leuke dingen.

Middelburg

Middelburg... we waren er vorige week een dagje. Met de trein is het wel een rot end hoor. Maar ach, voorzien van twee kranten en een boek en het gezelschap van mijn echtgenoot was het goed te doen. We hadden zo'n goedkoop kaartje van het Kruidvat. Dat scheelt.

Middelburg...Ik kwam er als kind al. Een tante en oom woonden er; zij hadden een slagerij in de Nieuwstraat. En om de hoek zat een bakker met de allerlekkerste bolussen van de wereld.
Toen ik mijn opleiding ging volgen betekende dat (ik was net zeventien) dat ik op kamers moest. Het was natuurlijk maar één kamer, maar zo noem je dat nou eenmaal.
Dat eerste jaar was ik daar buitengewoon ongelukkig. Maar het tweede jaar veranderde dat en vond ik Middelburg best leuk. Niet om er te blijven of zo, maar best leuk.

Nu vind ik het er geweldig. Altijd is er de Lange Jan, altijd.
En die mooie oude straten, met prachtige huizen. Het is er rustig.
Op de dag dat wij er waren, waren de koning en de koningin er ook voor de uitreiking van de Four Freedoms Award. We vingen nog een glimp van ze op, vanuit het Zeeuws Museum. Stelletje groupies dat we zijn.
Het Zeeuws Museum is trouwens ook zo'n favoriet museum.

En dan heb ik het nog helemaal niet gehad over de vele kringloopwinkels. Dat zijn er echt heel veel hoor, een stuk of vijf wel en ze waren allemaal open. Voor mij zeer aantrekkelijk.

Het stadhuis natuurlijk niet te vergeten.En verder leuke winkels, een boekwinkel die meer is dan een boekwinkel (De Drukkerij) en een café waar je heerlijk kunt zitten, binnen of buiten met lekkere koffie of thee en bolussen. St John  heet dat café.

Zo langzamerhand begin ik op een reisgids te lijken. Dus genoeg. Bijna.
Nog twee foto's. Eentje van een verloren gegaan instituut. Zo'n sigarenwinkel die er altijd was en nu niet meer. Voorgoed gesloten.

En gewoon omdat ik het leuk vind, nog eentje van de Lange Jan. Dus eh... nog even opletten. Middelburg is echt een aantrekkelijke stad.
(Op de terugweg stapten we uit in Rotterdam om de benen te strekken en de maag te vullen. Daarna was het niet meer zo ver, dus de reis viel best mee!)

VBGBNWU

VBGBNW???  Wat is dat nou weer?
Nou kijk, dit is de volledige naam:
De Vereniging ter Bevordering van het Gebruik van Bedreigde Nederlandse Woorden en Uitdrukkingen.
Kortweg: De VBGBNWU.
 Dat is een groep of een pagina (dat weet ik niet zo precies) op FaceBook.
Dit  is wat ze doen:
De VBGBNWU verzamelt archaïsch, belegen, deplorabel, tanend, zeldzaam en zieltogend Nederlands taalgebruik teneinde dit voor teloorgang te behoeden.

Ik moet er meestal erg om lachen. Je leest er vaak woorden die je kent en waarvan je denkt: hee, dat woord heb ik inderdaad al heel lang niet meer gehoord. Dat is normaal natuurlijk. Dat gaat zo, want taal is altijd in beweging. Maar soms is het jammer van bijna verloren gegane woorden.

Daarnet zat ik in een oud boek te lezen en zag dit:
Hij stak waarschuwend zijn vinger tegen haar op. 
'Nu en wat dan nog?'vroeg ze een beetje brutaal
'Dan zet ik je neus tussen twee oren'.
'Dit staat er  al lang tussen'. 
'Dan moet je vanavond met je blote benen naar bed', lachte hij.
Jaren vijfig lijkt me.

Enfin, de vereniging heeft hele lijsten van in onbruik geraakte woorden. Echt grappig. En leuke shirts verkopen ze ook. Klik.