En nog een keer visserij (Sri Lanka 11)

Een mooie foto vind ik. En het is echt. Dit is een catamaran, een vissersboot. Geen twijfel mogelijk.
Ergens onderweg zagen we ook paalvissers.
Ik kende het fenomeen niet, maar het was een prachtig gezicht.
Alleen... het was niet echt. Toen de bus er aan kwam renden de vissers naar hun paal. De bus stopte: een fotomomentje.
Vervolgens sprongen de vissers van hun paal af en renden op onze gids af om hun beloning op te strijken.
Ik heb begrepen dat er niet meer op deze manier gevist wordt.
Tja, als ze zo meer kunnen verdienen hebben ze gelijk natuurlijk!

De vissers in hun bootjes zijn ook echt. Wederom waren we 's morgens heel vroeg opgestaan omdat het dan echt heerlijk was op het strand. En die vissers stonden ook vroeg op! 

 

 En dan deze visser. Die was ook echt. Heel echt!

Ps. Ik kan me voorstellen dat jullie genoeg hebben van de visserij. Daar stop ik dus mee. En misschien hebben jullie ook wel genoeg  van mijn Sri Lanka gedoe. Maar ja, ik kan er nog echt niet mee stoppen. 't Was zo'n bijzondere ervaring. Ik ben het gewoon nog aan het verwerken. Nog een kleine week schat ik en dan ga ik weer over tot de orde van de dag!

Vis (Sri Lanka 10)

In Negombo bezochten wij een vismarkt. Wow, een markt! Wie mij enigszins kent en volgt, weet dat ik een markt (in een buitenland) altijd geweldig vind. Hier dus ook.
De vismarkt lag aan het strand en ook op het strand zelf was veel te zien.

Visserij is belangrijk op Sri Lanka en ik laat er dus nog meer van zien. Maar niet vandaag. (heb het een beetje druk!)

Trouwen (Sri Lanka 9)

In Kandy bevindt zich de Tempel van de Tand, een Boeddhistisch heiligdom, waar een hoektand van Boeddha wordt bewaard. Misschien dat ik het daar later nog eens over heb.
Ons hotel was tegenover die tempel, aan de achterkant. En daarvoor was een pleintje.
Omdat de omgeving van het hotel me leuk leek waren we 's morgens heel vroeg opgestaan om de boel te verkennen. Nog ruim voor het ontbijt.
En dat was goed gezien, want op dat pleintje waren die dag heel wat  bruidsparen te bewonderen tijdens het maken van hun fotoreportage. Zeker niet toevallig op die plek, maar juist vanwege de nabijheid van de tempel.
Ik maakte een praatje met een een fotograaf en hij vertelde dat een huwelijk vaak plaats vindt op basis van de horoscoop. Niet alleen de beste dag om te trouwen, maar ook óf er getrouwd kan worden, wordt bepaald door de horoscoop. Ouders zetten ook vaak een advertentie in de krant, met een volledige omschrijving van hun kind en dan kan er gekozen worden. Bijzonder en ook vandaag de dag nog aan de orde.
Hoe dan ook, ik heb erg genoten die ochtend in het vroege zonnetje op dat pleintje. Want getrouwd wordt er in vol ornaat. Kijk maar:

Veel later tijdens de reis zag ik nog een heel andere bruid. Niet in de buurt van een tempel, maar wel op een mooi punt:

En op de allerlaatste dag, toen we weer heel vroeg waren opgestaan om te genieten van de zonsopgang aan zee, zagen we haar:

En hem! Zij was leuk, maar hij zag er toch wel heel raar uit met z'n korte broek en z'n tijgershirt!
Een vlag op een modderschuit, zoiets. Ik heb een tijd staan kijken hoor, maar het was toch echt de bruidegom!

Ps.: ik vind dat ene giechelende bruidsmeisje zo leuk. En de bruid die even snel haar mobieltje pakte. Volstrekt normaal natuurlijk, maar toch voor mij wat onverwacht!

Sleutels

Gistermorgen appte mijn dochter deze foto. Met als tekst Exhibit A, hahaha
Mijn sleutels... ze zijn terug!!!
Ik was gewoon in shock.
Ze waren kwijt sinds we afgelopen september naar Kopenhagen gingen.
Toen had ik ze voor de veiligheid opgeborgen. Ik weet dat het niet helpt hoor. Een eventuele inbreker is toch al binnen en zit niet meer op die sleutels te wachten. Maar ja, ik doe het toch.
Tsjongejonge ik heb wat afgezocht. In eerste instantie wist ik dat ik ze in de grote kast op zolder had verstopt.
Dat is echt een grote kast, meer een inloopkast eigenlijk. En ik heb denk ik wel iedere vierkante cm onderzocht. Het gevolg was een supernette kast. Wás hè, september is al lang voorbij.
Hoe dan ook geen sleutels.
Ik zag me zelf er ook wel voor aan om ze verstopt te hebben achter boeken. Alle boeken staan bij ons op zolder. Alle boeken zijn uit de kasten geweest en er weer in. Gevolg: keurige boekenkasten. En dat is nog steeds zo!!!! Maar geen sleutels.
We hebben in ons huis ook nog van die luiken waar je spullen zou kunnen verstoppen. Meerdere. Ook dat is allemaal afgezocht. Niks.
Oh wat heb ik er van gebaald! Zo stom!
En lastig was het ook. Er zit nl niet alleen een huissleutel aan, maar ook eentje van de poort en van de schuur en van school.
Dus je begrijpt: ik ben hartstikke blij. En als ik nog eens wat wil verstoppen maak ik op advies van Marloes eerst een foto van de plek.

Oh ja, en waar waren ze nou?
In die grote kast op zolder bewaarde ik ook een aantal Sinterklaascadeautjes. O.a. wat poppenhuisspulletjes voor Anna. Die doosjes zijn met Sinterklaas naar Anna gegaan. Maar niet alles is toen opengemaakt omdat sommige spullen nog te klein voor Anna waren. Nou en in één van die doosjes had ik de sleutels verstopt! Toen mijn dochter zo'n doosje openmaakte vond ze ze. Ze waren dus gewoon van huis gewisseld.
Hmm, toch eigenlijk best een goeie plek, al zeg ik het zelf.

Op (groeps)reis (Sri Lanka 8)

Dit vind ik nou leuke foto's: twee dames die samen op weg gaan. Goed gekleed, een helm op en gáán!!

 

Ze gaan een reisje maken zou je kunnen zeggen. En dat brengt me op de vraag die me dezer dagen al vaak is gesteld: Is dat nou leuk, een groepsreis?

Mijn antwoord is: Ja dat is leuk!

Kijk, het kan natuurlijk zijn dat je een groep zeurpieten treft. Dat kan. Maar dan is er eigenlijk nog niet zoveel aan de hand. Je loopt geen risico, want dan trek je je een beetje terug met je eigen man en klaar. Je zit dan natuurlijk wel met z'n allen in de bus, maar ja, je kijkt toch gewoon uit je eigen raam. Vaak eet je samen met je reisgenoten, maar dat hoeft helemaal niet. Zijn ze niet leuk, ga je gewoon apart zitten.

Dus in mijn ogen kunnen er niet zo veel problemen ontstaan en zijn de voordelen beduidend groter. 

Namelijk dat je je van tevoren nergens druk over hoeft te maken, dat je het programma kent en dat je dus langs een flink aantal highlights wordt geleid. 

Wij hebben onderweg regelmatig tegen elkaar gezegd dat als we hier zelf rond zouden rijden we waarschijnlijk niet ver zouden komen omdat we om de tien meter stil zouden staan om iets nader te bekijken en te fotograferen.(Afgezien van het feit dat rijden toch een probleempje zou zijn geweest)

En het gezelschap kán natuurlijk ook heel leuk zijn. Je ontmoet nieuwe mensen die soms heel inspirerend kunnen zijn.  Vaak heb je leuke gesprekken tussendoor of gesprekken die echt indruk maken, gesprekken die je onthoudt, die je wat extra's geven.  Dat was deze keer beslist het geval. Het was echt een hele leuke groep.

Twee inspirerende mensen die we ontmoetten, waren twee vrouwen die elkaar niet kenden, en alleen op reis gingen. De ene was 76, de andere 74 en ze waren niet bepaald voor een kleintje vervaard. Deden met alles mee en tja, ik hoop dat ik op die leeftijd ook zo ben!

En trouwens, mijn mening over groepsreizen is in hoge mate beïnvloed door het feit dat Frits en ik  elkaar voor het eerst hebben ontmoet op een groepsreis, heeeeeel lang geleden.  In Griekenland. 

Een jaar later waren we (niet geheel toevallig) weer tegelijk op een groepsreis, Sicilië die keer. 

En toen....

Tuk Tuk ( Sri Lanka 7)

Een tuk tuk is een soort overdekte brommer, maar dan op drie wielen: eentje voor en twee achter.
Het wemelt er van in Sri Lanka. Je hoeft echt niet bang te zijn dat je geen vervoer kunt vinden.
Kijk, dit vond ik de allerleukste:

In onze laatste verblijfplaats, Mirissa, hoorde ik op een gegeven moment steeds het melodietje van Für Elise. En ik dacht westers als ik ben 'nou dat zal wel iemands telefoon zijn'.
Maar ja, toen hoorde ik het wel erg vaak die dag. Ook als er niemand met een telefoon in de buurt was. Bleek het de bakker te zijn met zijn bakkerstuktuk.
Hij reed de hele dag rond met zijn Elise én zijn overheerlijke broodjes. Dat verwacht je toch niet hè op zo'n tropisch eiland.

Dit vond ik de leukste foto van een tuktuk:

Twee blote voeten uit een tuktuk. De eigenaar lag een (tuk)tukje te doen in afwachting van de volgende klant.
Echt bijzonder vond ik dat er soms op een bepaalde plaats wel 20 tuktuks staan te wachten. Maar ook op rustige plekken, werkelijk overal vind je een tuktuk.
Frits zag er ergens eentje te koop staan, een nieuwe. Die kostte omgerekend zo'n 2000 euro. Ik had er best eentje mee willen nemen. Maar niet nodig, want ik heb ze al lang in Nederland gezien.
Op een bepaald moment ben ik ook echt naar tuktuks gaan kijken. Vaak hebben ze namen achterop of teksten. En allemaal zijn ze van binnen versierd. Hoe dan ook: tuk tuks bepalen in hoge mate het beeld van Sri Lanka!

 

Nou oké dan, nog eentje. De laatste tuktuk. Maar vooral omdat het zulke lieve vrouwen waren, die later nog even uitgebreid voor mij gingen poseren:

 

Drukte in Sri Lanka (Sri Lanka 6)

We hadden de hele reis een bus tot onze beschikking en daar hoorde een chauffeur bij. Een fantastische chauffeur. En die was hard nodig, want het verkeer in Sri Lanka is, om het voorzichtig uit te drukken, nogal hectisch!

Overblijfsel van de Britse koloniale tijd: men rijdt links. Daar is over heen te komen, dat doet men in Engeland ook. Maar... in Engeland zijn geen tuktuks. Daar wordt niet bij iedere inhaalpoging keihard getoeterd, daar liggen geen honden om de tien meter midden op straat, daar... nou ja, neem maar van mij aan het was zeer heftig.
Maar er waren nog veel meer vervoersmiddelen.
Zo zaten we op een speciale boot:

In een ossenkar:

En maakten we een treinreisje:
Die treinreis was een belevenis op zich. Zeer oude trein waarin alles los zat en ik op een gegeven moment gewaarschuwd werd om weg te gaan waar ik stond, want er kon ieder moment een plank naar beneden storten. Alle deuren en ramen waren open, je kon lekker in deuropening naar buiten hangen en als je stond, leek het wel een trampoline zo veerde alles. Het had van mij nog uren mogen duren!

En dan nog de bus. Niet de bus van de reis, maar een gewone bus. Streekvervoer zal ik maar zeggen. We troffen een chauffeur die werkelijk als een gek reed. Niet te geloven. We deden er een kwartier over om op de plaats van bestemming aan te komen. Reisgenoten die een bus later hadden genomen, arriveerden pas na drie kwartier. Ik zat vlak achter de chauffeur en ik kon dus precies zien wat er allemaal gebeurde. Ik heb m'n ogen regelmatig dicht gedaan. Ik bleek ook nog op de plaats van een monnik te zitten. Dat stond nergens, maar de plek achter de chauffeur is voor een monnik. Er hangt wel een plaat, misschien dat die plaat de aanwijzing gaf.

Hoe dan ook de monnik had recht op mijn plaats. En dat werd me door de conducteur heel vriendelijk uitgelegd. De mensen zijn zo aardig in Sri Lanka.

Dat de chauffeur rekende op de bescherming van de Boeddha, dat begreep ik volkomen.

En dat-ie me na afloop midden in m'n gezicht hartelijk uitlachte, tja dat snapte ik ook wel weer!

En nu heb ik nog bijna niks over de tuktuk gezegd. Maar dat onderwerp is zo groot, daar maak ik maar een apart blogje van.

Thuis

Even tussen de Sri Lanka verhalen in: 

Ik had er een beetje moeite mee om naar huis te gaan. We hebben zo genoten van het land en de temperatuur en alles en alles, dat ik nog wel wat had willen blijven.
Maar dat we Anna weer zouden zien, zelfs al op Schiphol, want onze dochter en kleindochter kwamen ons halen, dat vergoedde alles natuurlijk.
Anna was hartstikke blij toen ze ons weer zag. Zo leuk!
En als je dan bij thuiskomst een lieve kaart aantreft van de buurman die de gordijnen steeds heeft geopend en gesloten en de verwarming in de gaten hield en de post sorteerde (Chef Luxaflex noemde hij zichzelf) en dan ook nog eens post van je vriendin die artikeltjes uitknipte waarvan ze dacht dat ik die wel leuk zou vinden en dan nog een prachtige vaas met  een voorjaarsboeket van andere buren...
Tja dan is het wel fijn om weer thuis te zijn. En wat een heerlijk weer was het. Lekker fris.  Voorjaarsachtig. En het is al weer zo veel langer licht. Het licht zelf is ook anders, helder!
We hebben gisteren een flink stuk gewandeld en ik kwam voor de zoveelste keer tot de conclusie: Nederland is ook fijn!

Eten (Sri Lanka 5)

Die Jan Heagel van gisteren brengt me op eten in Sri Lanka.
Als ik zeg dat ik drie kilo ben aangekomen in 16 dagen, ben ik dan duidelijk genoeg?
De allereerste avond kregen we een Sri Lanka diner.
En dat moest met de vingers worden gegeten. Het was echt ontzettend leuk en ook lekker.
Rijst met de vingers eten is niet heel eenvoudig en ik ben blij dat het niet altijd hoefde, maar het was wel leuk.
Op straat, maar ook in de hotels wordt er met de handen gegeten:

Wat we precies aten die eerste avond, geen idee. Maar superlekker. We dronken er arak bij (de kruiswoordpuzzelaar weet het meteen: sterke drank, vier letters) en na de eerste slok was dat ook erg lekker. De zon ging net onder, het was aan het water.

 Er werd door iedereen een lichtje ontstoken voor een goede reis en er werd muziek voor ons gemaakt. Het was een heerlijke avond.

We aten verder voornamelijk in de hotels waar we logeerden en daar waren gigantische buffetten. Met heel veel rice en curry en vis en kip en groenten en... toetjes!!!!!!
Ik vind curry heerlijk. Al heb ik wel een paar keer naar adem gesnakt, want het kán heet zijn.
We hadden ook een keer een echte Sri Lanka lunch, met de vingers dus. Maar toen was ik al zo slim dat ik een stukje kroepoek als lepeltje gebruikte.

Verder kregen we ergens een demonstratie van hoe een curry kán worden gemaakt. En daar mochten we later van proeven.  Was lekker! Voor de liefhebber hier het recept:
Nodig:
* 1 theelepel curry poeder (voor vlees en vis de donkere poeder, voor groente de lichte)
* 1 ui
* 1 limoen
* 3 tenen knoflook
* 1 stukje verse gember
* een paar laurierblaadjes of kerrieblaadjes
* een snuifje saffraanpoeder of geelwortelpoeder
* een stukje kaneel of wat kaneelpoeder
* 2 cardamoms
* 1 theelepel azijn
* 1 kopje cocosmelk
* een snuifje zout
* 2 kruidnagels
* 500 gram vlees of vis of groente
Bereiding:
Snijd de ui in stukjes en fruit hem samen met de kaneel, cardamom, kruidnagel, en kerrieblaadjes goudbruin. Voeg de fijngesneden knoflook en gember toe en als de knoflook begint te kleuren ook de overige ingrediënten.
Voeg bij het gewassen en gesneden vlees/vis/groenten de azijn toe en daarna de cocosmelk. Breng het geheel aan de koo en laat koken tot het gaar is op een middelmatige vlam. Daarna nog 5 min. doorsudderen op een laag pitje. Voor een iets dikkere saus een half kopje yoghurt toevoegen.

In ons geval werd deze curry gemaakt met vis. Makreel uit een blikje.

Over de taal en een Jan Hagel (Sri Lanka 4)

Toen ik deze mevrouw vroeg of ik haar mocht fotograferen, vond ze dat meteen goed. Ze wees trots op haar jurk en ging er echt even voor staan. Dat deden trouwens bijna alle vrouwen die ik het vroeg, ze schudden nee, dat betekent ja en waren vervolgens trots aan het poseren. Die foto's laat ik later nog zien.
Déze mevrouw vroeg mij of ik de foto wilde opsturen en dat wil ik natuurlijk. Pen en papier er bij en toen schreef ze haar adres op. In het Singalees.

Dat zag ik nog niet meteen verstuurd worden vanuit Hoorn en dus werd de buurvrouw erbij gehaald die het in het Engels opschreef.
Wat een bijzonder schrift is het hè. Ik vind het wel mooi, krullerig. Het wordt van links naar rechts geschreven en is volledig onherkenbaar. Het laatste woord zou Sri Lanka kunnen zijn, maar zeker weet ik dat niet.
Ik vond op straat ook nog een boodschappenbriefje. Ik dénk dat het een boodschappenbriefje is, maar voor evenveel roepies is het ook iets heel anders.

Ik dénk ook alleen maar dat het Singalees is, maar het zou ook Tamil kunnen zijn. Die twee talen zijn heel verschillend. Tamil wordt door 20 % van de bevolking gesproken en Singalees door 80%.
Veel mensen spreken ook Engels. Kinderen ook!
Kijk op dit bord zie je Engels, Singalees, Tamil en Nederlands.

In deze envoudige, kleine kerk met twee klokgevels is nog een Nederlandse grafsteen uit 1686. Maar dit terzijde, ik had het over de taal.
In 1658 veroverde Nederland Colombo op de Portugezen en begon de Nederlandse periode die duurde tot 1802. Daarna kwamen de Britten.
Uit die Nederlandse periode zijn nog aardig wat Nederlandse woorden blijven hangen, wel verbasterd inmiddels. Zoals bijv. advakat, artappel, kantoruva, kamare, soldere (zolder), baas (vakman), boontje.

En ik heb er zelf ook nog eentje gevonden.  Een echt Nederlands woord. Bij een bakker!

En dus aten we op een tropisch eiland in de Indische Oceaan een overheerlijke Jan Hagel. Met van die kleine suikerkloddertjes erop!