Ik ween om bloemen in den knop gebroken
En vóór den uchtend van haar bloei vergaan
Het begin van een sonnet van Willem Kloos. Lang geleden gemaakt.
Ik weende niet, maar treurig vond ik het wel. Zulke prachtige stokrozen, zomaar gestort in een container vol puin en afval.
Ik ween om liefde die niet is ontloken, en om mijn harte dat niet werd verstaan....
BeantwoordenVerwijderenOch jee Bettie.....prachtig. Van ooit eens. Mooi!!
Madelief.