Gisteren liet ik een en ander zien van de tentoonstelling Metamorfosen in het Rijks.
Van de mythe van Leda en de zwaan.
Onze kleindochters zijn ook geweest met hun moeder. Ik had al gehoord dat het leuk was geweest.
En dat verbaasde me helemaal niet want het Rijks is er goed in om iets duidelijk en aantrekkelijk te maken voor kinderen.
Dat heb ik vaak genoeg ervaren.
Kijk, Noor heeft een tas om en die zit vol met opdrachten en kijktips bij verschillende kunstwerken.
Ook erg mooi vond ik het verhaal van Pygmalion die verliefd werd op de (perfecte) schone Galatea. Maar ja, zij was zijn eigen schepping. Hij was kunstenaar.
Gelukkig kwam de godin Aphrodite te hulp en maakte het beeld levend.
Bovenin zie je nog het liefdesgodje Eros dat een pijl afschiet. En zij leefden nog lang en gelukkig.
Ik werd er op gewezen hoe mooi deze schilder de overgang van beeld naar levend heeft gemaakt.
Onder de knie nog alles wit en dan langzaam van kleur veranderend, van dood naar levend. Ook de starheid van de benen en de levende draai van het bovenlichaam.
Jean-Léon Gérome, Pygmalion en Galatea, 1890
Niet de beeldhouwer is verliefd op zijn schepping maar een vrouw is helemaal weg van een versteende man.
Paul Delvaux, Pygmalion, 1839
Al die verhalen, al die namen en termen... geweldig.
Maar het allermooist vond ik dit beeld met dit verhaal:
Hermaphroditus was een god. Een kind van Aphrodite en Hermes. Logisch toch die naam?
In het verhaal smelt deze Hermaphroditus samen met een bosnimf en worden ze nooit meer gescheiden. Et voila, een tweeslachtig wezen met het geslachtsdeel van een man en het lichaam van een vrouw.
Je denkt dat het een fraai beeld van een vrouw is. Maar... als je er echt omheen loopt, zie je dat de persoon (op ware grootte), zowel man als vrouw is.
Nadat het Romeinse beeld uit de 2e eeuw (maker onbekend) was opgegraven, heeft de beroemde Bernini er in 1620 een matras onder gemaakt. En dat matras... ik moest me echt beheersen om er niet aan te komen. Het is marmer hè en het ziet er zo ontzettend zacht uit. Zo knap!
Enfin, er was dus nog veel en veel meer. Maar ja, het is genoeg zo. Zei ik al dat je nog tot 25 mei kunt gaan kijken?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten