Ecopech

Het Zuiderzeemuseum... ik kan er op de fiets naar toe en dat doe ik regelmatig. 

Gisteren had ik het nog over ons laatste bezoek. 

Er stond die dag een pittige wind, maar ja ik heb een e-bike dus dat is te doen. 

Het eerste stukje van de tocht reed ik in eco.Mijn fiets heeft drie standen, eco, sport en power. 

Power, dan hoef je bijna niks te doen bij normale wind. Eco wel, maar natuurlijk altijd minder dan op een gewone fiets. Hier in de stad neem ik bijna altijd eco.

Beter voor mij en ook nu reed ik eco.

Enfin, we bezochten het museum en genoten. 

Voor de terugweg, het was nog harder gaan waaien, kozen we eigenlijk voor de route binnendoor,  niet over de dijk.

Maar het eerste stuk móét je over de dijk en viel het mee met de wind. Ik had dus eigenlijk verder willen trappen, maar mijn geliefde besloot er  af te gaan. 

Ik wist dat het niet de goede route was, maar ik kon hem niet inhalen en ook niet bereiken met mijn stem.

Enfin, na ongeveer 8 kilometer extra,  ook pal tegen de wind in,  kwamen we toch weer op de dijk uit.

En ik was dood-en doodmoe. Zo moe dat ik begon te twijfelen aan mezelf. 

Ik dacht mijn conditie is ineens heel slecht, zou dat misschien door al die antibiotica en andere medicijnen kunnen komen,  of door die valpartij van laatst? 

Een paar maanden geleden fietste ik hier nog fluitend, ook met harde wind. En nu... ik was een wrak. Wat mankeerde ik? 

Tja, we moesten uiteraard wel verder. Het regende steeds een beetje, schuilen kan daar ook niet. Echt... ik kon niet meer. 

Maar natuurlijk kwamen we thuis. Eindelijk. 

Mijn helm af en mijn bril af en toen... 

Toen zag ik het. 

Ik had de hele terugweg in eco gefietst, met dat extra stuk dus. En met extra inspanning om mijn man nog enigszins bij te houden. 

Hij reed wél in de hoogste ondersteuning (en die is op zijn fiets nog hoger dan op mijn fiets). 

En dan zijn er ook nog zeven versnellingen en ik reed in zeven, de zwaarste. Ook niet echt verstandig. 

Met mijn bril op had ik wel op het display op mijn fiets gekeken, maar niet goed kunnen zien en echt gedacht dat er power stond. 

Stom, stom!

Toen ik bijgekomen was en ook nu ik er op terug kijk... ik had wel echt een sportieve prestatie geleverd. 

Niet te vergelijken natuurlijk met mensen die op gewone fietsen rijden, maar toch...

Inmiddels hebben we al weer een paar fietstochten achter de rug, ik bedoel in de benen en dat ging prima!