Rozen in een lijst

Ja die rozen,  ze zijn zo mooi dat ze best een lijst zouden verdienen. Vooral omdat deze roos het zeer rustig aandeed in voorgaande jaren. Maar nu snapt ze het helemaal gelukkig.
Toch... de lijst is daar niet voor bedoeld. Die hangt daar gewoon te drogen nadat ik hem had schoongemaakt. Ik kocht hem op een rommelmarkt, al een paar jaar geleden. En nu heb ik er eindelijk een bestemming voor.
Er komen allemaal foto's van Anna in. Maar ik moet hem eerst nog bewerken. Ik ben van plan de lijst zo aan de muur te hangen en de foto's er losjes in. Geen glas of achterwand of zo. Gewoon op de witte muur en de foto's met tape. Leuk tape, waar ik inmiddels een aardig voorraadje van heb. En leuke foto's van Anna, waar ik inmiddels een gigantische voorraad van heb. Het wordt trouwens ook voor het eerst in tijden dat ik weer eens foto's laat afdrukken.

Handel in veren

Wordt er niet meer gelezen, Bettie? Nou natuurlijk wel! Veel juist. Verschillende boeken tegelijkertijd.
Dit boek is uit en dat vind ik jammer. Ik las het tijdens een slapeloze nacht en zo was het niet eens erg dat ik niet kon slapen.
Om te beginnen,  ik heb meer van deze schrijfster gelezen en ik vind Rascha Peper een geweldige vertelster.  Dit is haar laatste boek, postuum verschenen, want Rascha Peper overleed helaas een paar maanden geleden.
Zij was ernstig ziek en  heeft eerst gedacht dat ze dit boek niet meer af zou kunnen krijgen. Er zat al heel veel werk in en ze heeft overwogen het boek door een andere schrijver af te laten maken. Maar dankzij een opleving tijdens haar ziekte heeft ze het verhaal toch nog zelf kunnen beëindigen
Het is het verhaal van ornitholoog Henk Bronkhorst. Hij is in Nieuw Guinea (in de jaren vijftig) op zoek naar een misschien uitgestorven vogel: het Bruijns Boshoen. Ondertussen zit zijn vrouw Minke thuis en groeien ze uit elkaar. Ook omdat het zulke totaal verschillende mensen zijn. Henk overlijdt jong. Vele jaren later, in 2012 laat Minke haar kleindochter Wendy een familiegeheim ontdekken.
Hoewel Rascha Peper van plan was een veel groter werk te schrijven, is dit boek toch wel een afgerond geheel. Ik had graag nog veel meer willen lezen over de 'hoofdrolspelers' en ook over hoe het met die vogel zat. Dat komt er niet meer van. Maar het boek is toch een aanrader!

Roodkapje (30)

Ha, gisteren kwam er een Roodkapje bij mijn verzameling. Eentje die ik nog niet had. Ik kreeg hem van Petra uit Sappemeer, via Postcrossing. Petra verzamelt ook allerlei soorten kaarten. Bijv. kerstkattenkaarten. Grappig toch? Petra, dankjewel!

Mazelen

Wat een gedoe over die mazelen. Natuurlijk gaat iedereen er weer iets over zeggen en natuurlijk vormt iedereen zich een mening. Heleen Dupuis komt weer opdraven en Rutte. Een dominee neemt het woord, we zien de worsteling van een aantal gelovigen. Een filmpje van de kerkgang in de bible-belt hoort er ook bij.  En uiteindelijk verandert er niks. Ja, er zijn  flink wat kinderen ernstig ziek. En er gaan er misschien een paar dood. Bij de vorige epidemie waren dat er drie.
Nederland, 2013.

Berlijn (4)

Met deze gids in de hand waren we in Berlijn. Want gevorderden, ja zo kunnen wij onszelf wel aanmerken. De eerste keer dat ik in Berlijn kwam, was dat in 1971 of zo. Ik zat in het laatste jaar van de Pedagogische Academie, de Muur stond er nog en we zagen een heleboel. Ik kocht een prachtige poster in een van de musea en die heeft jaren mijn huis gesierd. We woonden een optreden bij van de Berliner Philharmoniker, aten curry wurst en dronken bier. Dat paste goed bij de shag die ik toen nog draaide en rookte. En verder waren we tijdens die reis toch ook voornamelijk met onszelf bezig.
Veel later ging ik met echtgenoot terug en nog eens en dit was de derde keer. Want Berlijn is een fascinerende stad. We hoeven natuurlijk de toeristische highlights niet meer te bezoeken en richten ons dus juist op wat andere zaken.

En we hadden de fietsen mee. We hebben in veel grote steden gefietst (waarbij ik fietsen in Amsterdam nog steeds het gevaarlijkst vind). Maar Berlijn is echt een stad om te fietsen. Als er geen fietspad is, mag je op de busbaan. Die is heel breed en alleen voor bussen en taxi's en fietsers dus. Ik voelde me superveilig. Veel verkeerslichten en niemand die door rood rijdt of loopt. En humor hebben de Berlijners ook wel hoor:

 We hadden dus een groot bereik én lekker fietsweer. We hebben echt heel veel kilometers afgelegd. Van een restaurant in de wijk Prenzlauer Berg naar ons hotelletje aan het begin van de Kurfurstendam bijv. was het anderhalf uur fietsen. Zo zie je natuurlijk wel heel veel. En we deden nog een keer een muurfietstocht. Die voert door de hele stad. De tocht begint bij de Bosebrucke waar op 9 november 1989 de slagbomen open gingen en OostBerlijners naar het Westen gingen. We zagen het Mauerpark, op de plaats waar eerst niemandsland was. Er worden concerten gehouden en op zondag een vlooienmarkt. We fietsten door de Bernlauerstrasse waar een Gedenkstatte is, een uitkijktoren en een documentatiecentrum. De straat waar meerdere vluchttunnels zijn gegraven, de straat waar huizen in Oost stonden en de stoep voor die huizen in West. De straat waar het eerste slachtoffer viel toen ze zich met een sprong in vrijheid probeerde te brengen.

En waar deze vrouw, 9 maanden zwanger, met haar man en dochtertje sprong en werd opgevangen door de tevoren schriftelijk op de hoogte gestelde Westduitse brandweer. Drie dagen later werd haar dochtertje geboren.

Je kunt je bijna niet meer voorstellen hoe het was in die stad. Wat een verdriet en wat een ellende. Toch is het nog niet eens vijfentwintig jaar geleden.

Stuur een Foto, Berlijn (3)

Bij Stuur een Foto gaat het deze week over reizen en komt dat even goed uit nu ik op reis ben. Ik ben de hele dag aan het fotograferen, dus viel er veel te kiezen. Maar deze foto vind ik echt heel goed bij het thema passen en dit is dus mijn bijdrage voor deze week. Berlijn, een stad zo vol met Street Art en graffiti, niet te geloven. Ieder muurtje en ook de overblijfselen van DE muur vol gekalkt. Soms mooi, soms lelijk, grappig, irritant, wijs. Kies maar. Ik moet wel zeggen dat het wat veel is. Maar er is niets te zien op de historische gebouwen dus dat valt dan weer mee.

Berlijn (2), Baumhaus an der Mauer

Toen de muur er nog stond in Berlijn ging een inwoner van de wijk Kreuzberg een zomerhuisje bouwen . Het stukje grond hoorde eigenlijk bij de DDR, maar de muur zelf stond om praktische redenen iets verderop. De politie kon er niks tegen doen, het was eigenlijk een stukje niemandsland. Misschien was dit wel het allereerste begin van die groene paradijsjes uit mijn vorige blog. Misschien. In ieder geval wordt er nog steeds verbouwd: groenten en bloemen.

Berlijn (1)

Paradijsjes zijn het. Kleine braakliggende stukjes grond, midden in de stad, die in gebruik zijn genomen door buurtbewoners. Ze tuinieren dat het een lieve lust is en lopen de kans dat ze er af worden gezet als de grond voor iets 'nuttigers' gebruikt gaat worden. Soms is de grond verontreinigd en dan wordt er getuinierd in bakken of in zakken. Maar ze doen het. En de groenten en bloemen doen het ook. Superleuk. We zien dit alles in Berlijn.

Roze (Stuur een Foto)

Roze, dat vraagt Els deze week bij 'Stuur een Foto' en dit is mijn bijdrage.
Een roze achtergrond, een roze hoofddoek en dat alles in het kleurrijke Marrakech gefotografeerd. Ik hou van roze!

Teksten

En dit zie je ook op de boekenmarkt: shirts met sterke teksten. Ik draag ze niet, maar maak er graag een foto van.