Kopenhagen.

Ook in Kopenhagen bezochten we een museum, natuurlijk: het Statens Museum for Kunst (zie je wel dat Deens meevalt),

Een mooi gebouw, met ervoor leuke stoeltjes in mijn lievelingskleur, waar je lekker kon gaan zitten uitpuffen. Niet dat wij dat langdurig deden, we willen altijd zoveel doen op een dag...
We zagen prachtige kunst, o.a. Matisse. Maar ik was vooral geïnteresseerd in de Deense kunst. Mooie dingen gezien.

Deze lezende dame bijv. van een schilder die Michael Ancher heet. Nog nooit van gehoord, maar ze zou prachtig passen in het boek 'Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk'. Ze staat niet in deel 1, misschien wel in deel 2 en anders had ze er gewoon in gemoeten.
Hoe dan ook, we dwaalden er een paar uur heerlijk rond.
Later op die dag gingen we naar het Koninklijk Paleis kijken, Amalienborg. Het bestaat eigenlijk uit verschillende paleizen en in een tamelijk onopvallend gedeelte woont de koningin.
Wij zijn nooit zo uit op het wisselen van de wacht, dus dat hebben we gemist. Maar de wáchters missen is uitgesloten. Ze marcheren eerst door de stad en bij Amalienborg bewaken ze de tent. Levert aardige foto's op.

Volgens de reisgids (100 % Kopenhagen) moesten we achter dit paleis om lopen voor een volgende bezienswaardigheid. Helaas was daar één en ander afgesloten. Er stond een grote schutting, aan twee kanten. Wel een leuke schutting, versierd met reprodukties van schilderijen die we net die morgen in het museum hadden gezien.
Dáchten we.
Snel verder lopen dus maar.
Maar toen we één schilderij dat we 's morgens leuk hadden gevonden, toch nog even nader bekeken op die schutting, zagen we toch een paar verrassende dingen.Tja en toen zat er niets anders op en moesten we ze allemaal bekijken. De beelden die ik hier laat zien zijn allemaal nog al duidelijk. Maar bij sommige hebben we echt moeten speuren. Enfin, kijk zelf maar:

 

Een gezellig dobberend badeendje bijv.

 

Een 18e eeuwer die een bril denkt nodig te hebben

Een vredig tafereeltje met een hele enge kat

Een dorstige koning die van plan is om een ritje op de motor te gaan maken. 

En nog veel meer dat ik maar niet allemaal nog laat zien. Humor hebben ze dus ook, die Denen!

Rommelmarkt

Els (klik) stuurde mij deze keer een rommelmarkt gedicht. Echt leuk, zoals het inderdaad af en toe voelt, als je zelf 'zit':

Rommelmarkt  

De mensen kijken niet, ze overschouwen

en varen als een schip voorbij

ik zie ze in gedachten bouwen

aan een toekomst vol verleden tijd  

ik daarentegen wil dat laatste kwijt

en heb het op een tafel uitgespreid 

ik sta het minzaam aan te prijzen

met een glimlach vol gelatenheid 

soms stopt er iemand aan mijn stand

en neemt iets vast of durft te wijzen

ik kijk dan op en knik gedag

vol hoop dat ik verkopen mag  

een euro is nog veel te veel

ik zie het al aan hun gezicht

alsof ik van hun moeder steel

terwijl ik hier mijn ziel verdeel 

ze bieden 50 eurocent

een stuk dat mij zo dierbaar is

wat ik hen bijna huilend zeg

voor 80 cent doe ik het weg  

waarna ik schrijf in dit gedicht:

alweer iets kwijt dat ik niet mis. 

© bert deben 

En eigenlijk drukt hij hieronder ook precies dat gevoel uit:

Je kunt nog steeds meedoen met deze rubriek. Stuur dan jouw rommelmarkt/kringloop foto of verhaal  en ik plaats het volgende week donderdag met een link naar jouw site. 
Mijn adres: klik

Legodame

Dit vond ik wel een leuke, passende foto. We zijn tenslotte in Kopenhagen, Denemarken!

Ik heb eigenlijk niet gekeken of Lego nou in Denemarken goedkoper is dan in Nederland.
Wel gingen we in een Legowinkel kijken.
Ik wilde graag een Legomeisje kopen.
In de tijd dat onze kinderen met Lego speelden waren er nl nog geen meisjes in het assortiment. Ik vond dat toen al raar en leuk dat ze er nu wel zijn.
Bleek zo'n meisje los te koop te zijn, maar in een ondoorzichtig zakje. Desgevraagd vertelde de buitengewoon aardige Legoverkoper dat er niets anders op zat dan alle zakjes te kopen. Een stuk of vijf.
Nou ja dat deed ik natuurlijk niet. Op onze zolder bevindt zich echt een flinke voorraad.
Toen ik zei dat ik dat niet ging doen zei hij wel even voor me te willen proberen.
Hij heeft vervolgens tien minuten (niet overdreven) in die bak met ondoorzichtige zakjes staan voelen, tot hij er eentje vond. Is dat niet lief?
Toen ik ging afrekenen voelde het meisje achter de kassa ook nog even. 'Oh yes' zei ze, ' this is a girl, definitely'. En ze had gelijk!

Links zie je een stadsbeeld van Kopenhagen helemaal uitgevoerd in Lego, plat aan de muur. Erg leuk. Rechts die jongen die staat te voelen of er een meisje in zit!
En daarnet maakte ik het zakje met het meisje open. Blijkt het een zeemeermin te zijn, met een theepot.
Dat was niet helemaal de bedoeling, maar eigenlijk als souvenir van Kopenhagen toch zeer geschikt. Ik dronk daar namelijk de lekkerste thee ooit (met daarbij de lekkerste taart die ik ooit at!) dus dat theepotje komt mooi uit. En die zeemeermin is ook zeer gepast natuurlijk. Met een vette knipoog.

Ps.: Dit blogje kwam tussendoor, dus nu ben ik nog steeds niet klaar met Kopenhagen!
Ps.2: Ik krijg ineens zo'n zin om een beetje te legoën (dit is vast niet goed gespeld), maar ik moet naar school. NU!

Twee wijken in Kopenhagen

Gek he, ik kan nog veel meer over Kopenhagen vertellen. Toch waren we er precies vijf dagen, niet echt lang als je bedenkt dat ik in Amsterdam bijv. nog lang niet ben uitgekeken. Ik bedoel dan is het eigenlijk niet eens lang.
Ik vond één ding tegenvallen en dat was 'de wijk' Christiania. Een soort hippieparadijs. Ik denk dat ik er gewoon te oud voor ben. De wietwalmen komen je tegemoet, je mag er niet rennen, want dan schrikken de bewoners omdat wiet niet gelegaliseerd is. Je mag er geen foto's maken. Ik vond het er vies en niet interessant. Van die duffe koppen, nee ik vond het niks. De bakfietsen die er gemaakt worden zie je trouwens overal in de stad

We ontdekten wel een anderen superleuke wijk, genaamd Brumleby. De naam alleen al.
Het is een klein wijkje met wat leuke winkel(tje)s en maar een paar straten. Eigenlijk straatjes, maar ik houd niet zo van al die verkleinwoordjes.
Lang geleden, in de 19e eeuw opgezet na een cholera-epidemie. Bedoeld om gezonde en goedkope huizen te bouwen voor de werkende klasse.
We spraken een bewoonster, en zij vertelde dat er nu een wachtlijst is van twintig jaar of zo. De huizen zijn klein, maar er is zo'n leuke sfeer. Er zijn tuintjes en gemeenschappelijke voorzieningen als je dat wilt. Wasmachines bijv. en een creche.
Enfin, de foto's laten het zien:

Oh ja, ik heb ook erg genoten van dit bord, ik zag het op verschillende plaatsen. 

 En zo'n rendier op een lantaarnpaal is ook nooit weg natuurlijk.

Zo, genoeg weer voor vandaag. Morgen de laatste beelden uit Kopenhagen. Misschien hè, misschien!

Kobenhavn

We hadden echt prachtig weer in Kopenhagen. Alleen op de vertrekdag viel er een heel klein beetje regen, maar dat was met een paraplu te verhelpen. We hoefden geen jas aan.
Toch bereidde men zich wel voor op de winter. Getuige dit bordje:

Ja zo lang het allemaal in het Engels is, is het best te volgen daar hoor. Geen probleem:

Als het Deens wordt zijn sommige woorden goed te begrijpen, in ieder geval te lezen. Verstáán niet hoor, we verstonden bijna niets, behalve goede morgen en hi.
Maar niet alles is te lezen, lang niet alles

Toen ik dit bordje zag heb ik gevraagd naar de betekenis.
'Dat hebben we niet
Dat kunnen we niet
Dat doen we niet
OPHOEPELEN!'
Maar het was wel een hele aardige meneer die het voor me vertaalde.

Tenslotte nog even deze foto:

Van deze tekst begreep ik niks. Er was niemand om het aan te vragen, dus thuis maar eens even gegoogeld.
Gelukkig werd de vertaling me toen helemaal duidelijk, volkomen duidelijk mag ik wel zeggen. Kijk maar:

sed opgelopen was niet eens het dak, maar vertalingen voor hulp geoginer is zo fragiel richting

Ik wens jullie allemaal een mooie, veelkleurige herfstige week en... Mind your life!

Wonderful Copenhagen

Nog lang niet klaar met Kopenhagen. Vandaag laat ik wat foto's zien die ik leuk vind en die misschien iets zeggen over de stad, over de sfeer in de stad.
De eerste:

Een prachtige kerk, heel strak, heel calvinistisch: de Vor Frue kerk. Ik moest wel lachen toen ik dit  zag.

En deze:

Ik had het al eerder over Danish Design. Zelfs de fietsbellen zijn mooi. En onbedoeld is het nog een selfie geworden ook.


Dan een paar foto's van mensen:

Mensen die er geen enkel probleem mee hadden om op de foto te gaan.
Ze stralen allemaal iets verzorgds uit.
En plezier in het leven, dat zie je ook.
Het stel dat hier 's morgens om half tien al aan een Carlsbergje zit, kwamen we later nog eens tegen en toen ging de man ons nog wat tips geven. Zo leuk.

Nog twee vandaag:

Graffiti, maar wel met humor. Zie je die pluimpjes op respectievelijk het hoofd en de kop?

En de allerlaatste:

En als we het nou zat geweest waren (maar dat waren we niet), hadden we gewoon een reisje Groenland kunnen boeken!

Hans Christian Andersen

Waar zal ik eens beginnen voor wat betreft Kopenhagen?
Ik was er voor de tweede keer. De eerste keer waren we aan het kamperen in Denemarken en waren de kinderen nog vrij jong. Dan doe je toch andere dingen dan wanneer je, zoals nu,  met z'n tweetjes bent.
Van toen herinner ik me alleen nog maar het beeldje van de Kleine Zeemeermin, het eten van een Polse (met een streepje door de o) en het feit dat onze lieve hond Mac midden op een heel groot plein ging zitten en heel erg poepte, iets wat hij echt nooit deed en waar we dus niet op voorbereid waren qua poepzakjes en zo. Ik weet niet eens meer hoe we het opgelost hebben.
We begonnen deze keer meteen na aankomst met het eten van een polse. En verder was alles anders dan toen. 
We zagen op onze allereerste wandeling meteen een mooi beeld van de dichter Hans Christian Andersen.

Dus laat ik daar maar eens mee beginnen. Andersen.
Wat heb ik zijn sprookjes vroeger vaak gelezen. En later op school ook nog wel veel voorgelezen. De kleine zeemeermin, Het lelijke jong eendje, Het kleine meisje met de zwavelstokjes, De sneeuwkoningin, Duimeliesje,noem maar op.

Prachtige sprookjes. Wat zullen illustrators het mooi hebben gevonden om zo'n sprookje te illustreren. Denk ik. Nog steeds trouwens. Er is net weer een nieuw sprookjesboek verschenen.

Dus vond ik het leuk om op de plek in Kopenhagen te zijn waar Andersen een aantal jaren heeft gewoond.
Dat is namelijk Magasin du Nord. Een groot en mooi warenhuis met geweldig 'Danish Design'. Op de laatste dag bezochten we die winkel. En die was ook buitengewoon leuk geweest als Andersen er niet had gewoond. Want tsjonge, wat maken die Denen mooie spullen. Jammer genoeg tamelijk onbetaalbaar, maar dit terzijde.
In Andersens tijd was het nog geen winkel maar een hotel. Het was vlak bij het theater en de opera. Andersen had eigenlijk acteur willen worden en was dan in dat hotel maar vast in de buurt.

We bezochten zijn graf. Dat is gelegen op een prachtige begraafplaats, waar hele families komen picknicken, maar waar het toch geen troep is. Je mag er gewoon fietsen en het is eigenlijk min of meer een park.
Het graf stelde niet veel voor. Op de steen de data van geboorte en overlijden en een tekst van Andersen zelf, die er op neer komt dat het lichaam sterft, maar de geest blijft. (Als ik het met hulp van Google goed vertaald heb natuurlijk hè)

Maar vlak naast het graf zat een mooi eekhoorntje te relaxen onder een boom. En ik bedacht dat Andersen dat vast en zeker leuk gevonden zou hebben.
En deze foto vind ik nog al symbolisch voor het werk van Andersen. Voor zijn sprookjes. Een lichte, maar ook zeker een donkere kant!

Ja en tenslotte bezochten we wederom De kleine zeemeermin. Ook Andersen.
Je bent toerist of je bent het niet.  Het was een beetje aan het eind van de dag, maar het was nog steeds druk. Hele hordes toeristen waren er en er werd gigantisch veel gefotografeerd. Ook veel mensen die probeerden heel dicht bij het beeld te komen wat in sommige gevallen natte voeten opleverde.
Het beeld staat daar al sinds 1913. Ik vind de Deense naam zo leuk klinken: Den lille havfrue.   Ze was een cadeau voor de stad van de directeur van de bierbrouwerij Carlsberg.

Deze vrolijke meneer was er ook bezig, met zijn gigantische cupcake. Desgevraagd meldde hij dat hij overal ter wereld foto's maakte op bekende plaatsen, altijd met zijn cupcake. Grappig wel. Mijn man heeft wel eens (in New York) op heel veel  bekende plaatsen zijn hoed neergelegd en gefotografeerd. Dat zijn ook leuke foto's geworden. Het slaat helemaal nergens op natuurlijk, maar wel leuk...
Genoeg over Andersen lijkt me. Alleen nog een putdeksel met zijn afbeelding. Waarvan ik ook denk dat hij dat leuk gevonden zou hebben:

Fietsen in Amsterdam en in Kopenhagen

Als ik terug ben van een korte van een korte vakantie lees ik altijd nog even de kranten door. Heel oppervlakkig hoor.
Deze keer waren we naar Kopenhagen. En net thuis zie ik in het Parool een heel groot artikel (twee pagina's), getiteld: In Kopenhagen lukt het wel.
Ja dan is mijn interesse natuurlijk gewekt.
Het gaat over fietsen in Kopenhagen. Er zijn daar net zo veel fietsers als in Amsterdam, maar nauwelijks problemen. 'Kopenhagen verzint slimme oplossingen voor de gigantische aantallen fietsers die de stad aandoen' staat er. 'Daar kan Amsterdam nog wat van leren'.

Als wij in Amsterdam zijn, fietsen we vaak. We parkeren ergens buiten de stad, vaak in Noord. De fietsen zijn mee op de auto en in de stad fietsen we.
Ik heb vaak verzucht dat ik net op tijd begonnen ben met fietsen in 'de grote stad', want als ik er nu mee zou moeten beginnen, denk ik dat ik meteen ook weer zou afhaken. Je riskeert op sommige punten en in sommige gevallen gewoon je leven.
En het zijn echt niet alleen de toeristen die nauwelijks kunnen fietsen en als kippen zonder kop rondrijden.
Het zijn ook de haastige, ongeduldige, bellende, scheldende en toeterende Amsterdammers die er soms een zootje van maken. En de bussen, de trams, de soms onduidelijke regels.

Dat dus niet in Kopenhagen. Er zijn superbrede fietspaden, zeer duidelijk aangegeven. Er is een groene golf voor fietsers bij de verkeerslichten. Echt heel prettig. En... de mensen gedragen zich. Iedereen wacht bij een stoplicht. Maar dat wachten duurt door die golf nooit lang. Er zijn fly-overs voor fietsen en speciale fietsbruggen die er voor zorgen dat fietsers niet hoeven te stoppen voor een drukke weg.
Fietsers (en voetgangers) komen op de eerste plaats!

De eerste dagen hebben we gewandeld. De laatste dag hadden we fietsen gehuurd. En het was heerlijk, echt waar. Een groot bereik hadden we die dag en werkelijk geen moment dat we dachten: o jee, linke soep hier. (Het Paroolartikel had ik toen nog niet gelezen).
'Zoiets zou in Amsterdam toch ook mogelijk moeten zijn' is de conclusie in het Paroolartikel en daar ben ik het helemaal mee eens!

 

Maar nu heb ik nog niets over Kopenhagen zelf verteld. Nou ja, dat komt dus nog, want Kopenhagen was super.  

Ps.: Ik hou ook heel erg van Amsterdam trouwens hoor, heel erg. Maar dat fietsen vind ik echt een probleem.

Donderdag: rommelmarkt

't

Geheel toevallig (dat gelooft niemand, maar het is echt waar) stuitten we op een klein rommelmarktje in Kopenhagen. Eigenlijk meer een antiekmarkt en de prijzen waren dan ook navenant. Die geweldig leuke doosjes met de kleurrijke papagaaien heb ik dan ook niet gekocht!

't Kan niet altijd feest zijn natuurlijk hè.
Ineke zag weer hele andere zaken op een Belgische rommelmarkt. Namelijk wederom een pootje van Bambi en ook de moeder van Bambi. Ja als je oog er eenmaal op valt ...

Inekes blog vind je hier: klik.
Je kunt nog steeds meedoen met deze donderdagse serie. Stuur jouw rommelmarktfoto op. Dan plaats ik hem de volgende week hier, met een link naar je blog natuurlijk. Mijn adres: klik

Oh ja, ik kocht nog een prachtig rozenkleedje. Voor ongeveer vier euro, in een kringloop. Daarvan zijn er een heleboel in Kopenhagen. Niet dat we die allemaal af gingen hoor. Maar ja, net als met die rommelmarkt... je doet een wandeling en stuit er gewoon op. 'Die is voor mij' roep ik dan!

De 40 leukste steden van de wereld

Ha, dit boek zag ik liggen op de vakantietafel in de bieb. Al weer een tijdje geleden.
En ik dacht eens even kijken.
Ik constateerde meteen dat het eigenlijk geen leuk boek is. Misschien wel handig hoor, er staan praktische zaken in.
Maar dit soort boeken veroudert snel qua beschrijvingen van hotels en restaurants.
Ook staan er heel veel leuke steden niet in. Bijv. Londen niet. Nou ja, hoe is dat nou toch mogelijk?
En New York niet en Berlijn niet.
Trouwens er staat niet één Nederlandse stad in. De schrijvers hadden er toch minstens één kunnen kiezen.
En van de steden die er wél in staan wordt in mijn ogen weinig leuks verteld.
Ik vond Marrakech bijv. een fantastische stad. Dat vinden de schrijvers ook en Marrakech staat er dus in. Er worden van Marrakech drie highlights vermeld. Veel meer is natuurlijk ook niet mogelijk in een boek als dit. Maar ja, dan heb je er dus niet zo veel aan.
Het is wel leuk om te kijken welke van de veertig je hebt bezocht.
Dat zijn er in mijn geval twaalf.
Best veel en oh wat zou ik de andere 28 nog graag bezoeken. Maar ja, dat zit er niet meer in.Achtentwintig, nee dat geloof ik echt niet.
Daar zijn trouwens allerlei redenen voor aan te wijzen. Maar een belangrijke reden is ook dat ik vaak een stad meerdere malen wil bezoeken. Zo waren we nu in Kopenhagen. Ben net terug. Daar was ik al eerder geweest. Ja ik had natuurlijk beter één van de 28 kunnen bezoeken. Maar ja... Kopenhagen is zo leuk! Daarover later meer.