Avondrust

'Later wil ik niet wonen in iets dat Avondlicht heet' zei echtgenoot toen we gistermiddag langs een bejaardenhuis met die naam fietsten. En daar was ik het roerend mee eens, als je daar woont ligt de depressie op de loer, zou ik denken.
Een klein onderzoekje naar verzorgingshuizen, leverde echter geen bruikbare naam op. Niet één. Wat namelijk te denken van  Ten Anker, Rustenburg, Licht en Liefde, Avondrust, Vreugdehof, De Kimme, Ave Maria en Uitzicht??? Ik zag ook nog Senioren Club en dat vond ik nog wel een klein beetje leuk. Voor Wassenaar dan he, want daar was het. Maar het bleek  een huis voor bejaarde honden en katten te zijn.  Vervolgens gingen we zelf bedenken: Het laatste loodje, Trekt elkander over de streep, Morgenstond...
Maar een goeie naam konden we niet verzinnen. Iemand een ideetje?

Wetenschap

Dit berichtje is van een paar weken geleden. Ik was vergeten dat ik het had gescand en opgeslagen. Als je er op klikt wordt het groter trouwens.
Ik heb er om gelachen en er ook over nagedacht.
Dat er ergens een wetenschapper is  die op het idee komt om nou eens te gaan onderzoeken of een klimaatverandering veroorzaakt kan zijn door de scheten van dino's. En dat het dan ook echt onderzocht wordt door meerdere mensen. En dat het resultaat van het onderzoek dan gepubliceerd wordt.
Wetenschap begint met een idee, een gedachte. Soms zomaar uit het niets. Denk ik.

Buik!

De mensen op deze foto hebben helemaal geen revolutionaire methode nodig om af te slanken, dat ziet iedereen. Of ze hebben het al gedaan natuurlijk, dat kan.
Ingewikkeld hoor, het airpressure-bodyforming-concept. Maar het valt mee, je traint met zo'n band om en daar wordt lucht ingepompt en weer weggezogen. De verbranding van vetcellen wordt daardoor geactiveerd en als het dan goed gaat wordt je buikomvang minder.  Ik ben benieuwd. Ik heb het zes keer gedaan in anderhalve week en verloor aan de bovenkant 3 centimeter en aan de onderkant 2 centimeter. Nog twee weken te gaan...

Afstand

Afgelopen week heb ik nogal veel gefietst. Bijv. naar Enkhuizen, wat een leuk stadje is dat toch. En mooi! Maar daar wil ik het nu niet over hebben.
Op zo'n fietstocht zie je natuurlijk bordjes waarop de afstand wordt aangegeven. Enkhuizen 12 km staat er dan bijv. . En dan denk ik: oh dat is dus Terneuzen - Axel  en nog twee kilometer verder. Een afstand van dertig kilometer relateer ik aan de afstand Terneuzen - Breskens. Dat is toch wel gek, ik woon al eenendertig  jaar niet meer in Zeeuws-Vlaanderen. De afstand Hoorn - Amsterdam (negenendertig kilometer) heb ik veel en veel vaker afgelegd en die gebruik ik dus niet. Vreemd toch?

Stuur een Foto: Stapelen

Ik vond het lekker hoor in Marokko en Tunesië, het eten uit een tajine. En het leek me iets dat ik in Nederland heel goed zou kunnen doen. Slow food en slank. Ik kocht zelfs een kookboekje met recepten. Heerlijke dingen staan er in... met aubergine en feta bijv. of met rundvlees en kaneel, garnalen met koriander, kip met vijgen. En dat alles prachtig gefotografeerd.
En toch, waarom weet ik ook niet, het komt er gewoon niet van om nou eens die tajine te pakken en het gewoon te doen. Moeilijk is het absoluut niet, dus waarom dan niet? Het enige antwoord dat ik kan bedenken is dat het bij zo'n Noordafrikaans land hoort. Maar nu dan met die heerlijke temperaturen? Toch maar weer eens doen, want ik kan de geur bijna ruiken.
Ik kwam hierop doordat Els bij Stuur een Foto als thema 'Stapelen' heeft gekozen. En mij schoot onmiddellijk deze foto, gemaakt op een markt in een Marokkaans dorp, te binnen.
Meer stapels? Klik!

Voetbal

Het is nog maar net begonnen, het voetbalgedoe en ik zit me nu al weer te ergeren. Allemaal zo vreselijk overdreven. Oranje verliest van Bulgarije en het wordt behandeld als een nationale ramp. Geïrriteerde spelers, een geïrriteerde bondscoach. Een speler die iets fout had gedaan in een andere wedstrijd en het publiek bedankt voor de steun die hij kreeg. Dat soort gedoe. Ik heb er alweer genoeg van. Maar ik heb een voetbalminnende echtgenoot en je zult zien dat ik toch blijf kijken.

Ps.: En dan die taal: JE krijgt vier kansen en JE krijgt hem er niet in. JE hebt een situatie waarin JE moet scoren. Grrr!

Vakantie van een dag

Wat een topdag had ik gisteren. Vriendin en ik huurden op het station van Haarlem fietsen en maakten een tocht, we volgden  de Manpadroute. De omgeving is prachtig en ik heb voor het eerst in mijn leven herten in het wild gezien. Mooi! Van de opwinding zijn de foto's niet zo goed geworden, dit is nog de beste. We hadden geweldig weer, het waaide wel hard, maar daar heb je nauwelijks last van. We legden aan bij Kraantje Lek. Zo'n plek waar je vaak over hebt gehoord, maar ik was er nog nooit geweest. Echtgenoot is er vroeger nog op schoolreis geweest en mijn moeder ook. Aan het eind van de dag treinden we van Haarlem naar Amsterdam om in het restaurant van Eye te gaan eten. Met jongste zus van vriendin die ik natuurlijk ook al heel lang ken en háár vriendin. Háár vriendin was toevallig ook mijn buurmeisje in Dordrecht en later ook in Terneuzen. Onze vaders werkten bij Philips en werden allebei naar de nieuwe vestiging in Terneuzen gestuurd. Vandaar. Dus er viel heel wat te bepraten met zo'n gemeenschappelijk verleden. En dat op een superterras op een geweldige plek nl. het nieuwe prachtige filmmuseum Eye! Daar moet je echt heen. Wij gingen er eten, maar dat hoeft helemaal niet. Je kunt er ook gewoon zitten op een van de trappen en een beetje uitkijken over het IJ, de zonsondergang zien en de andere mensen die er zitten! En dan heb ik het museum zelf nog niet eens gezien...
Het was echt maar één dagje, maar ik heb het gevoel dat ik een week op vakantie was!

Invaljuf

Twee dagen achter elkaar was ik met een klas mee naar het Anne Frankhuis.
En nog een dag gewoon voor de klas.
Druk weekje dus. Hoe relatief is alles. Vorig jaar om deze tijd was een week met drie werkdagen een makkie!

Inge Loök

Joehoe, hier zijn ze weer, de twee dametjes van Inge Loök.
Deze kaart kreeg ik vandaag. Uit Finland.
Ik kan er niet genoeg van krijgen. Psychologisch gezien zal dat zijn vanwege de boodschap: oud worden is zo erg nog niet. Kijk maar, het is leuk!

Oude kinderboeken

In Zutphen, bevindt zich Stichting 'Het oude Kinderboek'. http://www.stichtingtoudekinderboek.nl/
Dat is een bibliotheek waar je kinderboeken kunt lenen en bekijken. Ze hebben er meer dan 20.000, dus de kans dat je het boek vindt waar je al lang naar zocht is ruim aanwezig. De boeken komen vaak uit particulier bezit en als ze een boek dubbel krijgen, houden ze het beste exemplaar en het andere boek gaat in de verkoop. En zo kwam het dat ik mijn slag sloeg. Ik kocht voor mijn dochter het mooiste kinderboek ooit, nl. ´David ontdekt de wereld´  van Anne Holm. Zelf had ik het al, maar het boek is niet vaak ergens te krijgen. Later meer over dat boek. Wat was het leuk om in deze bibliotheek te snuffelen. Ik had er met plezier een hele middag doorgebracht. Ach, ik zou wel in Zutphen willen wonen. Want ook verder vind ik het een superleuke stad. Jammer dat het zo ver weg ligt!