Monday Mural in Rotterdam

In Rotterdam kijk ik altijd mijn ogen uit. Ik was er met een vriendin en met een heel ander doel, maar deze mural moest ik natuurlijk wel even fotograferen. Het was erg koud die dag en bovendien erg druk, dus ik kon niet echt de tijd nemen voor goeie foto's. Maar je krijgt een beeld:

Een klein beetje dichterbij:

Wat je ziet is het Rotterdams Philharmonisch Orkest met linksboven de dirigent Lahav Shani. Ik ken niet de namen van de andere musici. Wel de namen van de makers van de mural: 

Die makers zijn namelijk Karskione oftewel Roy Valk en Paul Watty. 

En voor de zoveelste keer stond ik bijna ademloos van bewondering te kijken. Hoe krijgen ze het voor elkaar op zo'n muur. Zo knap:

Ik was in korte tijd twee keer in Rotterdam en ik vind altijd dat ik er te weinig kom. De stad is echt geweldig. Vast en zeker ook op muralgebied. 

Linking to Sami's Colourful World

Suzanne Perlman

Zoals ik al zei, Toorop was mooi,  maar niet verrassend. Het werk van deze vrouw was dat voor mij wel. 

Zij heet Suzanne Perlman en zij schilderde dit zelfportret, een dubbelportret,  in 1956. 

Van haar werk was een kleine tentoonstelling in Singer. Ik vond het prachtig. Echt. Ik ga zeker nog een keer terug.

Perlman schilderde kleurrijk, zoals hier Casa Bolivar uit 1947:

Én zij schilderde ménsen van kleur, zoals hier

Voor mij was zij echt een ontdekking, deze Suzanne Perlman. 

Zij leefde van 1922 tot 2020. Geboren in Boedapest in een Joods gezin. Getrouwd met een Rotterdamse graanhandelaar, op haar zeventiende. 

Drie dagen voor het bombardement op Rotterdam gevlucht en aangekomen op Curacao,  waar ze begon met schilderen. 

Ze woonde verder nog in New York en London, kreeg lessen, had contacten met andere schilders en verder weet ik er niks van. 

Dat is toch vreemd hoor. Dit is de eerste tentoonstelling in Nederland over haar leven en werk in meer dan vijftig jaar. 

Ik zou wel een boek willen lezen over dat leven. Een interessant en lang leven.  

In plaats daarvan laat ik nog een werk zien. Een waardeloze foto, maar een heel mooi werk

Het heet Wasdag ritueel, drie generaties, 1941. 

Mijn enige aanmerking op de tentoonstelling was dat mij, bij sommige schilderijen,  de titel niet duidelijk werd. Ook daarom ga ik gewoon nog een keer terug! Dat kan nog tot 28 juni.