Vrijdag 27 maart 2026

Vandaag bestaat deze stad, de stad waar ik zevenenveertig jaar geleden kwam wonen waardoor ik  Hoornaar werd,  Hoorn dus, zeshonderdzeventig jaar. 

'De stad is jarig' zoals ze zeggen. 

Op deze dag, 27 maart, kreeg Hoorn stadsrechten. Kreeg? Nou ja eigenlijk niet. Hoorn betaalde ervoor met 1550 van deze gouden schilden. Die schilden, dat waren de gouden munten die Willem V net had ingevoerd. 

Ze hadden er wat voor over. Ik las dat het bedrag nu zo ongeveer tweehonderdduizend euro waard zou zijn. 

Er wordt aandacht besteed aan deze dag en dat begon gisteren met een lezing van Ad Geerdink, de oud-directeur van 'ons' museum. Ad is een geweldige spreker en het onderwerp 'Het verhaal achter  de Eenhoorn' interesseerde ons zeer. Die eenhoorn is een symbool van Hoorn geworden. Je vindt overal afbeelding van eenhoorns in de stad. 

Het was een boeiende lezing met beelden van  de alleroudste eenhoorns ooit gevonden, tot nu toe. 

En het mooiste was het idee van Ad Geerdink, het idee dat alle overige ideeën én het eindeloze gezeur over het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen (moet het beeld van deze man blijven of juist weg van deze centrale plaats),  in een klap zou oplossen.

'Zet een prachtig nieuw eenhoornbeeld op de sokkel en verplaats het beeld van Coen naar het voorplein van het museum'. 

Dat idee was er al eerder hoor, maar dan krijg je weer de discussie over wie er dan op die sokkel zou moeten. Mijn idee was bijv. een Hoornse vrouwelijke verzetsheld (niet zelf bedacht). 

Maar een eenhoorn erop, briljant. Dat  zou pas echt de meeste mensen tevreden kunnen stellen.