Als altijd gingen we op weg naar Tate Modern. Normaal doen we dat om kunst te kijken natuurlijk, maar daar zat Odin niet op te wachten. We gingen dus alleen voor het gebouw en dan speciaal de bovenste verdiepingen, omdat je daar een fraai uitzicht hebt.
Zoals ik zei dat doen we eigenlijk altijd.
Toch zag ik nu voor het eerst een trapje rechts naast de Millenniumbrug. Dat is de brug waar je over loopt als je vanaf de St Pauls komt.
Een trapje naar het strandje daar. Ja daar gaan we dan natuurlijk op. Er zat een meneer te schilderen op dat trapje en die wilden we niet storen, maar we konden er net langs.
We hadden naar beide kanten ineens een heel ander uitzicht. Kleine mensjes op de brug. The Shard.
Erg leuk natuurlijk.
Dus hij ging onmiddellijk op zoek.
We liepen daar lekker, het was er wonderlijk genoeg heel stil, geen stadsgeluiden. Odin vond een iets, ik vond een gezichtje:
Zij vertelde dat ze laatst echt een museumwaardige kandelaar had gevonden. Er waren op dat moment vier mensen aan het zoeken. Maar zij had geluk. Ze stond net op de plek waar met een grote golf, veroorzaakt door een Uberboat, iets aanspoelde.
En ze gaf me haar Instagramadres waar ze alles altijd op zet wat ze vindt.
Ook nu had ze iets gevonden, een pijpekop, en ze dacht hem te kunnen dateren op zo rond 1800.
En... die wilde ze aan Odin geven. Zo lief...
Maar Odin was eerst heel terughoudend en daar begreep ik helemaal niks van. Wat bleek? Hij had gezien dat het een pijp was en hij wilde helelmaal niet gaan roken.
Toen hij begreep dat dat ook niet de bedoeling was, was hij er hartstikke blij mee. De pijp zit nu thuis veilig opgeborgen, in een doosje met Londonherinneringen.
En die mudlark, Emma heet ze, ik blijf haar voor altijd volgen!
15 opmerkingen:
Wat aardig van die mevrouw.Een aparte herinnering
Wat een heerlijk blogje. Leuke ontmoeting weer en lief dat Odin een pijpenkop kreeg (wat zeg ik nóu weer… 🙈😂).
Wat leuk dat jullie een weg naar beneden vonden, spannend! En dan zo'n aardig mevrouw tegenkomen, geweldig!
Dat soort ontmoetingen blijven je bij...
Wat een leuke ontmoeting. En Odin bofte maar. Iets gevonden en iets gekregen.
Zó leuk zo’n ontmoeting en meteen iets voor in zijn Londen herinneringsdoosje en dat maakt het nog mooier . Mijn vader heeft vroeger regelmatig een pijpenkop gevonden en bracht ze altijd mee naar huis, ik vond dat geweldig. Ik hoopte altijd dat hij een hele pijp zou vinden, maar dat is nooit gebeurd, omdat de landarbeiders die natuurlijk nooit weggooide vertelde mijn vader.
Ik ben gek op die brug en als het eb is ga ik ook altijd even op het strand kijken. Wat hartstikke leuk dat jullie een mudlarkster tegenkwamen en wat lief dat ze Odin die pijp gaf. Ik kijk regelmatig in de online versie van het beachcombing tijdschrift en daar staan ook veel artikelen over mudlarking.
Een blog om kippenvel van te krijgen. En dat heb ik dus ook. Wat een leuk mens, die Emma. Je zal uit Londen toch thuiskomen met een pijpenkop uit 1800. Odin heeft wat trekken van zijn opa.
Dat is een herinnering aan een heel bijzondere ontmoeting.
What began as a familiar walk to the gallery became a small Thames-side adventure, where hidden stairs, river silence and a chance encounter with a mudlark revealed that London still quietly washes fragments of history onto its muddy shore.
...I heard of these "treasure hunts!"
Ik heb weleens iets van die speurders op de tv gezien. Leuk dat jullie een 'echte' tegenkwamen en nog leuker dat Odin iets van haar kreeg.
Wat leuk dat jullie de Theems zo op een heel andere manier gezien hebben samen met jullie kleinzoon.
Wat zal Odin genieten zeg al die spannende dingen samen met jullie te ondernemen.
En wat een lief mens die Emma dat ze Odin de pijpenkop cadeau gaf.
Mooie herinneringen voor Odin, die kan nagenieten van zijn mooie cadeautje,
Wat een bijzondere ontmoeting.
Een reactie posten