Kijk , dit is het museum dat we bezochten tijdens het Oranjewoudfestival: het Belvédèremuseum. Belvédère betekent mooi uitzicht.
Tijdens het festival mochten we er niet alleen in, maar ook erop en het klopte: we hadden inderdaad een fraai uitzicht.
De foto had ik makkelijk zelf kunnen maken, maar om een of andere reden deed ik dat niet. Dus deze heb ik eerlijk gepikt van de site van het museum.
Weer zo'n leuk museum, niet al te groot, twee vleugels met kunst
Ik vroeg aan de dames die de balie bevrouwden wat zij vonden dat wij absoluut zouden moeten zien. Waarvan het jammer zou zijn als we tot de conclusie zouden komen, later, dat we dat gemist hadden.
Dat doen we tegenwoordig eigenlijk altijd.
Ze noemden allebei iets anders.
Ik keek naar allebei, maar ik genoot vooral heel erg van het werk dat een van de twee noemde. In een kleine zaal, van Annemarie Blaupot ten Cate. Hier zie je haar zelfportret uit 1927.
Ik had nog nooit van haar of haar werk gehoord, maar ik vond het erg mooi. Echt een ontdekking. Vrouwenportretten waren het voornamelijk.
Ik laat nog twee portretten zien. Het eerste heet 'Meisje op straat' en is geschilderd in 1928.
Ik vind de stijl heel mooi, eenvoudig lijkt het, maar ondertussen...
Ik dacht dat dit misschien een begin zou kunnen zijn, ze leefde van 1902-2002 en dat ze later misschien wel overging tot nog sterker vereenvoudiging, abstractie. Maar dat weet ik niet hè, want ik ken verder niks van haar werk. Zoveel werk is er trouwens niet van haar bekend.
Het werk in de andere vleugel sprak mij wat minder aan, maar dat gaf niet.
Oh ja ik zag ook nog in het echt een werk van Jan Mankes. Ook een zelfportret, uit 1923. Ik zag het eerder in een ander museum en ik denk dat daar mijn verzameling zelfportretten begon. Alleen foto's hoor, van zelfportretten
En tenslotte nog een werk van Hendrik Werkman: Compositie met de letter A, 1924.
Hierna gingen we ons weer op de muziek storten.
Ik keek nog wel in de winkel van het museum, maar kennelijk niet goed genoeg. Want daar was een boek over Annemarie Blaupot ten Cate.
Dat zag ik pas toen ik thuis een klein beetje ging googelen.
Dat boek heet: Een omstuimig leven. Dat wekte nog meer interesse bij mij.
Vooral ook omdat het pas kort geleden is verschenen én geschreven door Hanneke Boonstra. En Hanneke Boonstra was een klasgenootje van mij op de lagere school in Dordrecht. Ik heb haar na de lagere school nooit meer gezien, omdat ik ging verhuizen naar een andere deel van het land. Maar ik weet nog van alles over haar. Zelfs wanneer ze jarig is. (Een week na mij).
Je begrijpt, dat boek heb ik meteen gereserveerd in de bieb en nu dus maar afwachten..
3 opmerkingen:
Wat een toeval allemaal. We lezen wel,hoe het boek was
Prachtige portretten, Jan Mankes herkende ik meteen. Wat raar nou weer dat we niets van de vrouwelijke schilder weten. Ben heel benieuwd naar het boek.
Ja dat vind ik ook heel raar. Ik was altijd wel geïnteresseerd in schilderkunst, maar had er te weinig tijd voor. Dat zou een verklaring voor mijn onwetendheid kunnen zijn. Of ze wordt pas de laatste tijd gewaardeerd.
Een reactie posten