Op dinsdag 31 maart las ik voor het laatst het Parool.
Nou ja, ons abonnement op die krant liep toen af. En vanaf de volgende dag miste ik de krant.
Waarom dan opgezegd, Bettie? Ja, dat was in het kader van de bezuinigingen. En dat was weer omdat we vrij onverwacht een huis hadden gekocht.
We hebben nu nog maar een krant, het Noordhollands Dagblad, min of meer onmisbaar vanwege het regionieuws.
Zo zag het eerste nummer er uit. Gestencild. Er werden 7 punten aan de orde gesteld onder de kop: 'Wij willen dit niet!' Een lijst die 'De Duitse rechtsverkrachting van deze week uitbeeldt'.
Een paar weken eerder was er nog een beetje een bijzonder nummer van het Parool verschenen. Op 10 februari was dat.
Op die datum omdat op 10 februari1941 het allereerste nummer van het Parool verscheen en daar werd nu, na vijfentachtig jaar, weer aandacht aan besteed. Vier pagina's lang.
Ik had het druk die dag en legde de krant apart om er later nog eens uitgebreid aandacht aan te besteden. Dat was dus nu. Tja, beter laat dan nooit, toch?
Zeven punten in die week!
Bijvoorbeeld dat personen die een ambtseedig beroep uitoefenen en die als Jood worden beschouwd, dit beroep na 1 mei alleen nog maar voor Joden mogen uitoefenen. Dat het identiteitsbewijs van hele of gedeeltelijke Joden bestempeld zal worden met een B-I of B-II. B beteekent 'bastaard'.
Dat de boekenweek wordt verboden, twee commissarissen van de koningin afgezet...
En zo zag de redactie eruit. Op de onderste rij in het midden de oprichter Frans Goedhart. Drie van deze zes mannen, gaven hun leven voor de krant, Jaap Nunes Vaz, Maurits Kann en Lex Althof.
Er zijn negenennegentig nummers verschenen tot en met 6 mei 1945. Daarna verscheen op 7 mei het bevrijdingsnummer.
De naam van het blad, Het Parool, werd bedacht door Maurits Kann.
En Goedhart zelf bedacht de wapenspreuk 'Vrij Onverveerd'.
Dat is de spreuk die tot nu toe nog steeds de krant siert.
En zo ben ik nu toch weer aan het overwegen om weer het abonnement te nemen. Omdat ik het mooi vind dat die krant overleefde, omdat het een Amsterdamse krant is en ik een nieuwe Amsterdammer word.


mmm.jpg)
4 opmerkingen:
Wij hebben al jaren geen krant meer en missen doen we deze echt niet...
Wij hebben de papieren krant niet meer en lezen de krant digitaal. De papieren krant ging namelijk te vaak ongelezen de papierbak in, omdat we toch al veel digitaal lazen.
Veel kranten dateren uit de oorlogstijd. Heb ook lang twee kranten gehad, maar het nieuws komt tegenwoordig uit andere bronnen. Ik mis hem niet meer. Maar het is toch jammer.
En een digitaal abonnement? Wij zegden ooit de PZC op in een tijd van bezuiniging. Na een tijdje miste ik die niet meer
Een reactie posten