Ha, dat was niet nodig geweest, dat noteren. Want Kitty is mijn bijna-buuf en 's middags kwam ze het boek brengen. Gezellig natuurlijk. En aardig ook!
Ik zei dat het nog even zou kunnnen duren voor ik er aan begon, vanwege andere boeken op mijn lijst.
Maar toen ik even een stukje had gelezen en nog een stukje, besloot ik om eerst dit te lezen.
Het boek pakte mij zo ongeveer vanaf de eerste bladzijde.
Een dag later was het al uit. Het soort boek waarvan ik het jammer vind dat het uit is.
Op de achterkant stond: Het adembenemende, waargebeurde verhaal van twee wezen die uit de kinderkolonie Veenhuizen proberen te ontsnappen.
Dat klopt beslist, maar op grond daarvan zou ik het boek niet hebben gekozen. Dat klinkt me teveel als een avonturenroman.
Voor mij ging het erom hoe die kinderen, Karel en Lize, leefden voordat bij hun thuis, in Amsterdam, alles misging. Het waren goed verzorgde kinderen. Misschien zelfs wel wat verwend. En zij komen dan, omdat er niemand is die voor ze kan zorgen, terecht in het Kindergesticht van de Koloniën van Weldadigheid in Veenhuizen. En daar is het leven keihard en zwaar. Ze sluiten vriendschap met een lotgenoot, met Neeltje en...
Maar dat ga ik allemaal niet vertellen. Als je geïnteresseerd bent ga je het vast lezen.
Ik heb me voorgenomen om nog meer werk van Patricia Snel te lezen.
3 opmerkingen:
Bedankt voor de tip!
Wij zijn ook weleens in Veenhuizen geweest en toen werd ons het boek Het Pauperparadijs aangeraden. En het zal wel aan mij gelegen hebben, want het boek krijgt goede recensies, maar ik kwam er eigenlijk niet doorheen. Misschien dat het boek dat jij gelezen hebt me beter ligt.
Zet ik ook op mijn lijstje na je verhaal
Ook dat was het leven in Nederland, gekkenhuizen, gestichten, weeskinderen...
Een reactie posten