Zebedeus en het ganzenbord van Wisse

 Ouderwetse spelletjes, zoals ganzebord, ik hou ervan. Bijv.  om met een kleinkind te doen. Zij vinden ganzebord tot nu toe ook leuk. Maar ik denk vooral vanwege de kans om de pot te winnen,  die bestaat uit smarties of tumtummetjes. Ik vind alleen de ouderwetse versies mooi om te zien. 

En deze:

Deze versie is nieuw en heel mooi. Het is een illustratie uit een boek. De illustratie is van  Annette Fienieg en het boek is van haar man Koos Meinderts.

Zebedeus de Beer krijgt een pakje bij de post. Van ene Wisse. Zebedeus kent geen Wisse, maar maakt het pakje open. 

Een doos is het en er zit een brief bij: We kennen elkaar niet maar dat heeft me er niet van weerhouden je een cadeau te doen toekomen: een ganzenbord, maar dan anders. Ik wens je een goede hand van gooien en wat er ook gebeurt, bedenk dan dit: het is een spel en geen wedstrijd. Je kunt niet winnen, maar ook niet verliezen. Je kunt alleen maar spelen.  Veel plezier!  Hoogachtend,  Wisse'. 

Er zit dus een ganzenbordspel in de doos. 

Eén pion en éen dobbelsteen. 

Het is schitterend om Zebedeus' overwegingen te lezen. 

'Gooide hij ja? Gooide hij nee? Gooide hij misschien? 

Hij moest kiezen en kiezen was niet zijn sterkste kant'. Uiteindelijk smijt hij de dobbelsteen boos over tafel en dat komt uit op drie. 

Hij zet de pion op drie en dat is een deur. Het blijkt zijn eigen deur te zijn. En dan wordt er aangeklopt. 

Echt, ik heb van dit kinderboek minstens net zo genoten als van alle boeken voor volwassenen die ik de laatste tijd las. Minstens!

Een beetje filosofie, humor, avontuur, een reis, misschien wel door het leven...

En ja daar bij natuurlijk die fantastische tekeningen. 

Lezers met kleinkinderen, dit is echt een tip voor jullie.