We waren op weg naar Carré.
Ik mag wel zeggen: We waren op weg naar het 'Koninklijk Theater Carré'.
We gingen daar een voorstelling bijwonen, maar waren uiteraard veel te vroeg. Dat is juist lekker, even nog wat rondlopen daar.
Hij wees naar boven en ik zag ze . En ik wist ook meteen weer; oh ja, het was ooit Circustheater.
Ik las ook nog dat het voortbestaan van Carré aan een zijden draadje heeft gehangen en dat in 1968 de slopershamer dreigde. 'Carré zou toen hebben moeten plaatsmaken voor een hotel of een badinrichting, een autopaleis of zelfs een huis van bewaring'.
Ik had alle tijd en keek even op de site van het theater hoe het allemaal was begonnen daar en dit is wat ik er over las:
De circusfamilie Carré trok met hun paardenspel door heel Europa en deed in 1864 ook Nederland aan.
'De hartelijke ontvangst die het circus hier ten deel valt, is voor Oscar Carré reden juist Amsterdam tot thuishaven te maken en in 18887 aan de Amstel een stenen paleis te laten bouwen, een circusvorst waardig.
Maar niet alleen het circus blijkt uitstekend in het gebouw te gedijen. Dankzij de vooruitziende blik van Oscar Carré begint het stenen circus met succes aan een tweede leven als variététheater, als snel gevolgd door toneel, revue en operette'.
Sindsdien is er een constante stroom van voorstellingen en artiesten geweest. Sommige artiesten beschouwen het theater als hun thuishaven en velen vinden het een hoogtepunt in hun carrière: optreden in Carré.
Wij hadden deze avond plaatsen op de galerij. Heel hoog zaten we. Meestal ben ik als de dood als we zo hoog zitten, maar nu niet, er was een heel goed houten frontje voor ons zodat ik zelfs uitgebreid rond durfde te kijken.
En daar waren die paarden weer:
En vlak daarbij nog een paar Amsterdamse kruisjes.
Zo vielen Carré en Amsterdam mooi samen.
Over de voorstelling zal ik het een andere keer nog eens hebben, denk ik.




9 opmerkingen:
mogge Bertiebo
als kind was ik er 1 x toen er circus was
een pracht gebouw , en nu ken ik ook de geschiedenis
dank je wel
geniet de dag
Toch niet te bevatten dat al dat moois ooit dreigde gesloopt te worden.
De paar keer dat ik er was, voelde ook speciaal. Het is toch een beetje of je in het heilige der heiligen bent.
Een mooi stukje geschiedenis.
Wat zijn jullie toch heerlijk veel op pad, en wij maar meegenieten!
Ik ben als kind ooit naar een circusvoorstelling geweest in Carré. Was volgens mij ter gelegenheid van een jubileum van Kampeer Vereniging Strandgenoegen (KVS, Zandvoort), waar mijn ouders een huisje hadden.
We woonde op loopafstand op de Prinsengracht en ben er heel vaak geweest. Was met oma's en opa's elk jaar 2x een familie uitje.
Konden jullie wel wat zien vanaf jullie hoge zitplaats? Ik heb daar ook ooit gezeten als student met mijn 2 broers en zus (uit oogpunt van kostenbesparing), maar kon Herman van Veen alleen heel uit de verte zien. Wel goed horen trouwens, maar het was toch jammer.
Blijft een theater met historie. En plaatsen heel hoog vind ik ook altijd eng, alsof de zwaartekracht gaat winnen.
op wikipedia zocht ik de geschiedenis van Carré op, want daar sta je niet zo bij stil, en die is toch wel heel bijzonder! en daarom is het mooi dat dit theater er nog steeds is! en ik denk ook met veel succes! hoop dat jullie ook genoten hebben van de voorstelling.
Een reactie posten