Dit boek stond in mijn toptien van vorig jaar. En nu, terugkijkend, zelfs in de topdrie. Die drie zijn wat mij betreft dan ook nog onderling verwisselbaar.
En ik heb over dit boek niet eens iets verteld. Dat kan echt niet, vooral niet omdat ik het boek prachtig vond. Dus bij dezen.
Het verhaal speelt zich af op Cyprus, in 1974 en nog een keer op Cyprus vijfentwintig jaar later jaar later.
En in London in meerdere periodes.
Cyprus is tot op het bot verdeeld. Maar daar hebben de gevoelens van Kostas en Defne geen boodschap aan.
Twee jonge mensen en heel erg verliefd. Zij is Turks en Islamiet en hij Grieks en Christelijk.
Dat kon dus niet. Ze ontmoeten elkaar toch en om precies te zijn in 'De Blije Vijg', de taveerne van Yusuf en Iorghos. Midden in die taveerne groeit een vijgenboom door het dak.
Yusuf en Iorghos hebben zelf ook een relatie die niet kan eigenlijk.
Dan woedt er een burgeroorlog en Kostas moet vluchten naar London. Hij weet niet dat Defne zwanger is.
Wat de tijd in het boek betreft: dat is wat ingewikkeld. Je moet het goed in de gaten houden, want er worden flinke sprongen gemaakt. In tijd dus en ook in ruimte. En dan is het vertelperspectief ook nog wisselend. Ik vond het zelfs al lastig om het een beetje samen te vatten.
Kostas is in London met zijn dochter Ada.
Kostas vrouw is gestorven en Ada, een scholiere heeft het moeilijk. Ze hebben geen familie en Ada heeft problemen. Psychische problemen. Haar moeder is dood en er wordt onvoldoende gepraat. Daar komt een beetje verandering in als de zus van haar moeder voor het eerst op bezoek komt.
Dan weer terug met Kostas naar Cyprus, waar Defne en hij elkaar weer ontmoeten en weer verliefd worden. Bovendien op zoek gaan naar Iorghos en Yusuf. Ze trouwen, gaan naar London (met een stekje van die vijgenboom in de taveerne) waar Ada wordt geboren.
Meer kan ik er niet van vertellen. Alleen nog dit: ik wist niet veel over de geschiedenis van Cyprus, maar daar is verandering in gekomen door dit boek en voor mij was dat een bijkomend extraatje.
Niet het belangrijkste trouwens.
Ik vond het ook echt een prachtig en ontroerend verhaal.
16 opmerkingen:
Het klinkt als een mooi boek. Toch ook leuk om meer over de geschiedenis te weten te komen.
That sounds like a great book, a needed one!
Klinkt als een mooi boek.
Twee keer een dochter Ada of komt dat van de tijdsprongen?
Ja echt een mooi boek!
Je bent een opmerkzame lezer, Petra! Maar nee niet twee keer een dochter Ada. Dat staat er ook niet, maar ik snap je gedachte
mogge Bertiebo
ik wens je veel lees plezier
geniet de dag
Las het vorig jaar ook en ben het geheel met je eens!
Een mooi boek, denk ik. Ik ben gestopt met boeken op mijn lijst te zetten, want daar staan er al 100 op. Ik kan er niet tegenop lezen.
Ha Bertiebo, dank je wel voor dit boek. Het wordt mijn volgende boek. Van Elif Shafak heb ik alleen de veertig regels van l;iefde gelezen. Dat vond ik destijds zo mooi. En ik denk dat dit boek, Het eiland van de verdwenen bomen, zeer binnenkort in mijn boekenkast staat!
Prettig weekend! Marlou
Het boek ziet er prachtig uit en het verhaal klinkt intrigerend. Ik denk dat het voor iets te hoog gegrepen is als ik het zo lees. Ik vermoed dat ik de draad zou kwijtraken.
Op mijn leeslijst! Ik ben van plan het aan te schaffen nu het boekenweek is.
Mooi boek over verlangens, grenzen en strijd. Maar ook dat niks liefde kan stoppen.
Wat zijn er veel mooie boeken en veel lezers met lijsten !
Wij zijn in het Griekse gedeelte van Cyprus geweest. In Nicosia zijn we de grens over gegaan en hebben we een poos door het Turkse gedeelte gewandeld. We kregen er een beetje Berlijnse muur gevoelens.
Het boek lijkt me wel mooi n interessant om te lezen.
Het is al weer even geleden maar een prachtig boek.
Een reactie posten