Amélie loves the sound of Cracking Créme Brulée.
Het zien van deze tekst op een muur ergens, ik weet niet meer waar, veroorzaakte meteen twee reacties.
In de eerste plaats een herinnering aan de film Amélie. Of eigenlijk Le Fabuleux destin d'Amelie Poulain.
Een al oude film, uit 2001, waar ik zulke goed herinneringen aan heb dat ik helemaal niet besefte dat het al zo lang geleden is.
Eigenlijk wil ik hem nog wel eens een keer zien. Haar bedoel ik, Amélie.
De tweede reactie is dat ik meteen zin krijg in creme brulée.
En daarna nog een derde reactie,m op het geluid van creme brulee. Dat is toch wel een beetje merkwaardig en ik herinner het me ook niet uit de film, maar toch kan ik dat geluid, dat zacht krakende geluid bijna horen. En inderdaad, het is een fijn geluid.
En ik dacht meteen na over andere kleine, bijzondere geluiden. Het geluid van een scheurend papiertje bijvoorbeeld of het geluid van het afstrijken van een lucifer of.....
Ik wed dat sommigen van jullie er nu ook aan denken.

18 opmerkingen:
Dat heb je met geluiden en ook met geuren.
Besmettelijk
Het geluid van nagels over het schoolbord. Er groeit nu een generatie op, die niet snapt dat je daar de rillingen van over je rug krijgt en die uitdrukking nooit zal snappen :-)
mogge Bertiebo
creme brulee zal dan wel een brullend geluid geven hé :)
geniet de dag
Het is een juweeltje, die tas! Je hebt hem een nieuw leven gegeven door er je breinaald van te maken. Ik vind je ervaring met de sokken als heel interessant, want ik herken de opmerking over de overgangen.
En dan die geluiden: een naald in je stof steken en dan de draad doortrekken, tikkende breipennen van iemand die geconcentreerd zit te werken…
Irene, je eerste opmerking is vast voor Conny bedoeld. Ik haal hem weg en zet hem bij Conny.
Er zijn hele populaire radioprogramma's mee gevuld om geluiden te raden...
Ik nam net een hap van mijn beschuit toen ik je blog las, nou dat kraakt ook lekker door !
Ik 'hoor' ze allemaal, die geluiden.
Ik ben mijn keukenkasten aan het opruimen en de bakjes om creme brulée te maken staan op de nominatie om naar de kringloop te gaan. Heb het vaak gemaakt als ik met oud collega's een lunch had bij een van hen thuis. Ik had dan ook een kleine gasbrander en las handschoen bij me om het laagje er op het laatste moment op te branden, altijd groot success. Maar die lunches zijn over.
Ik zou niet weten wanneer ik de bakjes weer zou kunnen gebruiken.
Maar nu ga ik toch twijfelen om ze weg te doen. Het kraken wil ik wel weer eens horen 😁
Een heerlijk geluid dat kraken van dat suiker laagje. En dan smullen maar
Het tikken van de klok! Zo fijn als het verder stil is.
Niet wegdoen, die bakjes. Veel te lekker, creme brulée
Ik ruik de zwavel van het aansteken van een lucifer...
LOL, I never had "Brüllcreme" (scream cream), as we name it.
Als enige van onze happy family heb ik de film nog steeds niet gezien. Toen we in Parijs woonden deden we een cacheserie rondom die film en toen dacht ik als we weer in Belgie zijn ga ik hem kijken. Ik heb hem nog steeds niet gezien... De laatste keer dat ik creme brule gegeten heb moet ook in Parijs geweest zijn.
Vroeger keek ik altijd een programma waarin gasten gevraagd werd naar het geluid waar ze het meest van hielden en het minste, dat vond ik altijd leuk om te horen.
...and I never heard of the film.
Ha bertiebo, ja...wat een prachtige film was dat. Ik heb 'm nog een keer gezien, een tijdje terug alweer... en wéér genoten.
DE krak van de Crème brulée jaaa... goed geluidje.
Verder houd ik eigenlijk het meest van de Koekoek, in een bos.
Groetjes!
Een reactie posten