Huishoudbeurs

De Huishoudbeurs... daar was ik vorige week en ik vond het fantastisch! Had je niet gedacht hè .

Ik ook niet. Ik was er een paar keer  geweest, maar dat was misschien wel veertig jaar geleden.

Toen vond ik dat leuk. Er waren nieuwe dingen, je kon overal proeven en soms kreeg je iets leuks mee. Dat thuis trouwens altijd tegenviel. Maar ja, als ik daar dan achter kwam had ik wel een leuke dag gehad. 

Echter ik werd ouder en wijzer en ik had er geen tijd meer voor en ook absoluut geen geen zin meer in.

Dat ik er nu weer eens was, dat was met een reden. Onze jongste zoon heeft een nieuwe baan. Bij een bedrijf dat in Nederland nog niet zo bekend is. Hoewel... maar daarover later.

Hij had bedacht om op de beurs een stand met produkten van dat bedrijf te maken. En ik riep meteen dat ik wel wilde helpen. Hij was niet eens enthousiast hoor, onze  zoon,  maar ik MOCHT toch mee. Een hele dag vanaf de opening tot 's avonds acht uur. Onze zoon bemande de stand met twee collega's.  Leuke mensen en een van die collega's had ook haar moeder meegenomen. 't Is moederdag hoor', grapte onze zoon. 

Het bedrijf heet Koro en maakt gezonde produkten. Teveel om op te noemen eigenlijk. Als het je interesseert kun je hier kijken, klik. Ze hebben vooral grootverpakkingen, maar AH heeft in het ontbijtschap van sommige van de produkten ook kleine verpakkingen. Het allerlekkerst vond ik de gevriesdroogde aardbeien en trouwens ook de andere  gevriesdroogde fruiten als mango en ananas. 

Ik heb de hele dag op mijn benen gestaan en ik werd er niet eens moe van, zo leuk vond ik het. Ik stond mensen te observeren , praatjes te maken, verkooppraatjes en gewone. Ik stond kleine stukjes te snijden van de proteinerepen zodat er geproefd kon worden en onze zoon was tevreden: er is hartstikke goed verkocht en belangrijker er is interesse gekweekt voor de produkten. 

En de hele dag door heb ik me verbaasd over de mensheid in het algemeen. 

Hele hebberige types zoals die ene man die de inhoud van een heel schaaltje in een grote hand schudde en alles in een keer op at. Daar dan geen nare opmerking over maken... het is me gelukt. 

Maar de meeste mensen waren ontzettend leuk, geïnteresseerd en enthousiast. Heel veel vrouwen met karretjes, trolleys, kratten, en opvallend veel echt veel te dikke vrouwen.  

Verder hele leuke oma's, tieners, moeders en dochters. En zij... nou, zij kenden het bedrijf hoor, reken maar. 

Die laatste vier categorieën kwamen af op een bepaald produkt waarvoor reclame was gemaakt door iemand die aan het begin van de week was geweest. Een influencer. 

Ik heb geleerd dat er maar een influencer nodig is en de hele voorraad is binnen de kortste keren uitverkocht.  En er waren meerdere influencers geweest. 

Dus, als er iemand een beetje rondkeek en dan zei 'mag ik wat vragen?', dan wist ik het al. Zij wilden die ballen. En terecht, ze waren verrukkelijk. Waren, want helemaal uitverkocht. 

Kijk, hier zie je zo'n filmpje van TikTok. Ik zag het pas na afloop, thuis en kreeg de slappe lach. Hilarisch, maar zeer effectief dus: 

Dit was op donderdag. Ik kwam natuurlijk enthousiast thuis en toen zei mijn man: Ik wil ook. 

Vrijdag moesten we werken in het museum dus dat ging niet, maar zaterdag gingen we allebei nog een dagje beurs. Ik wist dat mijn man er goed in zou zijn. Als ik op een rommelmarkt sta of zit, is hij degenen die publiek trekt. Hier ook: 

Slotconclusie, het was hartstikke leuk en als Dirk weer eens naar een beurs gaat, willen wij graag helpen. 

Ps: Van de rest van de beurs heb ik weinig gezien. Alleen op weg naar het toilet in het foodgedeelte heb ik wat gezien en geproefd