Ik moest wel een foto pikken, omdat ik het boek niet las, maar luisterde. Er staat dan wel een foto bij hoor, op Storytell, echter op een of andere manier kan ik die niet overnemen.
In dit geval kan ik me weer eens niet herinneren waar ik over het boek las. Het was zeker te weten in Blogland en ik denk dat het bij Mevrouw W. was. Ik noteerde de titel en schreef er niet bij van wie de tip was.
Hoe dan ook: als jij het was, of jij: heel erg bedankt. Want wat een prachtig boek was dit.
Toen ik begon met luisteren gaf ik het tien minuten. Een zachte, wat oudere stem, niet echt dialect, maar wel wat restjes. Het is de schrijver zelf die het voorleest.
Die tien minuten waren niet nodig.
Na vijf minuten was ik er aan gewend en kreeg ik bovendien echt aandacht voor het zeer fraaie taalgebruik . Op een of andere manier zijn de Belgen echt goed in Nederlands.
Enfin het verhaal (waargebeurd!):
Oom Daniel heeft een lastig leven gehad en leeft zijn leven op zijn oude dag in eenzaamheid. Hij is als een kluizenaar in zijn hoeve. Zo ongeveer zijn enige contact met anderen vindt plaats in de plaatselijke supermarkt. Daar betaalt hij altijd contant, want zijn vertrouwen in banken is weg. Hij heeft dus altijd veel geld bij zich en dat wordt gezien door een jongen die er werkt. Die vertelt het door aan zijn vrienden, allemaal kansarme jongeren uit weinig hoopvolle milieus. Allemaal belust op de laatste gadgets en dus op geld.
Er volgt een overval, met mishandeling en oom Daniel heeft geen schijn van kans. Er wordt geld gepikt en ze laten hem voor dood achter. Ze verbrassen het geld vrijwel meteen. Na een week gaan ze twijfelen, keren terug en steken dan de hele boel maar in de fik.
En dan komt Chris de Stoop. Oom Daniel is familie en de Stoop voelt zich min of meer verplicht om de zaak en de rechtszaak duidelijk te krijgen. Hij wil gerechtigheid en namens de familie pleit hij zelf in de zaak.
En dan gaat hij ook nog de confrontatie aan met de daders en heeft zelfs begrip voor hen.
Wat moet ik er nog meer van vertellen? Ik kan natuurlijk niet zeggen dat ik genoten heb van het verhaal. De gebeurtenissen zijn te erg.
Maar zo mooi en duidelijk geschreven. Een echt verhaal, non-fictie. Ontroerend ook. Je kent oom Daniel als het uit is. En de schrijver ook een beetje.
Chris de Stoop heeft nog veel meer geschreven en ik heb het volgende boek dat ik van hem wil lezen al aangevraagd.
12 opmerkingen:
Dat had je inderdaad bij mij gelezen!
Toevallig heb ik net gisteren een ander boek van Chris de Stoop uitgelezen: De Damiaanhoeve.
Ik ben wel een beetje fan van Chris se Stoop, ik hou van zijn manier van schrijven.
Ja ik dus ook en nogmaals dank, mevrouw W. Het boek dat ik nu heb aangevraagd is: Dit is mijn hof
Hoe leren de Belgische kinderen die fraaie taal?
Die heb ik een tijdje terug ook gelezen.
Die Belgen en hun taal stellen ons echt af en toe voor raadsels, ik had nog nooit een vader tegen zijn zoon u horen zeggen. Het was mijn baas en hij kwam uit een doktersfamilie, heel formeel en had last met onze vrije omgeving waar iedereen met de voornaam werd aangesproken en je en jij in plaats van u werd gebruikt.
Ik las het boek ook, na een tip van mevrouw W. En vind het een geweldig mooi boek. Zelfs mijn man las het. We waren er zeer van onder de indruk en hebben intussen al meer van hem gelezen.
Genoteerd, dit klinkt als een mooie aanbeveling.
Dankjewel voor je duidelijke uitleg van het boek. Het klinkt als een goed geschreven boek, maar qua inhoud lijkt het me te naar op dit moment, dus ik sla hem even over.
ha Bertiebo, mooi gerecenseerd... ik denk dat ik het toch niet ga lezen. Ik kreeg al de rillingen toen ik jouw verhaal las. Volgens mij kun jij ook zo een boek schrijven!
Darn money...
Ik had dezelfde gedachten als Nicole, maar misschien is het iets voor mijn man.
Bedankt voor de tip!
Een reactie posten