Leugenbank

 

Je kunt het Zuiderzeemuseum (want daar was ik gebleven), heel goed, lopend of fietsend door het mooie Enkhuizen, bereiken. 

Maar het is het natuurlijk veel leuker om met de boot te gaan. 

Zeker als het zulk heerlijk weer is. 

Dus ik parkeerde mijn fiets vlakbij de aanlegsteiger van de boot en hoefde maar heel even te wachten.

Vervolgens passeerde ik ook nog even een leugenbank. 

Dat vind ik altijd mooi, een leugenbank. 

Ik denk dat ze hier misschien de waarheid inderdaad enig geweld  hebben aangedaan, kijk maar eens goed naar de titel boven de bank. 

Enfin de heren hadden er geen enkel probleem mee dat ik een foto maakte:

In het museum zelf aangekomen liep ik gewoon een rondje. Het is er altijd mooi, goed verzorgd en er is ook echt veel te zien.

Ja en hoe het mogelijk is weet ik ook niet, maar ik stuitte voor de tweede keer die dag op een leugenbank. Op Urk.

Dit was deel van een tocht waar je even kon zitten en ook weer luisteren naar verhalen.

Er is veel  te horen. 

Je kunt luisteren naar allerlei vrijwilligers die in hun rol zitten als bewoner van Urk of een ander Zuiderzeedorp en hun verhalen vertellen. Of hun beroep uitleggen. Touwslager, zeilmaker

  

Dat deed ik deze keer niet, ik wandelde gewoon, want ik had net bedacht dat ik,  nu ik er toch was,  ook wel even door kon steken naar het Binnenmuseum. 

Het heet niet meer zo, het heet nu het Schathuys, maar het is hetzelfde en ik ging even kijken of er een andere tentoonstelling was sinds ons laatste bezoek. Die was er en daar zal ik een andere keer wat van laten zien.