Noordse stienen

Kom koike, we le legge hier nag, de Noordse stienen

Rai an rai, kom zoetjesan wat dichterbai

en leg je hand op moin, de are op je hart, 

Voel je wel? 

Ik was lekker gaan fietsen. Heerlijk weer, zacht windje, heel rustig op de Omringdijk waar ik voor het eerst in tijden weer eens fietste. Ik dacht: even naar Enkhuizen, rondje Zuiderzeemuseum en dan weer terug, zelfde route. En dat deed ik.

Onderweg zag ik dit bankje. We fietsen vaker naar Enkhuizen hoor, maar dit  had ik gemist tot nu toe. 

Zo leuk, zo'n tekst in dialect. Moeilijk is die niet, alleen... wat zijn Noordse stienen? 

Stenen natuurlijk,  maar hoe zo Noordse stenen? Daar had ik nog nooit van gehoord. 

Nou ja, daar op die plek dacht ik dan zullen dit wel Noordse stienen zijn: 

En verder zoek ik het later nog wel eens uit. 

Dat later, en dat is weer echt zo'n wonderbaarlijk toeval, waar ik bij vlagen patent op heb, dat later kwam al de volgende dag.

Deze keer ging mijn man mee fietsen. We gingen over de dijk, maar nu in zuidelijke richting. 

We genoten vanuit onze wijk, van de dijk, de uitbreiding, het schitterende gebied.

Bij een hekje moesten we afstappen. Dat moest open gemaakt worden om verder te kunnen fietsen. 

Van de andere kant kwamen twee fietsers,  een stel oudere mensen zoals wij. We groetten elkaar daar bij dat hekje en daarna hoorde ik haar tegen haar man zeggen: 'Kijk, hier liggen ook Noordse stenen'.

Ja, dan begin ik onmiddellijk een gesprek natuurlijk. 

Deze mensen wisten er alles van. De vrouw had bij het Hoogheemraadschap gewerkt en zij vertelde dat Noordse stenen ook echt uit Scandinavie hier heen zijn gezworven, in de IJstijd, en gebruikt werden en worden als dijkversteviging. 

Niet te geloven hè, dit was echt de volgende dag.