Toevallig

 

Ik was laatst met Marion in Utrecht en op de Oudegracht wees zij me op het enige middeleeuwse stadskasteel in Nederland, Oudaen. 'Hoe weet je dat?',  vroeg ik. 

Nou ze had het uit een boek: 'Het toppunt van Nederland'. 

'Volgens mij hebben jullie dat boek ook, want van ons gekregen'.  

Thuis gekomen ging ik op zoek en ja hoor, we hebben het. 

Even zoeken dus naar dat stadskasteel. 

Ik deed het boek open en dat was precies de bladzijde waar een kleine beschrijving van dat kasteel staat. 

Toeval. 

Met Marieke speel ik Wordfeud. 

Als er een spel klaar is nodigt een van ons de ander uit voor het volgende potje. Gisteren was dat Marieke. 

Ik accepteerde en dat betekende dat ik mocht beginnen. 

Ik ging kijken welke letters mij toebedeeld waren en zag... 

de eerste letter van Mariekes voornaam. 

De M dus en dat is helemaal niet bijzonder natuurlijk.  Maar dat de andere zes letters haar complete achternaam vormden, van zes letters, in de goede volgorde, ja dat vond ik wel bijzonder.

Toeval 

Nog eentje. 

Het boek 'Een gedicht is nooit genoeg',  is bij ons echt in gebruik. 

We streven ernaar om elke dag een gedicht te lezen uit dat boek. Dat wil zeggen ik lees er eentje voor. Ze zijn van Plint en erg leuk. 

Echter, soms denken we helemaal niet aan dat, overigens briljante,  plan. 

En ook nu was het al een hele tijd geleden. Tijd om het weer op te pakken. 

Dus... na het eten, ongeveer zoals vroeger de bijbel op tafel kwam, pakte ik dat boek. 

Ik opende het en ... het volgende gedicht stond voor mijn neus. Ik bladerde dus niet hè. Waar ik het boek opemaakte stond dat gedicht. Je kunt het hieronder lezen. 

Had ik net een blogje gemaakt over een Titanicboek en het feit dat ik helemaal in Titanicsferen verkeerde.

Toeval

 

Het gedicht is van Bette Westera en het beeld, van Irma van Osch. 

En ik denk soms dat ik van toeval aan elkaar hang. Hebben jullie dat nou ook?