Ik was laatst met Marion in Utrecht en op de Oudegracht wees zij me op het enige middeleeuwse stadskasteel in Nederland, Oudaen. 'Hoe weet je dat?', vroeg ik.
Nou ze had het uit een boek: 'Het toppunt van Nederland'.
'Volgens mij hebben jullie dat boek ook, want van ons gekregen'.
Thuis gekomen ging ik op zoek en ja hoor, we hebben het.
Even zoeken dus naar dat stadskasteel.
Ik deed het boek open en dat was precies de bladzijde waar een kleine beschrijving van dat kasteel staat.
Toeval.
Met Marieke speel ik Wordfeud.
Als er een spel klaar is nodigt een van ons de ander uit voor het volgende potje. Gisteren was dat Marieke.
Ik accepteerde en dat betekende dat ik mocht beginnen.
Ik ging kijken welke letters mij toebedeeld waren en zag...
de eerste letter van Mariekes voornaam.
De M dus en dat is helemaal niet bijzonder natuurlijk. Maar dat de andere zes letters haar complete achternaam vormden, van zes letters, in de goede volgorde, ja dat vond ik wel bijzonder.
Toeval
Nog eentje.
Het boek 'Een gedicht is nooit genoeg', is bij ons echt in gebruik.
We streven ernaar om elke dag een gedicht te lezen uit dat boek. Dat wil zeggen ik lees er eentje voor. Ze zijn van Plint en erg leuk.
Echter, soms denken we helemaal niet aan dat, overigens briljante, plan.
En ook nu was het al een hele tijd geleden. Tijd om het weer op te pakken.
Dus... na het eten, ongeveer zoals vroeger de bijbel op tafel kwam, pakte ik dat boek.
Ik opende het en ... het volgende gedicht stond voor mijn neus. Ik bladerde dus niet hè. Waar ik het boek opemaakte stond dat gedicht. Je kunt het hieronder lezen.
Had ik net een blogje gemaakt over een Titanicboek en het feit dat ik helemaal in Titanicsferen verkeerde.
Toeval
Het gedicht is van Bette Westera en het beeld, van Irma van Osch.
En ik denk soms dat ik van toeval aan elkaar hang. Hebben jullie dat nou ook?
17 opmerkingen:
Oudaen ken ik nog uit de tijd dat ik in Utrecht een studie volgde, met onder in de kelder de brouwerij... Veel van die toevalligheden heb ik eigenlijk niet.
Ik ♥ toeval!
Fijn dat toeval. Vaak brengt het iets goeds
Ik geloof niet in toeval, maar in het feit dat dingen zo hebben moeten gaan...
Wat men ook van toevalligheden mag vinden, het geeft mij een blij gevoel.
En door deze blog is mijn dag goed begonnen.
Toeval: de laatste dagen ben ik bezig met genealogie in het piepkleine dorpje Oud Alblas. Vandaag stond er iets op de voorkant van de Volkskrant over ... jawel Oud Alblas!
Synchroniciteit...ik vind het ook fascinerend, heb er net een boek over gelezen waarin het uitgelegd wordt.
mogge Bertiebo
het gaat zo het gaat en komt zo het komt
geniet de dag
Super leuk zoals jij het allemaal beschrijft. Een gezellige start van de dag.
Dat heb ik ook vaak, vooral samen met een zus. Dat er bij haar een stapeltje boeken ligt die ik toevallig ook aan het lezen ben. Dat we samen over een overleden achterneef praten en een paar minuten erna zijn weduwe vanuit Amerika mij belt, terwijl we sporadisch contact hebben met elkaar. Dat hebben we vaak en zijn van plan al die dingen eens op te schrijven.
Toeval is een fascinerend verschijnsel en ik weet vaak niet wat ik er van moet denken. Er zijn mensen die zeggen: 'Toeval is het pseudoniem van God.'
Ja, dat heb ik ook wel eens gehoord. Maar ik denk niet dat God (als...) zich bezig zal houden met dit soort futiliteiten
dat mag je wel zeggen! het overkomt jou zo vaak! heel bijzonder!
Toeval bestaat niet zegt men toch?
Ha Bertiebo, ja ... ik geloof zeker in toeval!
Dat vind ik nou juist zo leuk van het leven...
'Een gedicht is nooit genoeg' lijkt me geweldig, echt!
Ik ga er achterheen en dan elke dag een gedicht!! Mooi...
Prettig weekend, Marlou
Oh Oudaen!!! Het stadskasteel. Daar was bijna 20 jaar geleden het trouwfeest van onze dochter! Zo mooi! Herinneringen komen terug.
Gr. Henny
Ik maak toeval ook regelmatig mee, heerlijk !
Een vriendin zegt altijd toeval bestaat niet, het is een samenloop van omstandigheden.
Nou ja het is maar hoe je het bekijkt !
Een reactie posten