Filmtijd

Op de voorkant van de Filmkrant staat: The Drama, een sterke Gringe Romkom. 

Tja dat staat er, maar dan heb ik daar nog geen beeld bij.  Toen ik echter de trailer zag die vooraf gaat aan een andere film, dacht ik: die film wil ik zien. En zo geschiedde.

De film gaat over een jong stel, Emma en Charlie,  dat wil gaan trouwen. 

Hun eerste ontmoeting krijgen we ook te zien en dat is heel vertederend en lief. Maar in de aanloop naar de bruiloft verandert dat als op een avond met drank en vrienden, de vraag moet worden beantwoord wat hun grootste geheim is, het ergste wat ze in hun leven hebben gedaan. 

Het antwoord van Emma zorgt voor narigheid. Want je kunt je geheim wel prijsgeven, maar hoe gaan partners en vrienden daarmee om.

De vragen die de film oproept zijn dan wel duidelijk. Hoe zou je er zelf mee omgaan en wat wil je eigenlijk weten van de ander. 

De term romkom, romantische komedie begrijp ik na afloop van de boeiende film nog steeds niet

De hoodrolspelers Zendaya en Robert Pattinson kende ik helemaal niet, maar ik ga ze onthouden want ik vond ze steengoed. 

Het was echt filmtijd hier,  want ik zag er nog twee. Deze drie films zouden niet meer van elkaar kunnen verschillen dan ze doen en dat maakt het nou juist zo leuk. 

Whispers in the Woods is een prachtige, rustige natuurfilm. Eigenlijk ben ik daar te ongeduldig voor en zou ik heel goed in slaap kunnen vallen. Maar ik vond hem prachtig en heb niet geslapen. Ik kan er niet veel van vertellen. 'Gewoon' mooie beelden van de natuur. Vogels, herten, een lynx. Planten,bloemen. Gefilmd met bewonderenswaardig geduld en doorzettingsvermogen, dat kan niet anders. In de Vogezen en de Jura.  Met een mooi verhaal om het bij elkaar te brengen. 

De film I Swear gaat over een man met het syndroom van Gilles de la Tourette. Een aandoening waar ik voor het eerst mee kennis maakte door het programma van Sonja Barend. Zij liet iemand aan het woord die  het syndroom had en dat maakte diepe indruk. De volgende dag had iedereen het er over.

Deze film is gebaseerd op het leven van John Davidson die ook lijdt aan de ziekte en aanvankelijk ook echt lijdt. Hij heeft tics, hij spuugt, vloekt en scheldt. Daar heeft hij geen enkele controle over. 

Het ziet er niet best uit, maar dan krijgt hij hulp en zelfvertrouwen. Hij ontwikkelt zich en gaat strijden om de bewustwording te vergroten. Uiteindelijk krijgt hij een MBE van de Queen. 

In de film is dat de openingsscene en die is nogal spectaculair. 

Van de drie films vond ik I Swear de beste. Maar ze waren alle drie het aanzien meer dan waard!