Lang geleden, schreef Miep Racké-Noordijk als columniste van Libelle, stukjes over van alles en nog wat. Vaak herkenbaar, met humor en goed geschreven. Dat deed ze onder pseudoniem, Sheherazade was dat. Mijn moeder genoot er van en ik ook.
Het waren stukjes die ze schreef. 'Columns', dat woord was nog niet in gebruik. Stukjes dus en die noemde ze Cocktails.
Weer later ging ze boeken schrijven en die las ik denk ik allemaal. Dat deed ze weer onder een ander pseudoniem, nl Maria Oomkens. Miep Racké overleed in 2003.
Van een van die boeken zie je hiernaast het omslag. Het ging erover dat ze vanuit een drukke stad in het westen des lands ging verhuizen naar De Achterhoek.
Nogal een onderneming natuurlijk, maar ze kocht een huis, als ik me goed herinner in Barchem en schreef daar over: Het huis dat lachte.
En nu ik een paar dagen in de Achterhoek was, zag ik een heleboel lachende huizen. Bijna allemaal.
Zo leuk en gezellig om te zien. Het hoort echt in deze omgeving. Ik zag er ook gezichtjes in, lachende gezichtjes en erg aantrekkelijk.
Het hele landschap is anders in de Achterhoek, mooi en anders. Maar die huizen/boerderijen vielen me als eerste op.
Zien jullie ook wat mij opviel? Mijn man zag het niet!
5 opmerkingen:
Jaren lang kwam ik in de buurt van Winterswijk. Inderdaad prachtige boerderijen. Ik had er zo graag eens binnen willen kijken
O ja, Sheherazade herinner ik me nog. Leuk, lachende huizen! Ik denk dat ik het zie op het reclamebord.
Ik zie een trafohuisje op de achtergrond....
Nee, ik zie het niet. Wat mis ik?
Ja hoor dat zie ik ook. Maar ik hou ook erg van boerderijen
Een reactie posten