Een bijzondere plek!

Dus zoals ik al eerder vertelde, we fietsten naar Volendam. 

Langs de dijk, waar het al kon bovenlangs, met een schitterend uitzicht en anders onderlangs en ook dat is een lekker ritje. 

Wel wind natuurlijk. Dat wel,  altijd tegen. 

En  toen was daar dus ineens die trap. 

Geen aankondiging, niks. We verwachtten natuurlijk een uitzichtpunt of een herinnering aan een dijkdoorbraak in het verleden. 

Allebei treffen we regelmatig op andere fietstochten dus zoiets zou het wel zijn. 

En eigenlijk was dat het ook, maar toch anders.

Want boven aangekomen, troffen we dit bouwwerk. Het is wel een uitzichtpunt, maar,  enigszins onverwacht,  kijk je niet naar het Markermeer, maar de andere kant op. De polder in. 

Als je goed kijkt naar de foto, zie je dat er aan de zijkant iets op staat. Dit:

Daarmee zal aangegeven zijn hoe hoog de kruin van de dijk was in 1920 en hoe het ermee gesteld was in 2020. 

De conclusie is dan duidelijk. De dijk is lager geworden. 

De grond bestaat uit veen en klei en dat klinkt in. Het zakt dus. 

En dat klopt met een tekst die er ook nog op staat, bij de leuning als je op het platform staat. 

Ik kon de tekst niet in een keer op de foto krijgen, maar dit staat er: 

Eeuwenoude dijk/ langzaam zakkend in het veen/ levend monument

Die dijk, die er al was in de Middeleeuwen en waar nu in onze tijd een heel groot project gaande is om de dijken te versterken, zal dus hier al versterkt zijn denk ik. 

Zoals het ook in Hoorn al het geval is én afgerond. Compleet met ons nieuwe stadsstrand dat fantastisch is.  

Maar het basisdoel is natuurlijk veiligheid.

En echt hè ik krijg een gevoel van trots als ik hier fiets of over ons strand loop. Er is zo ontzettend veel gedaan. 

Ik heb zo vaak staan kijken hoe hard er werd gewerkt. 

Zowel de mensen die dit hele project hebben bedacht als de mensen die er in weer en wind aan werken en iedereen die daartussenin en achter heel veel schermen heeft gewerkt: Applaus!

APPLAUS!