Vincents weg naar wereldroem

Een van Goghfan ben ik niet. Nooit geweest en dat heb ik al vaker verteld hier. Maar toch ga ik wel eens kijken in het van Goghmuseum in Amsterdam. Deze keer bijvoorbeeld omdat mijn man wel liefhebber is en er wilde kijken.

De tentoonstelling die we bezochten laat natuurlijk werk van Vincent zien. En daar zitten absoluut schilderijen bij die ik ook mooi vind.  Er verandert wel wat, naarmate ik ouder word. 

Deze tentoonstelling ging ook over hoe de nalatenschap van van Gogh bewaard is gebleven. Het ging over Vincent Willem van Gogh, de zoon van Vincents broer Theo en diens vrouw Jo. Het neefje van Vincent dus, het kind waarvoor hij bij diens geboorte in 1890, de Amandelbloesem schilderde. 

Die tweede Vincent wilde aanvankelijk niet zo veel met de kunst te maken hebben. Hij ging werktuigbouwkunde studeren. Grappig: op zijn studentenkamer hing wel dit schilderij van zijn oom: 

Zeegezicht bij Les Saintes Marie de la Mer, 1888

Enfin, hij werd ingenieur en was daarin succesvol . 

Toen het van Gogh museum vijftig jaar geleden opende, was Vincent, de ingenieur, de drijvende kracht achter de oprichting. En dankzij hem en ook dankzij zijn moeder Jo, bleef een groot deel van de collectie bij elkaar. Heel bijzonder eigenlijk. 

Wat verder ook nog duidelijk werd: het was een bijzondere familie. Je ziet hier Vincent en het door Isaac Israels geschilderde portret van zijn moeder Jo van Gogh- Bongers. 

En wat ik heel vertederend vond, de moeder van Vincent en Theo en de oma van Vincent de ingenieur kon er ook al wat van. Zij schilderde,  in 1844,  dit. 

Tenslotte nog een onderdeel van de tentoonstelling waar ik een hele tijd heb staan kijken en waar ik het zelf ook probeerde. 

Het heet: Presenteer het werk van van Gogh op zijn mooist. 

Vincent, de ingenieur was namelijk van mening dat het werk van zijn oom het mooist uitkwam op een grijze muur, met natuurlijk daglicht. 

Er stonden een paar bekende van Goghschilderijen, geen echte natuurlijk, maar ze leken wél heel echt. Die schilderijen kon je op de muur klikken en dan kon je uit een aantal verschillende lijsten kiezen en die eromheen klikken. 

Om te zien wat een verschil zo'n lijst kan maken. En dan kon je ook door op een knop te drukken de belichting veranderen. Leuk om te ervaren hoe anders iets wordt met een andere lijst en ander licht. 

Ik vond het een leuke tentoonstelling over een bijzondere familie.

Toen wij er waren was het heel erg druk met heel veel buitenlanders (Amerika, China, Japan) die niet uitgekeken en uitgepraat raakten Ze bestudeerden de kunstwerken, maar ook de teksten. En ze wilden maarr wat graag op de foto bij een amandelbloesemmuur. 

Dat deden wij natuurlijk niet. Of... eh....

Nb: Er is sinds gisteren helemaal niks veranderd en ik kan nog steeds niet reageren bij andere bloggers, niet op mijn telefoon en niet op de pc.