Niet meer dan zeven

Aaaaiaai.... geen bingo vandaag. Het thema bij Anne Saturnein was deze keer:

'Foto's waarvan je niet meer weet waarom je ze maakte'.  

En echt eerlijk waar... zulke foto's heb ik niet. Ik weet van alle foto's die ik bewaard heb heel goed waarom ik ze maakte. 

Dat waarom is simpel: omdat ik het leuk, interessant, gek, stom, mooi, nieuwsgierigmakend, herinneringmakend vond. Of omdat ik er een blogje van wilde maken. Of... er is hoe dan ook een reden. 

Geen bingo dus, maar ik kan natuurlijk wel mijn eigen opruiming houden onder het kopje 'Niet meer dan zeven'. Dat doe ik vaker en dit is zo'n moment. 

Ik begin met deze foto. Een boekenhoofd, gezien in Parijs:

En daarna kwamen bijna als vanzelf allerlei teksten tevoorschijn. Eentje die niet meer kan, een bezienswaardigheid:

Een paar die ik zag in Amsterdam. Daar wandelend kun je wel bezig blijven (en dat doe ik ook), er zijn altijd opvallende zaken:

Over de vraag op deze zuil,  heb ik wel even nagedacht: 

Nog een paar teksten, gezien in een kringloop:

Deze foto is uit 2014, Rembrandt Franciscus. Ik vond het bijzonder dat mensen hun kind Rembrandt noemen. Mooi ook wel. Ik zou de ouders van het meesterstuk wel eens willen vragen naar het waarom van hun keuze. 

De laatste zag ik in London. Natuurlijk, waar anders?

Dan zit ik al weer aan de zeven. Nou vooruit, ik doe er nog een bij. Omdat ik daar heel hard om heb gelachen jaren geleden. 

En ik bijna zeker weet dat iemand van jullie ook zit te grijnzen nu:

En bij Anne, kun je nu vast foto's zien waarvan mensen echt niet meer weten waarom ze die gemaakt hebben. En ik ga eens denken over het onderwerp van volgende week.