Ha, en over fietsen gesproken:
De hoofdpersonen in deze film zijn de Zweedse Lotta en de Indiër P.K.
P.K. is een afkorting van zijn volledige naam.
Het verhaal is snel verteld:
Op een dag is P.K. aan het tekenen, portretten maakt hij van mensen op straat, ook van toeristen. En dan is daar ineens Lotta die een tekening wil.
Ze worden ter plekke verliefd. Erg verliefd. Helaas, Lotta moet na een paar weken terug naar Zweden. Ze belooft terug te komen, maar dat gebeurt niet.
P.K. kan haar niet uit zijn hoofd zetten en besluit haar achterna te reizen.
Hij verkoopt al zijn bezittingen, maar dat is nog niet genoeg voor een vliegticket.
En dus koopt hij een fiets. Hij gaat fietsen, van India naar Zweden. Bijna tienduizend kilometer. Het is 1977.
Een indrukwekkend verhaal over een indrukwekkende reis.
En er speelt nog meer. P.K. is binnen het kastenstelsel in India een Dalit, dat is de minste groep binnen het systeem. Eigenlijk zo laag dat ik zou moeten zeggen buiten het systeeem. De Onaanraakbaren.
Ik dacht eigenlijk dat het kastensysteem afgeschaft was, maar in 1977, kennelijk nog niet. Dat is het jaar dat P.K. zijn onvoorstelbare reis begint.
Een mooie film, deze. Een lieve film ook.
En heel verrassend, een combinatie van documentaire en film.
P.K. en Lotta van toen, in 1977, gespééld en P.K. en Lotta zoals ze nu zijn, in 2026, ook echt in beeld met hun verhaal.
Aanrader!
1 opmerking:
Die wil ik wel zien, een lieve film is ook wel eens fijn ! Toos.
Een reactie posten