Volendam, een nieuw bezoek

 

We dronken koffie op een terrasje op de Dijk in Volendam. Het was half september. Een beetje bewolkt en heerlijk van temperatuur.

Vanaf dat terras zagen we in de verte een pier met daarop een huisje. 

Aan een leuk meisje, dat bediende op het terras en  aan haar spraak te horen overduidelijk uit Volendam, vroeg ik of ze wist wat dat voor gebouwtje was. 

Ze had geen idee, maar 'ik ga het wel even voor u vragen hoor'. Ze liep naar binnen: 'Johan, dat huissie daar, wat is dat voor iets?' Toen ze terug kwamvertelde ze dat Johan het niet wist en ook de andere collega's niet. 'U kunt het maar het beste aan Chat vragen, die weet alles. 

En ik dacht eerst nog even dat Chat haar baas was of zo, maar ze bedoelde Chat Gpt. (Vrij stom natuurlijk (van mij), maar ik ken ook echt iemand die Chet heet. Vandaar. 

Enfin,  wij dachten eerst maar eens even dichterbij te gaan kijken. 

Dus we liepen de pier op en af en kwamen steeds dichterbij. De tekst op dat witte bord konden we pas lezen toen we het aan konden raken. Welkom in Volendam. Verder geen enkele aanwijzing

Bovendien was er recht tegenover dat huisje nóg iets opvallends dat we nu ook beter zagen:

Een soort havenlicht  met daarbij een groot Mariabeeld. Ik dacht misschien iets met rood en groen als bakboord en stuurboord. En dat blijkt ook zo te zijn, want tussen die lichten  was de oude haveningang. 

En ja zoals dat leuke meisje had gezegd heb ik het aan Chat gevraagd en zo werd het me allemaal duidelijk. 

Dat huisje, daar stond vroeger een misthoorn in. (Die was er nu niet meer in, ik ben er helemaal om heen gelopen en kon aan de achterkant naar binnen kijken, geen misthoorn).  

Maar goed, dus geen schuurtje of plek voor reddingsvesten of zo, maar een havenlicht en een misthoorn om de schepen veilig de haven binnen te leiden. 

En dat Mariabeeld aan de andere kant?  Dat is officieel Onze Lieve Vrouw van Banneux in Wallonië en dat is een bekend bedevaartsoord omdat Maria daar verschenen zou zijn. Volendam was een katholiek dorp en ook Volendammers gingen op bedevaart. En ze waren vissers, dus Maria staat daar als een bescherming. 

Aan die witte palen werden fuiken vastgemaakt. 

En zo werd,  na dat terrasje,  alles duidelijk. 

Bij eerdere bezoeken aan Volendam vond ik er eigenlijk niet zo veel aan. Tenminste niet aan die dijk. Maar nu kijk ik er toch anders tegenaan. 

Dat we dit zagen zat helemaal niet in de planning. 

We gingen omdat we een lekker stukje wilden fietsen én voor hotel Spaander én voor het Volendam Museum. Daar kom ik nog wel eens op terug.