Opbrengst Noordermarkt

Vandaag was ik naar de Noordermarkt. En wat ik er vond was dit: vier puzzeltjes van vier bekende Gouden boekjes. Vijf brandweermannetjes, De gele taxi, Hoep zei de chauffeur en Christoffel en de Columbus. Ik heb nooit geweten dat er puzzeltjes van bestonden. Deze vier zijn al heel oud en ook tamelijk vies. Maar ik krijg ze heus wel schoon en hoe leuk zal het zijn om de Brandweermannetjes voor te lezen en daarna het puzzeltje te maken. De boekjes heb ik alle vier en het maakt niet uit dat De gele taxipuzzel niet compleet is. Nou ja, het maakt een beetje uit, want De gele taxi was wel echt een favoriet.                                                          
En zie je dat kleine olifantje? Zo lief. De koopvrouw meldde nog dat hij wel dringend een bad nodig heeft. Gaat gebeuren en wel nu!

Voetlicht - Marieke van der Pol

Marieke van der Pol kan schrijven. Dat liet ze zien met Bruidsvlucht en ook met dit boek: Voetlicht. Het gaat over Vero (eigenlijk heet ze Veronica, maar zo heette een duffe radiozender in de tijd dat dit boek zich afspeelt, dus Vero)
Vero gaat naar de toneelschool, krijgt een relatie met de vrijgevochten Brak en het is een en al vrijheid en anti-burgerlijkheid in haar omgeving. (Amsterdam, jaren zeventig).Vero werkt hard en heeft succes.  Maar dan wordt ze verliefd op de Israelische Alon en na enige tijd gaat ze hem opzoeken in Israël. De bedoeling is dat ze twee weken blijft, maar op het geplande tijdstip kan ze niet terug door een wond aan haar been. Ze blijft en gaat samenwonen met Alon. Vero probeert zich thuis te voelen in het land waar de opvattingen totaal verschillen van de hare tot op dat moment. Uiteindelijk maakt ze een keuze.
Ik vind het een echte aanrader, dit boek. Marieke van der Pol was zelf actrice en kent die scene van binnen uit. Ook wel bijzonder om het boek in deze tijd te lezen met weer een dreigende situatie in Israel.

Hij komt...

Walter and Connie

Dat was toch wel heel gek, ik deed vanmorgen mijn ogen open en dacht 'Walter en Connie'. Waarom ik daar nu opeens aan dacht? Geen idee. Ik heb het niet over Engelse les gehad, ik heb geen plaatje gezien, ik had voor zover ik weet niet over de lui gedroomd. De BBC was natuurlijk wel in het nieuws, maar dan nog is de link met Walter and Connie vreemd. Nou ja, daar zal ik wel niet achter komen.
Maar wat zou ik graag nog eens zo'n uitzending zien. Heel veel mensen deden toen mee met die televisiecursus Engels. En dat was dus blijkbaar nodig of nuttig. Mijn moeder deed ook mee en ik soms een beetje. Tegenwoordig spreken basisschoolkinderen vaak al een aardig mondje Engels. Echt anders dan toen.
Weten jullie het nog?

Lekker lezen

Zomaar ineens ben ik begonnen enige structuur aan te brengen in mijn leesgedrag. Ik wil niet zo veel boeken meer kopen als ik soms deed. Ik wil wel recente boeken lezen. Uit de bibliotheek halen werkte niet. Dan had ik een mooi lijstje gemaakt en dan was er niet een van die boeken 'thuis'. Dus dan zocht en vond ik wat anders, maar raakte het lijstje vervolgens kwijt en vaak kwam het er dan niet meer van. Ik wist heus wel dat je boeken kunt reserveren, maar dat vond ik dan weer een hoop gedoe. Nu ben ik om, ik reserveer boeken waar ik iets over lees en die ik wil proberen. Een stuk of vijf tegelijk, ze komen niet tegelijk, dus dat werkt prima. Vijf boeken reserveren voor 2 euro vijftig. Dat is in mijn geval winst.

De boeken op de foto waren mijn eerste reserveringen. Twee ervan vond ik beslist niet goed. De Dinsdagvrouwen, daar had ik veel positiefs over gehoord. Maar ik vond het een uitgesproken onwaarschijnlijk verhaal, gebracht alsof het allemaal zou kunnen. Ik heb het niet uitgelezen. Wel even gekeken hoe het afliep, maar echt ik vond het niks.
Het tweede boek, Margot van Sophie Zijlstra, daarvan leek het thema interessant. De schrijfster vond Margot, de zus van Anne Frank, een vage  figuur in de geschiedenis. Ze wilde daar verandering in brengen door een roman te schrijven over Margot. Ze bestudeerde alles wat bekend is over Margot en bedacht vervolgens een verhaal. Margot roeide en werd uiteraard op een bepaald moment niet meer toegelaten op de club. Ze wil dan nog wel heel graag mee op het jaarlijkse uitstapje. Ook dit boek vond ik niet geweldig. Het idee dus wel, maar het viel toch wat tegen. En ik ergerde me aan de idioot lange zinnen.
Ha, maar dan het derde boek. Ik heb het nog niet uit, maar het is geweldig. Echt een ontdekking!!! En het vierde boek bevalt me minstens zo goed. Nog niet uit. Ik lees het ene boek boven en het andere boek beneden, haha. Maar ook deze week mocht ik twee dagen werken en er moest ook nog gehaakt worden.  Ik kom er op terug...

Prijs

In de zomer wordt hier altijd de badeendjesrace gehouden. Je koopt een lot, het nummer van dat lot wordt gekoppeld aan een badeendje en al die badeendjes worden op een mooie dag losgelaten in een gracht en vervolgens opgestuwd door brandspuiten. Tot de finish, in de volgende gracht.  De eendjes die het eerst over de finish gaan winnen voor degene met hún lotnummer een prijs. Het is altijd een superleuk gezicht en als je in de buurt van de finish zit, is het nog spannend ook. Dit jaar hadden we ook een paar loten (opbrengst voor een goed doel), maar jammer genoeg konden we niet bij de race zijn. En juist deze keer heeft een van onze eendjes gewonnen. Leuk leuk leuk!
Nu weet ik  heus wel dat men een gegeven paard niet in de bek moet kijken. Echt waar, maar van de gewonnen prijs: een voetverzorgingspakket worden we niet koud of warm. Het zijn 'travelstockings to prevent leg swelling and to prevent travel thrombosis'. We mochten de maat opgeven  en daarbij kwam nog een spray voor het een of ander. Heel lief van het bedrijf hoor, dat wel. Maar zooooo saai.
(Op mijn twaalfde won ik een rollade, toen begon het al dus. Ik zou zo graag eens iets echt leuks willen winnen, geen handdoeken, rollades of voetverzorgingspakketten)

Today

Doe maar: Believe in today. Want: your life is now. (Deze foto maakte ik in de IJ-hallen.)

Compliment

Met tegenzin ging ik vanmorgen hardlopen. Eerst had ik het vanuit mijn bed horen regenen en hoefde ik niet, maar ja, het klaarde op en werd prachtig, dat zag ik ook vanuit mijn bed. Dus moest ik van mezelf.  Met tegenzin. Op een sukkeldrafje.
Toen kwam mij een man tegemoet, met een hond. Werd ik nog chagrijniger van, want je weet nooit wat zo'n hond gaat doen. Maar deze baas had zijn hond gelukkig goed onder controle. Hij (leeftijd van mijn oudste zoon, jaar of dertig) stopte en zei: 'Ik neem mijn pet voor u af mevrouw!'. En dat deed hij, hij nam zijn pet af en maakte een buiging.
Zo leuk!!! Ik heb daarna superlekker gelopen. Echt waar!

Ongewoon

Els had gisteren een stukje over alternatief gebruik van bijv. een wafelijzer. Hier. Geen wafel erin, maar aardappelpuree. Ik vind dat soort dingen altijd leuk om te lezen of te zien. Ik houd ook erg van recycleblogs enzo. Maar zelf zou ik het niet doen. Dat wafelijzer dient voor wafels en niet voor puree.
Aansluitend was ik gisteren geschokt toen echtgenoot aan tafel vertelde dat de biefstuk die hij had gebakken gekocht was bij de Hema. Biefstuk... bij de Hema. Dat klopt gewoon niet. Ik bedoel ik koop mijn onderbroeken ook niet bij de slager.
Ik kreeg gelijk, de biefstuk was niet lekker. Laat de Hema zich  bij de rookworst en de onderbroeken houden en bij  heel veel meer leuke dingen, maar geen biefstuk!

Traag

Vandaag ben ik traag. Ik kon mijn bed niet uit, heb NIET hardgelopen, zit een beetje duf te doen en ben niet vooruit te branden. Zo traag als dikke stroop door een trechter. Ik heb deze week wel vier dagen gewerkt en drie avonden gecollecteerd (Alzheimerweek), dat wel. Maar dat kan toch eigenlijk deze sloomheid niet verklaren. Bah, word ik er ook nog sikkeneurig van...