Koekjes!

Soms zit het mee! En soms niet! Vandaag niet! Ik ging koekjes bakken, niet voor mezelf, maar op bestelling. Nou was het ongeveer honderd jaar geleden dat ik koekjes had gebakken, maar in mijn herinnering was het niet zo moeilijk. Bovendien had ik vorige week deze leuke koekjesstempels gekocht, dus ik had er echt zin in. Het eerste baksel mislukte. 20 minuten, stond er, maar toen waren ze al te verbrand om nog weg te kunnen geven. Het tweede baksel was wel in orde hoor. Maar de afdruk van de stempel was niet te zien. De derde keer dacht ik dat ik de stempel er wat harder in moest drukken, maar toen bleef het deeg plakken aan de stempel. Dus hoe dat nou had gemoeten weet ik niet. Enfin, de smaak is goed en ik kan ze afleveren, dat wel!
(O ja en ik had ook nog deze week op een blog (maar ik weet niet meer welk blog) een recept gelezen voor een soort kokostaart. Beslag als cakebeslag ongeveer en dan moest er een laag over van kokos en bruine suiker. Het leek me buitengewoon ongezond en buitengewoon lekker. Dus ik schreef het recept over en kocht de ingrediënten. Toen ik wilde beginnen bleek dat ik alles opgeschreven had, behalve de hoeveelheid boter. Dankzij gegoogle van mijn slimme man kwamen we toch nog aan het recept mét de juiste hoeveelheid boter, maar ja, toen trad Murphy in werking! Gevolg:  een volkomen ongare cake die wel heel bruin was en dus ook niet langer meer in de oven had gekund. Best te eten hoor, maar niet om weg te geven. Grrrr!
Mijn conclusie is dat ik vaker wat moet bakken en dan niet voor iemand anders, eerst nog maar eens oefenen)

Een vest van sojabonen

Ha, gisteren kocht ik een jurkje! Dat doe ik eigenlijk nooit, nou ja bijna nooit. Vorig jaar eentje voor de bruiloft van onze dochter en nu dus weer een. Maar het gaat nu even niet om de jurk. Het gaat om het vest dat ik er bij kocht. Dat is gemaakt van sojabonen. Ik had er nog nooit van gehoord, maar de verkoopster was zeer enthousiast: zo zacht, zo vormhoudend en zo milieuvriendelijk en niet vreselijk duur. Zelf dacht ik dat het qua kleur erg goed bij de jurk paste. En met al die argumenten heb ik het gekocht. Thuis toch maar eens even gegoogled op sojabonen als grondstof. Dit las ik erover:
Soja wordt gemaakt van sojaproteïne uit het restproduct dat overblijft na de productie van sojaproducten. Alles wat wordt gebruikt tijdens de productie van sojavezel en wat er van over blijft is volledig onschadelijk voor het milieu en wordt weer als mest gebruikt. Kleding van soja is sterk, soepel, zacht en warm. Zowel vochtabsorberend en ventilerend.
Dat leek me  wel prima. Maar dit las ik ook:
Soja is een belangrijke bron van inkomsten voor veel boeren, ook in ontwikkelingslanden. Maar de groeiende vraag naar soja kan leiden tot verlies van waardevolle natuur, conflicten over landrechten en slechte arbeidsomstandigheden.
Dus nu weet ik het niet meer. Maar ja, als ik het had laten hangen was er ook niemand gelukkiger van geworden... En trouwens, wat is Spandex eigenlijk?

Deuren

Dat is pas lastig: een voordeur kiezen. Onze voordeur zit er al 35 jaar in, is bepaald niet veilig meer te noemen, met gewoon glas en een zeer simpel slot en valt van ellende zowat uit elkaar. Dus waren we op zoek naar een nieuw deur, het is echt nodig. Maar tsjonge jonge, wat is dat moeilijk. Eerst kiezen uit retro, landelijk, modern, klassiek. Daarna de deur zelf. En dan nog de bel en de deurknop enzo. Op de kleur hoefden we nog niet te selecteren, want ze worden allemaal geleverd in de grijze grondverf en die kan een jaar blijven zitten, dus dat geeft nog even respijt op dat punt. En dan de prijs, daar werden we ook nog even beroerd van, echt zo belachelijk duur.We zagen prijzen staan en dachten dat dat het was. Niks hoor. Daar komt nog ongeveer het dubbele bij.   Dan wordt alles natuurlijk wel keurig gemeten en goed pas gemaakt, dat wel, maar dat mag dan ook wel. Enfin, 't is gelukt. We hebben een keus gemaakt . Hij zit erbij, onze nieuwe deur. Ik bedoel op het plakwerkje hierboven. Doe eens een gokje? Je hebt alle tijd hoor, want zes tot zeven weken levertijd...

Hartje

Ik had het druk deze week, drie dagen gewerkt. Op school kon ik merken dat sommige kinderen erg met Valentijnsdag bezig waren. Dat is echt toegenomen hoor, de laatste jaren.  Ik had een geweldige foto gemaakt van een meisje in de groep dat een hartje had uitgeknipt. Ze hield  het blaadje waar het hartje uitkwam voor haar gezicht en ik nam precies op dat moment een foto. Helaas durf ik hier geen foto van een kind van school te plaatsen. Want zij zou het misschien wel goed vinden, maar dat weet ik niet van haar ouders. Jammer, jammer, jammer.
Zelf heb ik trouwens niets met Valentijnsdag. Maar ik houd wel erg van hartjes en dan vooral als ik ze zie op onverwachte plaatsen. Het hele jaar door. Daarom deze foto!

Kringloopvondst

Kijk nou toch! Ik vond in de kringloop een boek getiteld Bakvischjes lief en leed. Meestal vind ik die oude meisjesboeken erg leuk om te lezen. Vanwege de taal, vanwege de meestal superbrave en wat naïeve hoofdpersonen die hoogstens  een klein beetje ondeugend zijn, maar wel altijd recht door zee en met een goed hart natuurlijk. Maar dit was helemaal geen leuk boek. Het maakte me echter helemaal niks uit. Want kijk nou toch eens naar deze illustratie. Die is van Freddie Langeler (1899  - 1948 ). Zij maakte samen met haar man o.a. de Flipje Tiel boekjes. Zij was ook de moeder van Fritzi ten Harmsen van der Beek. Die weer met Remco Campert getrouwd was en waar Annejet van der Zijl het boek Jagtlust over maakte. Is het nog te volgen? Zo niet, ook niet erg. Want het gaat me echt om de illustratie. Zo leuk, met die lamp op de ronde tafel en die schoenen. En een stippeltjesjurk niet te vergeten. Vier van deze platen staan er in het boek. Echt super! Hier: nog eentje!

Portret in Portret

In het Dordrechts Museum was een superleuke tentoonstelling, vonden wij, getiteld: Portret in Portret in de Nederlandse kunst. Het portret op de flyer is van Gerard van Honthorst  uit 1648 en toont de zesjarige prinses Maria van Oranje-Nassau, de jongste dochter van Frederik Hendrik en Amalia van Solms.
Maria toont een een miniatuurportretje van haar oudste zuster Louise Henriette en laat daarmee zien dat ze haar zuster miste. Die trouwde namelijk met de keurvorst van Brandenburg en verliet derhalve het hof. In haar hand heeft Maria een takje oranjebloesem en geeft daarmee haar eigen afkomst en die van Louise Henriette aan,
Nou en dit is nog maar één portret. Ik zal er deze week nog een paar laten zien. En déze nu nog:

Ook weer zo'n leuk schilderij. Van Casparus Johannes Morel uit 1823. Je ziet het gezin van een Amsterdamse makelaar en zijn vrouw met vier dochters en drie zoons. Een pas gestorven zoontje is links in een stoeltje erbij geschilderd. Maar wat bijzonder is, is het Droste-effect. Op het linker schilderij aan de muur zie je het portret van hetzelfde gezin!

Het Dordrechts Museum is een prachtig museum, pas helemaal vernieuwd en echt de moeite waard. Déze tentoonstelling duurt nog tm 7 april

Dordrecht.

Deze week was een vraag bij Beter Spellen hoe Dordtenaar gespeld moet worden. Met of zonder hoofdletter. Ik bén een Dordtenaar dus ik schreef het natuurlijk met een hoofdletter. En ik kwam meteen op het idee om Dordrecht weer eens te bezoeken. Dat hebben we gedaan, een nachtje weg en twee dagen. Wat is dat toch heerlijk, het voelt echt als een vakantietje. En altijd als ik 'De Grote' zie, (De Grote Kerk), word ik een beetje blij.
Dordrecht... ik ben er geboren en de eerste twaalf jaar van mijn leven getogen. De binnenstad is echt prachtig gerestaureerd. Ja, ik voel me echt een Schapenkop.
Waar dat woord vandaan komt? In de 17e eeuw moest men belasting betalen als men met een dier de stad binnen kwam. Een paar mannen wilden die belasting ontduiken en verkleedden het schaap dat ze mee hadden, als jongen. Het schaap kreeg een broek, een jas en een pet. Ze zetten het dier op z'n achterpoten, namen allebei een voorpoot in de hand en wandelden zo de stad binnen. Dat ging prima, tot vlak voorbij de poortwachters. Toen begon het schaap te mekkeren. Ze werden gestraft natuurlijk. En sindsdien hebben Dordtenaren dus een bijnaam

Don't dream your life...

Nou, met deze uitspraak kunnen we de dag wel weer door toch? Fijne zondag!

(Gisteren gezien in Dordrecht)

Een snel-klaar recept

Ha,  een recept. Of eigenlijk is dit meer een verzameling ingrediënten. Het is -vinden wij- erg lekker, gezond en bovendien in een kwartiertje klaar. En dat is soms een voordeel!

Wat er in zit:
400 gram prei, klein gesneden
2 teentjes knoflook
scheutje kookroom
garnalen
twee handjes penne rigate
(eventueel wat Parmezaan)

Wat je moet doen:
Je wokt de prei in twee eetlepels olijfolie en je perst de knoflook er door. Daarbij een klein scheutje kookroom of een lepel creme fraiche.  Ondertussen kook je de penne in 12 minuten. Je giet het af en roert het door de prei. Dan doe je de garnalen erdoor, want die moeten nog even opwarmen. Wij doen er dan ook nog wat Parmezaanse kaas over, maar dat hoeft eigenlijk niet eens.

Dat is het. Super simpel en op dit moment  ons favoriete gerecht!

Kringloop

Wat ik nou het leukst vind aan dit boek weet ik eigenlijk niet. De illustratie van Hans Borrebach? De typpische schrijfstijl van Freddy Hagers, het superbrave verhaal (jaren vijftig), het feit dat ik weer een boek uit de Zonnebloemserie op de kop kon tikken? Hoe dan ook, ik werd er wel blij van in de kringloop. Dat was deze keer in Zaandam: 't Goed. Ik kocht ook nog een rood schaaltje van emaille, wit aan de binnenkant. Daar ga ik, voor ik het laat zien,  eerst wat fleurigs inzetten. Kringloopgeluk...