Schildpad en ik

Daar kwam gisteren Saskia eventjes tussendoor. Maar nu weer terug naar Marit Törnqvist. 

Mijn man maakte deze foto. Hier is te zien waar ik enthousiast werd over het boek Schildpad en ik. Geschreven én geïllustreerd door Marit Törnqvist. Wat bijzonder toch hè, als je dat kan. 

Marit Törnqvist kwam ooit in New Orleans een man tegen die met een hele grote schildpad aan het wandelen was. Ze praatten en hij vertelde dat hij de schildpad kreeg toen die nog heel klein was en hij nog jong. Die man was ongerust, want schildpadden kunnen wel honderd worden en groeien en groeien en wat als hij niet meer door de deur zou kunnen. 

Nou, daar gaat dit boek over.

Dit jongetje zit bij opa op schoot. Het is de avond voor zijn vijfde verjaardag en als opa vraagt wat hij wil horen zegt hij: Over Schildpad. Hij wil altijd hetzelfde verhaal horen en opa vertelt.

Over hoe het begon met een piepklein schildpadje dat zijn beste vriend werd. Maar ja, dat groeien hè. Schildpad werd een blok aan zijn been. Hij wordt simpelweg te groot. Maar gelukkig is er een oom in het geboorteland van opa's opa en daar mag schildpad naar toe. Schildpad blijft en opa gaat weer terug.  Overzee. 

Tot de oom sterft. Wat nu. Opa moet weer terug naar dat warme land,  want wie moet er nu voor Schildpad zorgen. Gelukkig is daar een jonge vrouw. 'Iemand moest hem toch sla geven', zegt ze. 

Opa en zij worden verliefd op elkaar en gaan mét Schildpad weer terug

Ze trouwen, krijgen drie kinderen en zijn heel gelukkig met elkaar

Voor het eind van het verhaal moet je even heel goed naar de laatste plaat kijken en meer zeg ik daar niet van